Wat als je een heel ander leven zou kunnen hebben?

Ik probeer het kort te houden. We hebben een prima leven hier. Kids blij, leuk huis alles naar ons zin.

Maar ik werk uiteraard mijn man helaas niet meer en is afgekeurd. Uitkering mag mee naar het buitenland ;)We zouden een beter leven kunnen hebben in het buitenland. Ik zou niet meer hoeven te werken. Altijd mooi weer etc. Maar ja de kinderen. Leeftijd 12 bijna 13 en 11 en 4. Die willen natuurlijk niet. Maar toch spookt zoiets wel door mijn hoofd. Ben zo benieuwd hoe jullie er over denken en erin staan.
Altijd fijn om dit van me af te schrijven en te lezen hoe andere er over denken. Leven zonder werken en mijn hobby's doen zijn natuurlijk top. Maar ja laat alles hier wel achter. En bouwt daar weer wat op.

We kunnen van onze overwaarde een huis in het buitenland kopen. We zijn geen miljoenairs maar we kunnen daar heel royaal leven. Het is een idee wat door ons hoofd spookt. Echt gebeuren gaat het niet want dat durven we toch niet. En wat beschreven staat kan ik me invinden het stukje inleveren in kwaliteitvan gezondheidzorg en school etc..

2143 x gelezen, 2

reacties (49)

1 2



  • Anna-z

    Mijn ouders hebben mij dit 'geflikt' toen ik 14 was, verhuisd naar een derdewereldland. Ik vond het werkelijk verschrikkelijk. Andere cultuur, ander soort (ongedreven) mensen, slecht onderwijs, bekrompen manier van denken. pff. ik voelde me verloren. Ik was heel blij toen we weer terugkwamen naar NL. ik geef je geen advies, wil alleen delen hoe het voor mij was. Ik kon niet aarden daar.. misschien wordt dat voor jullie anders.

  • Liesjesch

    Het geluk van mijn kinderen zal voorop staan, als ik zo'n beslissing zou nemen.... Als zij aangeven niet te willen, die van 12 en 11kunnen

  • isolda

    Waarom hoef je hier niet te werken en in het buitenland wel?

  • Pcuk

    Hier wel en in het buitenland niet. We kunnen van de overwaarde een huis kopen. En rondkomen op 1 inkomen.

  • AshleyJessy

    Ik zeg doen!

    Levens kwaliteit staat toch echt wel hoog in m’n prioriteiten lijstje. Alleen maar rennen vliegen springen en alle ballen hoog houden, daarnaast nog werken, dat staat mij steeds meer tegen. De mindset om te werken om te overleven trek ik niet meer.

    Als het het financieel toe laat, zou ik het serieus gaan overwegen Ipv alleen maar dromen..

    Wij gaan, onder goeie voorwaarden etc , volgende maand verhuizen naar Sint Maarten dus ik zit er helemaal in hahah!

    Mijn zoon word bijna 14, had er wel wat moeite mee maar krijgt er nu veel meer zin in.

  • Pcuk

    Ooo wat gaaf! Ben benieuwd na je voorwaarden. Ik kreeg hoe toevallig gisteren een vacature onder me neus geduwd van bonaire. Voor 1 jaar. Dat trekt me ook altijd nog wel. Maar super gaaf zeg!!! Tis wat je zegt rennen vliegen bah bah en bah.

  • AshleyJessy

    Man werkt hij defensie dus is allemaal goed geregeld 😅

  • Pcuk

    Ja wat lekker zeg. Jullie gaan dus 3 jaar oid? Geniet er lekker van.

  • AshleyJessy

    Minimaal inderdaad, daarna wellicht een ander eiland 😅 zo goed zijn de voorwaarden.

    Maar vooral, dat gehaaste leven is voorbij. Echt heeeerlijk en als ik eraan denk word ik al een stuk relaxter.

  • Sharon

    Als ik alles zo lees hieronder denk ik dat je beter kunt kijken hoe je het hier minder gejaagd voor jezelf kunt maken.

    Ik snap dat het soms lastig in te meten valt (ook mee bezig dus herkenbaar), maar dat dat wellicht al bergen scheelt.

    Is je man ook een zorgpunt voor je? Of valt dat nog mee ondanks zijn afkeuring?

