Hoe doen sommige mama’s dat ?

Hey dames Ik ga het snel proberen uit te leggen dus ik
Ben huis mama van 4 kinderen en zwanger van de 5 de
Dus het is zo de kids zijn 11 jaar 8 jaar 6 jaar en 2 jaar
De drie oudste gaan naar school, met de jongste ben ik een hele dag bezig
En de afgelopen 13 weken was ik kots misselijk en kon echt niks meer doen in het huishouden
Ik voelde me echt kapot vermoeid ik wou enkel slapen. Na dat ik een
Potje heb zitten braken ... dus soms laat ik het huishouden staan en is het ook enorm
Opgestapeld. ik voel me sinds een weekje wat beter en ben terug een beetje op kracht
Dus soms klaag ik tegen mijn vriend dat het soms allemaal teveel is
En dat ik soms te klagen heb .
En mijn vriend snapt het niet dat ik soms zit te klagen hij zegt dan vaak er zijn vrouwen
Die zwanger zijn werken huishouden doen en met de kinderen bezig zijn ../ dus dames hoe doen jullie het ?
Mijn vriend zal jullie berichten lezen hij zegt dat ik de luxe heb dat ik niet werk. Hoe ervaren jullie het ?

3058 x gelezen, 2

reacties (71)

1 2



  • 3Blessings

    Het enige wat ik kan denken terwijl ik dit lees is: wat ben jij een super mama! 4 kinderen zwanger van nr. 5. Ik doe het je echt niet na. Ik vond het heel zwaar met 3 kinderen en zwanger van nr. 4 (missed abortion). De hele dag thuis of werken, het is hoe dan ook zwaar. Thuis hik je de hele dag tegen het huishouden aan en je hebt geen moment vrij. Je man heeft geen recht van spreken/oordelen. Hij is niet zwanger en snapt er geen snars van hoe het is voor een vrouw met de vermoeidheid, misselijkheid en alle andere kwaaltjes.

    Hij hoort je te helpen en te ondersteunen wanneer jij dat nodig hebt en niet alleen wanneer je erom vraagt.

  • Amatullaah

    Haha mannen vinden al snel dat vrouwen klagen, alleen wij vrouwen hebben dat soms nodig. Even een oor om in te praten, begrip krijgen voor hetgeen wat we doen. Ik snap vanuit je mans kant wel wat hij wil zeggen en deels zal die vast wel gelijk hebben maar de een is de ander niet.

    Er zijn vrouwen die zich kiplekker voelen in de zs, dat zie je aan de buitenkant vaak niet. Of de ene vrouw die neemt het dagelijkse leven zoals het is terwijl een andere vrouw over alles nadenkt, dat is mentaal ook heel zwaar.

    Ik hoor juist dat vrouwen die werken een sooet van.. motivatie hebben (ze dragen bij aan de maatschappij, hebben gesprekken met volwassenen, hun reward is geld, dat is heel voldoenend) terwijl een thuismama schoonmaakt (iedereen maakt t weer vies), kookt (iedereen eet het op), wast kleren (iedereen maakt het weer vies). Er is bijna geen voldoening uit te halen.. en dat is echt heel zwaar.

    Tegen je vriend : ik denk dat je dit nooit zult begrijpen als je zelf niet in haar schoenen staat (en dat kan ook niet want naar mijn weten kunnen mannen geen kinderen baren), luister naar haar, toon begrip ookal heb je dat niet en hoor het even aan want ze haalt hier kracht uit en kan zo weer door. Als je echt punten wil scoren, vraag haar wat je kan doen om haar te helpen. En verras haar met een etentje, jullie samen blijven ook belangrijk!

  • Mamabear3

    Ik ben wel benieuwd naar de reactie van je vriend op deze reacties?

  • stella4

    Heel veel reacties al op dit verhaal! Ik ben zelf ook thuiswerkende mama van 5 jonge kinderen. Ik heb vorig jaar een burn-out gehad. IK gekoofde de huisarts eerst niet en lachte hem uit. Ik werk niet eens zei ik...Jij werkt juist altijd zei de beste man, en je staat dag en nacht aan. Zijn recept om beter te worden was dat ik elk dageen uurtje de zorg aan mn man moest overdragen...zodat ik even geluidsarm en zonder verantwoordelijkheid kon zijn.

