De bevalling - 23 maart 2011

Op dinsdag 22 maart 2011 had ik een afspraak bij de gynaecoloog. Toen bleek mijn bloeddruk 14/10 te zijn en vreesden ze voor zwangerschapsvergiftiging. Daardoor heeft ze besloten om mijn vliezen los te maken en mocht ik rechtstreeks naar het ziekenhuis gaan voor een inleiding.
Daar aangekomen kreeg ik 1 van de mooiste bevallingskamers met een bad e.d..
Toen hebben ze mij eerst aan de monitor gelegd. De hartslag van ons poppemie was niet zo goed. Een normale hartslag zou tussen de 110 - 150 moeten zijn en zij had constant over de 170. Toen moest ik eens van zij wisselen, eens rechtop zitten. Vanalles proberen zodat toch haar hartslag zou dalen. Na 2 uur en half wanneer de vroedvrouw al contact opnam met 1 van haar collega`s om te horen wat ze van plan waren met mij ging haar hartslag gelukkig terug naar omlaag.
Toen is mijn ventje naar huis gereden aangezien we nog een kindje thuis rondlopen hebben.
Diezelfde nacht werden de weeën steeds erger en erger waardoor ik maar een uur geslapen heb.
Op de monitor waren er al duidelijke contracties aanwezig. Om half 5 kwamen ze vragen of ik mij nog wou opfrissen. Dit heb ik dan ook gedaan en nadien kreeg ik het eerste pilletje, om half 6 nog 1 en om half 7 het laatste samen met een infuus weeënopwekkers. Ik had hier nu niet zoveel meer van nodig aangezien mijn weeën al sterk genoeg waren.
Om 8u is mijn ventje erdoor gekomen. Ik kon mijn weeën niet meer opvangen doordat het een sterrekijker bleek te zijn dus had ik enorm veel pijn in mijn rug gepaard met buikweeën en een enorme druk naar onderen toe!
Dan heb ik toch maar besloten om voor epidurale te gaan rond 10u. Toen had ik al 5cm opening en heeft de vroedvrouw mijn vliezen gebroken. Nog steeds had ik een enorme druk naar onderen toe die niet wou verdwijnen, desondanks de epidurale die ik toegediend gekregen heb!
Rond half 12 kwamen ze dan toch nog maar eens een kijkje nemen nadat ik al bijna flauwgevallen was van de pijn en zo misselijk werd. Ze deden nog maar mijn benen open en ze zagen meteen dat ons meisje klaar zat!
Na 3 keer persen is ze dan eindelijk ter wereld gekomen op 11u47!

Ik was wel heel emotioneel tijdens de bevalling.. Daardoor dat mijn epidurale niet goed gewerkt heeft omdat ik totaal niet ontspannen was! Ik heb veel traantjes gelaten omdat de angst steeds meer opkwam naar het einde toe.

Toen ik ze voor het eerst in mijn armen kreeg, kwamen de traantjes weer eens zo hard op omdat ik met mijn eigen ogen kon zien dat ze er normaal uitzag! De gynaecoloog steldde mij ook meteen gerust. Ik ben wel enorm bijgestaan door de vroedvrouwen en de gynaecologe omwille van alle stress die ik al meegedragen heb tijdens de zwangerschap en dan nog tijdens de bevalling omdat dit het moeilijkste moment ging zijn.
Ik ben echt een overgelukkige mama na al die stresserende maanden mag ik eindelijk met mijn eigen ogen zien dat ons meisje zo gezond is! Ze doet het tot hiertoe echt geweldig en ik ben zo fier op mijn 2 kindjes!