  • Pcuk

    Ja ook inderdaad een zorgpunt

  • Sharon

    Je draait een enorme belasting dus, heb je daar hulp bij? In de zin van praten, begeleiding, huishuidelijke of zorghulp?

    Door alle letters heen lees ik dat je het liefst ontsnapt omdat het gewoon even te veel is..en dat mag, dat gevoel is bijbehorend.

  • Pcuk

    Wat lief van je sharon. Ik wil graag weg uit het hier en nu. Andere omgeving andere vibe

  • Pcuk

    We hebben een hypotheek van 700. Dat is al best laag we zijn vorig jaar verhuisd en hebben de hypotheek van 1200 naar 700 gebracht. Maar de boodschappen verzekeringen etc zijn gewoon rete duur. En ik wil ook niet niets kunnen en 2e hands kleding kopen op de kleintjes letten enzo. Niets mis mee maar dat is het ook niet.

  • Rupsje1995

    Ik zie nu dat je het meer 'droomt' dan het echt zal ondernemen. Dromen doen wij het ook wel. We hebben eigen bedrijf en ja dan kom je best wat regeltjes tegen. Of een schuurtje uitbreiden is een drama qua vergunningen. Maar nadat we zeggen zullen we gaan? Bedenken we daarna het volgende: we spreken geen andere taal, we hebben hier familie, een vangnet, we zijn zelf niet extreem spontaan en om dan ergens anders vrienden te maken is lastig (zeker met taalbarrière), het weer is daar ook niet altijd fantastisch, hoe is het als je oud wordt daar... en ook in andere landen zijn regeltjes 😉 Daarnaast zouden wij daar weer opnieuw een bedrijf moeten opbouwen, dat lijkt mij ook pittig. Ik denk dat ik extreem eenzaam zal worden daar.

  • Dame68

    Ik denk dat er een aantal aannames/denkfouten in je berichtje staan.

    Het weer: is natuurlijk niet alleen maar mooi. Een land als Spanje bijvoorbeeld zal alleen maar warmer en droger worden.

    Je kinderen: weet je hoe ze erin staan? Hebben jullie dit wel eens besproken? (‘Die willen natuurlijk niet’)

    Dat jullie beiden niet meer hoeven te werken, lijkt me een utopie, tenzij je miljonair bent? Je kinderen worden ook ouder, gaan studeren. Je moet echt flink veel geld hebben om niks meer te hoeven.

    Ik denk dat je leven met alleen hobby’s eentonig wordt. En je wereldje klein. Ik zou wel goed gaan nadenken hoe je je leven dan verder inricht.

    Maar bedenk vooral wat je precies zoekt. En moet dit perse in een ander land of kan je dit ook hier bereiken?

  • Pcuk

    Ja dat zijn dingen die we ook bedenken van kan zoiets ook hier. Maar dat is met de kosten van Nederland enorm moeilijk. En niet werken kan ik niet als alleen het moeten er al af kan zou top zijn. Blijven dromen

  • Zoetbloem

    Wij wouden/konden naar Canada te wonen. Mijn man zijn halfe familie woont daar en kan daar voor het zelfde bedrijf waar die nu voor werkt leermeester worden. Maar goed omdat mijn 2 oudsten een andere vader hebben gaat dit niet door ( ondanks dat mijn 2 oudsten echt heel graag willen) maar hoe slecht de band is met hun pa ga ik ze er niet bij weg trekken.

    En onze jongste meid ontnemen we haar opa's oma's familie vrienden ook niet. Dus houd het op haha maar blijft een droom.

  • Pcuk

    Leuk om te lezen. Ik wilde her van me af schrijven en js polsen hoe andere erin staan. Vriendjn van mij was meteen gegaan. Maar zoiets zeg je makkelijker als het niet daadwerkelijk zou kunnen.

  • Zoetbloem

    Mijn nicht ook. Die hebben het huis verkocht zijn naar Zweden gegaan. Nu zijn ze tijdelijk hier gaan een camper opknappen en vertrekken naar Portugal en dan weer naar Zweden. Die hebben 2 jonge kinderen onder de 5 ze hebben het met de leerantenaar ook zo weten te regelen dat ze thuis les krijgen.

    Maar ik snap je heel goed dromen mag en een ideee er bij hebben hoe het is.

    Maar mijn tante zegt als je het kan doen. Kan je beter spijt hebben dat je het hebt gedaan dan dat je het niet hebt gedaan.