    Samen een groot gezin hebben betekent er ook rekening met elkaar houden. Ik weetdat mijn man ook gesloopt uit zn werk komt en gun hem dan zn rust momentje op de bank en andere momenten helpt hij mij.

  • .Familyfirst

    Ik ben een werkende mama geweest en nu al 1,5 een thuis mama. Nou ik kan je zeggen dat ik thuis veel moeier ben als dat ik werkte.. ik vind het soms vooral geestelijk vermoeiend. Heb 4 kinderen hoor gemiddeld 500x per dag mama...... daarnaast het huishouden wat 10 x erger is als toen ik werkte, mijn zoon voetbalt 3 x per week en mijn dochter doet 3 x per week paardrijden, daarnaast nog speelafspraakjes etc. Ik ben altijd blij als savonds alle Kids pp bed liggen en ik eindelijk even kan zitten, en dsn komt kind 5 in actie mijn man hahaha. Nee hoor hij helpt waar hij kan en als ik iets vraag doet hii het ook. Zeker de keren dat ik zwanger was, deed hij echt veel voor mij ondanks dat ik echt een bitch voor hem was door de hormonen.

  • Jeppie

    Als je thuismama bent, is ziek en moe zijn of gewoon niet lekker in je vel zitten een veel grotere aanslag op je lijf dan voor de werkende moeders.
    Want omdat ik werk, is er opvang voor de kinderen en een hulp in de huishouding. En dat gaat allemaal door, ook als ik me niet lekker voel of niet fit ben.
    En dat is voor jou niet zo.
    Ik neem aan dat jij voor je man zorgt als hij zich niet lekker voelt. Het wordt tijd dat hij dat andersom ook eens voor jou gaat doen!

  • Daisy17

    Bij mijn eerste en 2e kindje huppelde ik door de zwangerschap alsof ik de wereld aan kon. Maar iedere zwangerschap is anders. Nu heb ik er ook moeite mee. Ik doe elke dag een beetje en wat mij niet lukt, daar helpt mijn man mee. En dit is jullie 5e kind dan mag je man je wel wat meer respect tonen! Hij weet toch ook hoe zwaar een zwangerschap is en kan zijn?!

  • Shrimp

    … als hij bij de vijfde er nog zo in staat verdiend hij een draai om z’n oren .. sorry hoor. Veel vrouwen zien werken als rustiger “ even iets voor zichzelf “ of “ even iets anders”. Meneer; wees trots op haar, haar lichaam vormt een mens. Jouw 5e kind. Vergelijk haar niet met anderen.

  • mijn~meisje

    Ik kon bijna niets doen mijn laatste zwangerschap (3e zwangerschap). Ik was zo verschrikkelijk moe!! Dit startte al met 6 a 7 weken. Alleen de kinderen verzorgen was al te veel. Terwijl de kinderen om me heen druk speelde viel ik zo in slaap. Ik was zooo moe. Het huishouden er bij doen lukte helemaal niet meer. Laat staan werken. Het was echt verschrikkelijk en overleven. Het is ook echt wel is voor gekomen dat hun papa niet kon gaan werken omdat ik niet eens voor de kinderen kon zorgen. Ik ben van vermoeidheid van de trap gevallen bijv. terwijl ik zwanger was. Dus papa moest veel meer doen in het huishouden en zorgen voor de kids en gelukkig had ik een hele lieve mama die me ook mee hielp. Zorgen voor de kinderen en huishouden doen kost ongeveer 90 a 120 uur per week. Gezien jullie er al 4 hebben zal het eerder 120 zijn dan 90. Een fulltime baan werken is meestal 36 uur per week. Maar 36 uur ivm 120 uur. Thuis zijn is geen luxe.

  • Girl1990

    Ik zou prioriteiten stellen. Het huishouden loopt niet weg, aanvaard gewoon dat het nu even niet loopt zoals je het zelf wilt.

