Ik ben er nog...

Zo... hè hè.. eindelijk weer eens tijd voor een blogje.

Er is de afgelopen maanden van alles gebeurd hier.

Om bij het begin te beginnen, als in waar ik de vorige keer ongeveer was gebleven. Toen Moos een week of 5 was, hebben we zijn maagsonde er uit gehaald, Hij dronk inmiddels bijna alle flessen leeg en dat ding zat meer in de weg dan dat het nut had. Nu drinkt hij, als hij goed wakker is en hongerig, zonder hulp een fles van 140cc in een half uur leeg. Soms moeten we helpen door bij te knijpen (habermanfles)

Een week later kreeg hij last van projectielbraken (uit neus en mond) en reflux. We gingen de voeding verdikken met Johannesbroodpitmeel en dat leek te werken. Alles waar Moos op of in ligt is nu schuin, zijn hoofdeinde hoger om het maagzuur en de voeding minder snel omhoog te laten komen. Maar na 2 weken ging het toch weer mis. Moos had erg veel last van het maagzuur wat omhoog kwam. Hij raakte in paniek, werd benauwd en kreeg moeite met ademhalen. ik werd er ook erg nerveus van, was steeds bang dat het weer zou gebeuren. Daarbij moet ik nog wel vertellen dat de avond na Moos z'n geboorte hij 3x paars aan is gelopen van benauwdheid. Hij was misselijk van de bevalling, ging spugen, lag op zijn rug en wist (mede door zijn schisis) niet wat hij met de terug gekomen voeding moest doen. Na de 3e keer een verpleegkundige met je kind over de gang te hebben gerend was het genoeg geweest en ging Moos naar de afdeling neonatologie in de couveuse. Zijn maagje is toen gespoeld (hij had bloed van mij binnen gekregen bij de bevalling) en daarna ging het goed. Maar de benauwdheid door de reflux deed me aan die angstige momenten denken en ik werd bang dat ik hem een keer niet uit die benauwdheid zou krijgen. Vervolgens heeft Moos maagzuurremmers gekregen. De benauwde momenten zijn sindsdien gelukkig over. Bijwerking van die medicijnen is wel dat hij minder goed poept. We zitten nu op 5 voedingen (nog steeds afgekolfde borstvoeding) per dag en bij iedere voeding zit wel iets. 1x 10cc venkelthee tegen darmkrampjes en extra vocht, 1x 10cc water om zijn ontlasting zacht te houden en 3x 5 druppels olijolie om de boel te smeren. Maar om de paar dagen toch even flinke krampen gevolgd door volle luiers. Arm mannetje...
Als Moos tussen de 6 en 9 maanden is, zal hij geopereerd worden aan zijn schisis. Daar moet ik nog even niet aan denken...

Met mij gaat het goed. Die 5 voedingen geven me meer tijd vooor mezelf en dat is heerlijk. De eerste weken vond ik wel zwaar met om de 3 uur voeden, wat niet opging via de sonde, kolven enz. Ik ben blij dat er nu iets meer rust is. We gaan proberen de laatste voeding rond 23:00 te doen en dan de om 6:00 zijn medicijnen (moeten een half uur voor de ochtendvoeding) en om 6:30 voeden. De rest van de dag voeden we meer op verzoek.
Half mei ga ik voorzichtig weer aan het werk. Na 1,5 jaar thuis is dat wel een dingetje. Moos iets moeten loslaten ook. Maar dat komt vast wel goed.

Eén keer per week gaan we, meestal met z'n 3-en naar Nola's plekje. Ik vind het nog wel lastig dat we zoveel minder gaan dan eerst. Maar als we er zijn, is het wel fijn. Al blijft het contrast groot om de kinderwagen naast haar grafje te zien. Ik vraag me ook regelmatig af hoe Nola nu zou zijn geweest. En als ik een moeder met een huppelend meisje zie, denk ik toch ook nog regelmatig "nooit met Nola"... Af en toe gaan hier in huis spontaan speeldoosjes muziek maken (soms wel 10sec!) en dan denk ik maar dat Nola even hallo komt zeggen. Voelt goed...

De rechtszaak tegen het UWV heeft helaas niets opgeleverd. Was te verwachten, maar toch jammer...

Ik zal even een foto van Moos op mijn profiel zetten. Het heerlijke vrolijke mannetje. Maar ik zal hem ook binnen korte tijd er weer afhalen,

Ik loop weer flink achter met reageren op jullie berichten. Vreselijk verdrietig dat het bij enkele van jullie mis is gegaan. Ik leef met jullie mee en hoop zo op goed nieuws. Ik gun het jullie zo. Gelukkig ook postitieve berichten.

Hopelijk lukt me wat meer te reageren. Ik doe mijn best!

Liefs!