  • Pcuk

    Helemaal waar. En wat tof dat ze dat doen. Wij naja ik durf zoiets zo en zo niet goed. Als zou ik het inderdaad graag willen proberen.

  • Pcuk

    Helemaal waar. En wat tof dat ze dat doen. Wij naja ik durf zoiets zo en zo niet goed. Als zou ik het inderdaad graag willen proberen.

  • Maartje07

    Ik heb geen ervaring met leven in het buitenland, maar ik denk wel dat je het romantiseert.

    Daarnaast lijkt me het een utopie dat je daar nooit meer zou hoeven te werken. En hoe zou je je leven / dagbesteding dan in willen vullen?

    Zijn er hier in Nederland ook mogelijkheden voor werk en/of invulling van je leven dat je meer voldoening zou geven?

    Voor mijzelf: een warm oord om een paar maanden per jaar door te brengen, zou me ook heerlijk lijken, maar dat komt vooral omdat ik enorm van de zon en het strand houd. Om er permanent te verblijven, lijkt me echter niet wat, vanwege alle mensen die ik dan hier zou achterlaten.

  • Pcuk

    Ik hoef daar niet meer te werken. Dat is een feit zeg maar. We kunnen daar heel goed leven geen hypotheek etc nu zou ik niet niet kunnen werken hoor. Dus ik zal altijd wel iets doen maar ik moet dan niet per se meer.

  • Lady-Whistledown

    Dit soort beslissingen maak je als gezin samen dus als de kinderen niet willen, dan houdt het op. Ik kan mij wel voorstellen dat de oudsten niet willen. Die hebben hun leven hier. Daarbij vraag ik mij af hoe je niet gaat werken en toch inkomen genereert. Het leven is nergens gratis. Wat geef je dan aan je kinderen mee. Moet er zelf echt niet aan denken om in een vreemd land niet te werken. Sowieso hoef ik niet elders te wonen. Dat heb ik al gedaan. Ik waardeer het leven in Nederland nu nog meer. Ergens wonen is niet te vergelijken met vakantie.

  • Pcuk

    Absoluut waar. Ergens wonen waar je vakantie viert is natuurlijk heel anders. Ik heb geen idee hoe het is. Maar her spookt door mijn hoofd wat als dat gevoel.

  • Assiral

    Waarom zou je in het buitenland niet meer hoeven werken? Wat maakt het dat je nu al van een leven droomt zonder werk, heb je geen leuk werk? Als dat zo is zou ik op zoek gaan naar een leukere baan.

    Daarnaast, hoe oud ben je nu? Mij lijkt het vreselijk om nu nooit meer te hoeven werken. Ik ben blij met het werk wat ik mag doen. Ik zou me dood vervelen.

    Wel lijkt het me mooi om iets van een buffer op te bouwen zodat ik niet tot wie weet 70 jaar hoef te werken. 60 bijvoorbeeld lijkt mij een mooie leeftijd om te stoppen.

    Verder, de wens om in het buitenland te wonen heb ik totaal niet. Ons lijkt het wel mooi om een vakantie huis te hebben (kopen) in Spanje oid. Maar dat zijn dromen… of ze ooit waar worden weten we niet.

  • Pcuk

    Ik heb hartstikke leuk werk. Maar het gejaagde leven. En een man die altijd vrij is lijkt me heerlijk om samen wat meer samen te kunnen doen. We hebben i komen van mijn man en in het buitenland geen hypotheek.

  • Assiral

    Hoe komt het dat je leven gejaagd is? Als je dat gevoel hebt, gaat dat in het buitenland niet anders zijn.

    Van het inkomen van je man kun je alles doen?

    Dat lijkt mij vrij onwaarschijnlijk, ook in het buitenland gelden vaste lasten voor jullie allemaal.

  • Lady-Whistledown

    Inkomen van je man? Hij werkt toch niet? Daarbij kan je uitkeringen niet (zomaar) meenemen. Ook zonder hypotheek heb je gewoon kosten. Ik blijf dit een vreemd aspect uit je verhaal vinden.

  • Yune

    Als ik mijn autisme niet had, dat ik dan wel mijn droombaan als verloskundige zou hebben kunnen doen, of iets in die richting. Maar door prikkelverwerking problemen nooit kunnen doen

  • Nog-even!