    Hier 13 weken geleden bevallen van een tweeling, moet alles alleen doen (partner gaat werken dus vind het niet nodig thuis nog eens te werken, laat staan flesje geven). Dus heb ik kraamzorg laten komen. Dit loopt nu ten einde, en ga ik over naar poetshulp...

    Ik kreeg als tip vn anderen... Laat je man eens het werk doen die jij nu doet op een dag... Dan piept hij misschien anders.

  • Annanm

    Verschrikkelijk!!!

  • Nog-even!

    Blijkbaar is jouw "vriend" geen vader geworden??

  • boterbloemen

    Heb je die tip zelf ook opgevolgd? Ik vind het echt een bizarre houding van je vriend dat hij zelfs te beroerd is een fles aan zijn kind te geven

  • Grumble2.1

    Ik sprak laatst een man en mijn mond viel open van verbazing maar vond het zo mooi wat hij zei .. als ik 40 uur buitens huis gewerkt heb betekend het heel simpel 1 ding ..dan was ik 40 uur dus niet thuis om te helpen bij de opvoeding van de kinderen of het huishouden waar ik ook in mee draai en in leef .. wrm zou mijn vrouw die 40 uur plus daarbuiten alles alleen moeten doen

  • Vespertine

    Wat een grapjas, die kerel van jou. De moderne man doet zijn deel van de opvoeding én het huishouden. Kom nou, we leven niet meer in de jaren 50 hoor!

  • Vespertine

    Wat een grapjas, die kerel van jou. De moderne man doet zijn deel van de opvoeding én het huishouden. Kom nou, we leven niet meer in de jaren 50 hoor!

  • My-two-Pride-and-Joys

    Nou hij zou wel wat meer begrip mogen hebben zeg.. Hij snapt blijkbaar niet dat vouwen ook enorm ziek kunnen zijn van de zwangerschap, of enorm vermoeid. Fijn dat hij soms zwangere vrouwen tegen komt die zich helemaal tip top in orde voelen, maar dat wil niet zeggen dat jij je ook zo moet voelen... En waarom zijn mannen toch zo gauw geneigd om te zeggen dat thuismoeder zijn niet zo veel voorstelt? Zij kunnen om 6 uur naar huis en zijn dan inderdaad 'vrij' van het werk bij hun werkgever, maar jouw werk stopt niet na 6 uur.. dat is 24 uur per dag zorgen. Natuurlijk slaap je wel 's nachts, als de kinderen dat toe laten, maar gebeurt het niet, dan moet je er ook zijn.

    Jullie werken allebei 100% voor het gezin. Hij 50% op zijn werk, jij 50% in de hushouding op de momenten dat hij op zijn werk is. Die andere resterende tijd, die overige 50% doe je samen. Waarbij ik dan van mijn partner ook verwacht dat als hij thuis is, net zoveel vader is voor zijn kinderen als ik moeder. Dus, waar ik overdag niet aan toe kom, verwacht ik hulp, als het echt perse niet kan wachten tot de volgende dag. En wanneer je dan ook nog ziek bent of vermoeid vanwege een zwangerschap, dan verwacht ik dat hij dan maar even een tandje harder loopt. Wat kan wachten, hoeft echt niet vandaag te gebeuren, maar helpen in de verzorging, koken, de vaat of nog even gauw een wasje draaien en ophangen behoort gewoon tot de taken die ook vaders kunnen doen. Succes, en ik hoop dat hij gewoon ook even zijn handjes laat wapperen en jou helpt de boel op orde te houden zodat jij er niet constant achter aan hoeft te rennen.

  • hjdv

    Vier kinderen, zwanger van de vijfde, een huishouding en je dan ook nog eens beroerd voelen valt niet mee. We hebben sinds vijf maand onze vijfde. Ik ben vooral de eerste 13 weken ook veel misselijk geweest, daarna kwam helaas al snel de bekkenpijn weer opzetten, mn man zag dat ik het heel zwaar had. Hij hielp waar hij kon. En een baan erbij naast, nee ik zou het niet kunnen. Nadat onze vierde geboren was heb ik nog een kleine tijd in de thuiszorg gewerkt voor 8 uur in de week, maar dit was eigenlijk al niet haalbaar bij de werktijden van mijn man. Dus ben ik gestopt met werken om volledig huismoeder te zijn. Ik zou de eerste jaren echt niet terug aan het werk willen en kunnen. Genoeg aan ons gezin

  • Mandyxxxx

    Als de mogelijkheid er is, hulp zoeken bij de huishouding ?

