Bijna een half jaar

Lieve bb-ers,

Onze Moos is nu bijna een half jaar. Wat vliegt de tijd zeg! En wat hebben we al een hoop met hem te doen gehad. Eerst die schisis, het moeizame voeden en de sonde, de reflux. Acheraf gezien heb ik de eerste 2 maanden moeilijk van hem kunnen genieten. Ik moest echt bijkomen van de spanning van de zwangerschap en van die vlak na Moos'geboorte. Gelukkig kan ik nu wel van hem genieten, al zijn er weer andere hobbels op ons pad gekomen.

Sinds ongeveer een maand heeft Moos moeite met overdag slapen. Hij was al nooit zo'n fan van naar bed gaan, maar we zijn nu op een punt dat ik hem alleen nog maar wandelend in de kinderwagen in slaap krijg. Eerst weet ik het aan de veranderingen van de afgelopen tijd. Ik ben weer gaan werken (voelt als vanouds, maar af en toe komt het besef dat er toch wel heel veel gebeurd is...), Moos dus naar de gastouder. Och wat vind ik dat moeilijk! Vaak nog tranen bij het afscheid. Maar goed, ik dacht dat de gastouder het naar bed doen zo anders deed, dat hij daar last van had. Dus geprobeerd daarover zoveel mogelijk overeenstemming te krijgen. Toen dacht ik dat Moos weer meer last van reflux kreeg, iets meer medicijnen zorgen wel voor minder paniek. Toen viel me ineens op dat hij voornamelijk na de 3 kunstvoedingen slecht sliep, hij krijgt zijn 1e en 5e voeding nog afgekolfde borstvoeding. Dat ik niet meer alles kolf is al een dingetje, daar voelde ik me al schuldig over, en met dit resultaat... nou ja, je snapt dat dat het schuldgevoel niet minder maakt.

Gisteren, ten einde raad, naar de kinderarts geweest om advies te vragen over zijn slaapprobleem. Volgens haar kan Moos zichzelf moeilijk reguleren. Hij geeft nauwelijks aan wanneer hij honger heeft, geeft niet aan of hij voldoende heeft gedronken (drinkt zijn fles altijd leeg, tenzij hij in slaap valt) en kan niet zelf in slaap vallen, heeft daar hulp bij nodig. Wij hebben over 2 weken een afspraak met iemand die ons gaat helpen zijn signalen beter te kunnen begrijpen en hem verder te helpen. 2 weken... pfff... dat duurt nog even. Ik wil hem zo graag helpen, maar weet niet goed hoe.Ik heb "Lekker slapen zonder huilen" al in huis, we hebben een vast ritueel van naar bed brengen en ik heb zijn slaapkamertje wat prikkel armer gemaakt. Maar de gouden tip is altijd welkom!
Mogelijke oorzaak van dit alles? Stress tijdens de zwangerschap en zijn onrustige start. En ik weet dat ik er niets aan kan doen, maar om die stress (angst om hem te verliezen tijdens de zwschap) kan ik me toch ook weer schuldig voelen. Zwangere moeders (voornamelijk met een verloren kind): ontspan uzelf zo veel mogelijk!!!

Vorige week ook naar het Wilhelmina Kinderziekenhuis geweest bij het schisisteam. Moos staat op de wachtlijst om geopereerd te worden. Wanneer het precies gaat gebeuren is nog niet duidelijk, maar binnen 3 maanden is het zover.

Gelukkig is Moos tussen de slaapmomenten een heerlijk mannetje. Inderdaad wel erg druk, ligt bijna nooit stil. Ziet alles om zich heen, wil alles vasthouden. Rolt, sinds gisteren (helaas 1e keer bij gastouder) van rug naar buik, kraait de boel bij elkaar....

.....

En is helaas nu weer wakker na een half uurtje slaap. Staat nu in de kinderwagen naast me.

Was het weer voor nu, de plicht roept. 2 prachtig blauwe oogjes kijken me hulpeloos aan...

Liefs!