    Tieners laten emigreren is, wat mij betreft, vragen om problemen, naar mijn idee. Je verstoort de ontwikkeling van vriendschappen. Niet gezond in de puberteit.

    Niet werken, kan ook nog als je ouder bent.

    De vriend van mijn zoon is na de derde klas meegenomen naar het buitenland. Hij wordt gek van de hitte- vanaf april is het daar al 40 graden... Niet fijn als je naar school moet. En ook nog eens les krijgen in een nieuwe taal. Klasgenoten die jou niet goed begrijpen... En dat omdat je ouders alleen aan zichzelf denken- gechargeerd, maar wel zijn beleving... Hij kan niet wachten tot hij oud genoeg is om zelf weer naar Nederland te komen...

    Ik vraag me een beetje af wat je naar kinderen communiceert, als je allebei liever niet werkt... Maar dat terzijde...

    Ik heb ooit zelf- zonder kinderen- overwogen te emigreren. Maar zover van mijn familie en vrienden, vond ik toch niet fijn...hoe mooi een land ook is...

  • Assiral

    Klinkt heel eenzaam voor zo’n kind. Sneu.

  • Pcuk

    We gaan het ook niet doen. Maar de gedschten spookt wel. Het zijn opties. Heeerlijk een leven zonder het gevlieg en geracet in Nederland. En nee we leren de kinderen om te werken en wat alles kost. Maar zeker ook de andere kant.

  • Lady-Whistledown

    Ook in Nederland kan je een minder gejaagd leven leiden. Dat is een kwestie van prioriteiten stellen.

  • Dame68

    Dan zou ik dat dus gaan onderzoeken hoe je een relaxter leven hier kan gaan krijgen. Al zit een deel van de gejaagdheid in onze maatschappij, dan zie ik ook en hoor je ook veel van mensen die al geëmigreerd zijn. Toch is de kans groot dat je die gejaagdheid gewoon meeneeemt naar een ander land. Bovendien zul je daar ook tegen onverwachte zaken aanlopen, die minder goed geregeld zijn als hier. Denk aan voorzieningen als uitkering (is ook een inkomen idd) of aow, ziektekosten etc.

  • Jvb

    Ik heb een aantal jaar in het buitenland gewoond, en hoewel ik het heerlijk vond, zo zaligmakend is het niet hoor. Het is zeker geen 'constant vakantiegevoel'. Je moet gewoon je huishouden doen, je boodschappen, werken. Waarom zou je daar niet hoeven werken, je hebt toch gewoon inkomen nodig? Zelfs als je geen hypotheek hebt, er zijn gewoon vaste lasten.

    Een warmer klimaat is fijn, maar ook eentonig. Ik miste de seizoenen best wel en genoot enorm van de kou als ik in NL op vakantie was. En ik was het na een paar jaar best zat om het altijd warm te hebben en plakkerig te zijn. Het wordt heel snel heel gewoon, dat mooie weer.

    En net zoals in NL, alle leuke of mooie dingen in de buurt daar maak je eigenlijk minder gebruik van dan je zou denken. Als je vlak bij een strand woont, ga je echt niet elke dag. Want je kan morgen ook nog wel, dat idee. Mensen die in NL bij een bos of water wonen, gaan ook niet elke vrije minuut.

    Een heel sociaal leven achter je laten en iets nieuws opbouwen, dat duurt best lang. Je hebt ineens helemaal geen mensen om je heen die je echt kent, en die jou kennen. Voor mij voelde dat best eenzaam soms, alleen maar oppervlakkig contact in het begin. Zeker als je niet werkt, is het soms echt zoeken naar contact. Vriendschappen in Nederland overleven de afstand ook niet altijd. En je bent enorm op elkaar aangewezen, je zit daar met zn tweetjes of je gezin echt in een bubbeltje. Ik heb flink wat relaties zien stranden, omdat de partners ineens erg op elkaar aangewezen waren en kleine dingen die er in NL al waren daar plots heel groot werden.

    Een land waar je goedkoper leeft, is vaak een land waar je ook inlevert. Op onderwijs, op zorg. Nederland kan een land vol regels zijn, maar het is hier echt goed op orde.

    De taal niet (goed) spreken kan heel lastig zijn. In veel landen kun je niet op Engels of Nederlands terugvallen, en je niet kunnen uiten maakt het contact leggen soms heel moeilijk. Je bent toch anders, als je je grapjes niet kunt maken of gesprekken maar half meekrijgt.