  • Hopefull2020

    Ik ben ook huismama, en ik zou niet weten hoe ik dar nog werk met zou moeten combineren. Ik denk niet dat er veel mama's met 4 of meer kindjes zijn die erbij nog werken ook. Wij hebben nu 3 kindjes in huis, 9j, bijna 6 en een baby van 8 maanden. En ik heb ook mijn handen vol, zeker tijdens de zwangerschap liet ik ook wel mijn huishouden eens liggen, gewoon omdat het echt niet lukte om te doen. Mijn man had er deze laatste zwangerschap alle begrip voor, doordat hij ook een langere periode thuis gebleven is na het overlijden van ons dochtertje. En dus zag wat voor werk ik allemaal deed (en doe). Daarvoor dacht hij ook, je bent thuis dus wat doe je eigelijk zo een hele dag, hoe kan je nu moe zijn?

  • mama-van-5-wondertjes

    Mijn man snapt dat het vermoeiend was en hielp waar hij kon.bij 4 zwangerschappen was ik ziek tot ruim 20 wkn.Bij de laatste zwangerschap hielpen de oudste kinderen ook goed mee.

  • Posc

    Allereerst ik ben niet zwanger en dat verschilt natuurlijk hoe moe je bent en hoe je je voelt. Ook heb ik geen 4 kinderen maar twee (tweeling van 2,5 jaar)

    Ik werk 3 dagen in de week en die het volledige huishouden omdat mijn mam de hele week van huis is (internationaal vrachtwagenchauffeur) en het was ff zoeken maar heb mijn ritme redelijk gevonden. Nu hoef ik financieel niet te werken maar ik vind het wel fijn.

    Dus niet vergelijkbaar met jou situatie… maar goed ik klaag niet, we hebben hier zo samen voor gekozen.

  • Mama3prinsesjes

    Zwanger zijn is per persoon heel verschillend. Ik heb 3 kindjes; 4jaar gaat naar school 3jaar gaat naar peuterspeelzaal en baby is 5 maanden.

    Ik ben huismoeder m’n man werkt 5 dagen in de week.

    Alles in het huis doe ik. Hij doet fysiek zwaar werk. M’n laatste zwangerschap was enorm zwaar lage bloeddruk onwijs laag ijzer en kots misselijk. M’n (schoon)moeder hielpen mij met de grote belangrijke dingen zoals stofzuigen en eten koken. Maar voor de rest deed ik alles wassen, bedden verschonen, kids verzorgen. Heb ook medicijnen gekregen tegen misselijkheid, hielp het? Mwah t hield me op de been.

    Ik vind t best zorgwekkend dat je zegt dat je het enorm hebt op laten stapelen en dat je de hele dag met je 2 jarige bezig bent. Ja het kost tijd begrijp ik zeker. Maar lieve mama kop op! Wil je dat je kinderen in een smerig huis wonen?! Tuurlijk kan je je een dagje niet lekker voelen en niks doen maar de volgende dag moet je dan 2x zo hard aan de slag!

    Ja m’n man speelt en knuffelt genoeg mee onze kids en brengt ze ook naar buiten. Maar helpen in t huishouden, haha nee. Geen enkel probleem mee. Ik help hem toch ook niet op zijn werk? Zou die heel graag willen hoor haha.

    Daar waar hij nog nooit een luier heeft verschoond heb ik nog nooit een vuilniszak weg hoeven te gooien.

    Wel vind ik dat je bij je vriend mag “klagen” het is ook gewoon zwaar, zeker, en daar kan je gewoon met elkaar over praten.

    Dus lieve mama dit is echt geen aanval, ga lekker je huisje schoonmaken! Ga lekker de keuken in en bereid een lekker avondmaal, die jullie vanavond als gezin lekker samen in een schoon huis nuttigen!

