De angst voor de geboorte stijgt..

Ik begin meer en meer bang te krijgen naar de geboorte toe. Niet voor de bevalling maar ik ben zo bang dat er toch iets zou zijn met haar.., wat gaat mijn reactie zijn als ik jou voor het eerst zie.

We zijn altijd positief blijven denken maar stel u voor dat er toch iets onderliggend over het hoofd gezien is. Ik weet niet hoe ik zou reageren.. Het was al bang afwachten vanaf week 12, nu ben ik ondertussen 31 weken ver en de twijfels slaan toe.

Wat moet ik doen als.. zoveel vragen, ga ik dit aankunnen.., gaat ons gezin dit aankunnen..

Ik hoop zo hard, dat alles oke mag zijn.. Ik hoop zo hard dat er van hierboven over ons gewaakt wordt.. En dat ons kleine meisje volledig gezond en wel mag zijn.

Iedere keer als ik naar de winkel ga en ik koop iets voor haar ben ik bang. Vandaag de proefdruk gekregen van ons kaartje met mijn zelfgeschreven gedichtje, de betaling is rond en weer komt die angst naar boven..

Mijn duimen blijven omhoog staan, dat het maar snel maart wordt en dat ik je maar snel in mijn armen kan nemen in de hoop dat alles oke mag zijn! Voor ons ben je al een klein vechtertje die al veel bewezen heeft dus we moeten ervan uitgaan dat je nu ook zal vechten naar de toekomst toe!

Wij zien je al graag en je bent nog niet geboren!

Dikke kus kleine meid!