    Een relaxte mentaliteit is heerlijk, maar de keerzijde is dat je vaak niet van afspraken op aan kan en werkelijk alles zes keer zo lang duurt als je zou willen. En dat vaak winkels en zelfs instanties net zo 'laks' zijn en zaken niet op orde hebben.

    Tot zo ver de 'klachten'. De leuke dingen: een ander land en een andere cultuur ontdekken en je daar thuis voelen, is heel bijzonder. Wij vonden met name de andere mentaliteit en de sfeer erg prettig, we voelden ons er erg thuis. Wij werkten beiden, maar het ritme was vroeg op en vroeg klaar, dus we sloten dan de dag op het strand af, of met de hond er uit naar de zonsondergang kijkend (die daar spectaculair is). De hele dag zon doet iets fijns met je gemoedstoestand. De kleine sociale bubbel heeft als voordeel dat het ook heel fijn is om zo samen te zijn. Je hebt weinig sociale verplichtingen, dat voelt heel vrij. Nieuw zijn in een ander land, een gemeenschap doet ook iets met je ontwikkeling, je kijk op mensen, ik vind dat echt een verrijking. Hoe zij daar bijvoorbeeld met ouderen en kinderen omgaan in een gemeenschap, hoe zij bij overlijden een leven echt konden vieren, hoe zij 'live and let live' écht toepassen, ik vond echt mooi en heb er dingen van meegenomen.

    Wij hebben er voor gekozen terug naar Nederland te komen omdat wij niet oud willen worden/zijn in een land waar we op de zorg enorm moesten inleveren. En voor de kinderen wilden we het onderwijs hier, en toch niet voor altijd zo ver van onze familie. Als zie hoe ze hier makkelijk buiten spelen en naar vriendjes fietsen, dat kon daar echt niet. En alle sport en mogelijkheden hier, dat was daar ook heel beperkt. Nederland heeft hen (en ons) veel te bieden. Maar als je je eenmaal thuis voelt op een andere plek op de wereld dan blijft het altijd wel een beetje kriebelen.

  • Pcuk

    Wat mooi om te lezen.

  • Y1607

    Ik vraag mijnaf wat ga je dan doen?? Kun je van de overwaarde dan zo leven dat je niet meer hoeft te werken?

  • Pcuk

    Ja klopt met het i komen van mijn man erbij kan dat inderdaad. Meer leven rustiger leven (ij mijn hoofd want echt gaan durf ik toch niet)

  • Y1607

    Huh hij was toch afgekeurd? Je kunt een uitkering niet zomaar mee te nemen naar het buitenland...

  • Florien84

    Wij hebben een prima leven hier maar ik zou best in de winter willen overwinteren op Curacao. Maar zolang de kinderen nog jong zijn zal dat niet gebeuren.

  • Tissie

    Ik zou kunnen stoppen met werken. Soms met mijn intense gezin zou het een stuk meer rust geven. Word ik er op termijn gelukkiger van? Ik weet zeker van niet. Werken is voor mij zoveel meer dan mijn geld verdienen.

    Daarbij weet ik, nadat ik ooit ben geëmigreerd en terug ben gekomen, dat het niets voor mij is. Ik heb graag de mensen waar ik van houd om me heen. Het was een leuk avontuur als jong meisje, maar niet voor altijd :)

    En ik had toevallig laatst een gesprek met een jongeman die mij zijn verhaal vertelde en mijn gevoel bevestigden over of ik het nog eens zou doen. Zijn ouder waren geëmigreerd en zijn nu na zoveel jaar terug gekomen voor een ouder die zorg nodig heeft. Hartstikke lief natuurlijk maar aan een woning komen is een drama. Sociale huur komen ze niet tussen, kopen kunnen ze niet en de woning die ze tijdelijk konden huren daar moeten ze uit en andere vrije sector huur komen ze ook niet voor in aanmerking. Familie daar kunnen/willen ze ook niet meer heen na al maanden daar te hebben gebivakkeerd.

    Dus nee, ik voel de behoefte niet meer om te emigreren. Misschien als ik geen ouders meer heb dat dit gevoel veranderd, maar voor nu is het hier voor mij prima :)

  • Pcuk

    Voor mij is het ook prima hier. Het idee van niet meer terug kunnen komen vind ik ook niets. Ik zou liever een jaar eens gaan.


1 2