    Btw ik zie je dat je al grote kinderen hebt, die kunnen ook al veel doen! Zeker hun kamer netjes houden en hun rotzooi achter zichzelf opruimen.

    Nog laatste tip, probeer voor dat je gaat slapen t huis even na te lopen, alles netjes maken en dingen klaar leggen voor de volgende dag.

    Liefs🥰

  • Mijndraakjes

    Kijk, het is natuurlijk ook niet zo eerlijk om hem nu deze berichten allemaal te laten lezen. Wij zijn immers allemaal vrouwen, dus we scharen ons met z'n allen achter jou en zeggen dat je vriend een nietsnut is (ok, iets genuanceerder mag wel). Maar... Ja, je hebt wel gelijk ;)

    Welke vrouwen kent hij die het huishouden doen en zwanger zijn en 4 kinderen hebben rondlopen? Want hij zegt 'dan vaak er zijn vrouwen Die zwanger zijn werken huishouden doen en met de kinderen bezig zijn'. Waar haalt hij dit vandaan? Van TikTok? Van Instagram? Van Facebook? Of uit real life? En heeft hij daar dan een dag bij meegelopen? Of was dat een momentopname? Je kan mij niet wijs maken dat hij écht een vrouw kent die dit allemaal moeiteloos doet namelijk.

    Meis, je bent zwanger. Je hebt 4 kinderen rondlopen, waarvan er zeker 2 je volledige zorg nodig hebben en daarnaast nog 2 je intense begeleiding. Eén van je kinderen loopt de hele dag om je heen, je hebt geen moment rust. Daar tussendoor moet je het huishouden proberen te doen tussen het kotsen door. En dan moet je de tijd in de gaten houden, want voor je het weet moet je de kinderen van school halen. Je moet zorgen dat je peuter gegeten en gedronken heeft, misschien ook nog een schone luier ergens tussendoor. Hoeveel uren zitten er ook alweer in een dag? Oh, je moet ook nog boodschappen doen, het glaswerk in de bak gooien en de vuilniszakken weggooien. Ondertussen heeft je peuter een inzinking en kun je helemaal niks meer. Maar er moet nog gestofzuigd worden, de kruimels nog van tafel en de keuken is nog ontploft. Dat doe je maar even in de tijd dat de peuter heel even rustig op de bank een filmpje kijkt/aan het slapen is.

    Dus, hoe doen andere moeders dat? Hetzelfde als jij gok ik zo. En ik hoop met hulp van hun partner!

    Mijn man werkt gemiddeld 36 uur per week. Dat kan de ene week 16 uur zijn, de andere week 50 uur. Ik werk 32 uur per week op vaste dagen. Ik heb de luxe dat ik thuiswerk en dat mijn kinderen worden opgevangen door mijn (schoon)moeder. Ik kan dus tussen het werken door even snel het huishouden doen. Zonder dat er kinderen om me heen lopen. Mijn man kookt, doet vaak boodschappen (meestal doen we dat samen), en stofzuigt. We maken om de beurt de keuken schoon, iedere avond. De rest van het huishouden doe ik. We klagen allebei weleens dat we allebei vinden dat we het het zwaarste hebben ;) Maar we realiseren ons allebei dat het geen wedstrijd is van wie het het zwaarste heeft. We doen dit samen, dit gezin runnen. We werken beiden hard, de ene dag harder dan de andere dag. We zorgen beiden dat het huishouden op orde blijft. De ene keer neemt hij een taak van mij over, de andere keer neem ik een taak van hem over. Dat gunnen we elkaar, zonder dat we denken 'pff, dat moest hij/zij doen!'.

    Kortom: Maak er geen wedstrijdje van en geloof elkaar. Geloof je man ook dat hij hard werkt en denk niet 'ik had het zwaarder vandaag!!', want dat weet je niet. Jouw vriend moet jou ook geloven wanneer jij het zwaar hebt en dus ook niet denken dat hij het zwaarder heeft. Want dan wordt het weer een wedstrijd. Jullie doen dit samen en it takes two to manage. Jij hebt hem nodig en hij heeft jou nodig. En jullie kinderen en het huis hebben jullie beide nodig.

