Moeder zijn...

Eerst en vooral ben ik gestopt met werken wegens het last hebben van bekkeninstabiliteit. Ik ben dagmoeder en het vele heffen van de kindjes werd een beetje zwaar.

2 weken geleden had mijn zoontje (14 maand) een wondje op zijn hand. Ik vond het zeer raar maar verzorgde het gewoon. Ik wist niet hoe hij het had opgelopen. Maar de wond genas heel traag. Tegen de zaterdag was het lichtjes ontstoken. Ik heb het dan zo goed mogelijk ontsmet en antibioticazalf opgedaan. Maandag kreeg mijn ventje de eerste uitslag van zijn windpokken. Wat was ik opgelucht dat hij het zo vroeg kreeg. Hoe vroeger, hoe beter. De wond op zijn hand werd niet echt beter. Verleden week dinsdag had mijn zoontje een vreemde plek op zijn rug. Net een reuzewindpok die was opgesprongen en helemaal openlag. Woensdag naar de kinderartse. Zij zei dat het een geinfecteerde windpok was. Onstmetten, antibioticazalf en afdekken. Als het erger word moest ik terug gaan dan ging ze antibioticasiroop voorschrijven. Donderdag zag ik dat er geleidelijk aan nieuwe plekken aan het bijkomen waren. vrijdag terug naar kinderartse. Verdict 5 dagen in het ziekenhuis blijven. Ik heb geweend als een klein kind, maar tja als het nodig is... Ze moesten de antibiotica intraveneus toedienen omdat het zich veel te vlug uitbreid en hij 40 graden koorts had. Dat wondje aan zijn hand heeft op zich bacterieën in de bloedbaan gegeven zodat de windpokken infecteerden. Ik ben dus niet van mijn zoontjes zijde afgeweken. Ben die 5 dagen bij hem gebleven dag en nacht.

Hij mocht ook niet uit zijn kamer en hij had ook serum en zo... een kind van 14 maand met een serum, kun je toch niet alleen laten hé?

Maandag had ikzelf enorme opgezette enkels, heel opgezet. Dinsdag had ik dat nog een beetje. Toen moest ik gisteren om 15uur 30 bij de gyne zijn. Ze vreesd voor zwangerschapsvergifiging. Ik moest zowiezo bloed laten trekken (om suiker te bepalen) Maar omdat zij vreest voor een zwangerschapsvergifiging ben ik daar nu constant meer bezig... Maar mijn bloeddruk was goed en de baby doet het uitstekend. Een lichtelijke voorsprong op het gewicht, voldoende vruchtwater, beweegt goed. Maar bij de minste hoofdpijn of misselijkheid moest ik contact opnemen met mijn gyne. ik ben heel bang want ik wil mijn kindje niet verliezen. Je hoort zo van die verhalen...

Maar met mijn zoontje gaat het nu uitstekend. We zijn nu thuis sinds gisteren en hij heeft siroop meegekregen die hij moet nemen tot en met vrijdag.

ik hoop als ik vrijdag bel voor mijn bloedresultaten dat alles oké is. Maar ik zit er wel mee in. Ik hoop dat die opgezette enkels nu wegblijven en dat ik dat enkel heb gekrgen door te weingi beweging van in dat warme ziekenhuis te zitten.