    Gun elkaar wat, lever wat in, krijg wat terug en heb lief :) En waardeer elkaar voor wat een ander doet

  • Noortje28

    Amen 🙏🏼👌🏼

  • Oummii

    Deze tekst staat volledig los van dames die werken en ook huishouden runnen etc. Dit is bedoelt voor mannen die werken & daarom denken dat ze vrijgesteld zijn van alle andere taken in het leven.

    Eerst en vooral is er een groot verschil tussen vrouwen die het allemaal doen omdat ze het moeten doen en vrouwen die ervoor kiezen. En toon mij een vrouw die daar allemaal voor kiest, zonder hulp. We willen allemaal hulp van onze partner, zonder dat het voelt alsof zij ervoor kiezen om te helpen. Het moet een vanzelfsprekendheid zijn. Je bent een gezin. Ik ben opgegroeid met een moeder die het allemaal moest doen, 5 kinderen, alleenstaand, job, geen rijbewijs. Zij heeft het overleefd. Maar dat is het ook. Weinig levensfut, veel stress. Waarom zou je niet meer willen voor jouw vrouw, de moeder van jouw kids?

    En dan... Ik ben thuisblijfmoeder. Mijn man werkt fulltime. Vind ik alle dagen even leuk? Neen. Met een baby in huis is het eigenlijk echt geen pretje. Net zoals mijn man alle dagen werken niet altijd even leuk vindt. Vind ik het belangrijk om aanwezig te zijn? 1000x ja. Dus aub beste mannen, stop met doen alsof wij in onze lounge zitten met voeten omhoog, kop koffie & favoriete tv show. Thuis werken is minstens even slopend maar een hoop meer chaotisch, isolerend & eenzaam en zelden erkenning. Daar waar jullie job eindigt elke dag, werken wij nog geregeld door tot in de vroege uurtjes met gebroken nachten en de vroegste ochtenden.

    En zelfs wanneer mama even mag blijven liggen, doen mannen alsof ze ons de grootste gunst hebben gedaan met nadien het idee dat zij nu kunnen rusten & niets meer hoeven te doen. Maar: als mama even blijft liggen, blijft al het werk van de ochtendspits ook liggen, met als resultaat dat wanneer we opstaan, dubbel zoveel werk moeten inhalen. En dat is een reden waarom ik niet blijf liggen, ondanks 3u slaap. Met de beste bedoelingen van mijn lieve man in acht genomen.

    Zwanger zijn is op zich al belastend genoeg. Mannen die ziek zijn, zitten thuis. Het blijft vandaag de dag nog steeds een luxe voor heel veel vrouwen als mannen helpen ("helpen" om hun eigen rotzooi op te ruimen uhumjl.). Dit merk je aan de reacties maar ook gewoon in het dagelijkse leven. Als moeder heb je, lets face it, zelden vrijaf. Tenzij je halfdood bent. En zo voelde mijn laatste zwangerschap. Ik kon niets, mijn man zorgde voor de kinderen afwisselend met mijn moeder. Hij probeerde keuken en woonkamer proper te houden, eens een wasje te draaien. Maar om eerlijk te zijn was het echt "mannenwerk" (al weet ik dat veel mannen vaak beter dan hun vrouwen poetsen). Het maakte me op dat punt niet uit, maar zodra ik me beter voelde had ik wel echt inhaalwerk. Maar goed, hij was er wel & kon enorm op hem rekenen & heeft me echt bijgestaan - zoals een partner hoort te doen.

    Als een gezin met 2 fulltime werkers hele dag uit huis zijn, met de kids in de opvang/school, dan vind ik het ook normaal dat het huis proper blijft. Ik bedoel, wie is er om het vuil te maken? Om iets stuk te maken? Om de muren te bekladden? Om dan samen een uurtje of 2 te hebben in de avond, waar je niet zoveel om zeep kunt helpen denk ik, daar is iedereen te moe voor.

    Mijn lijstjes hebben lijstjes. Er is altijd zoveel te doen. Denken aan letterlijk alles. Huishouden van dag tot dag, maar ook de dingen die erbij komen: dingen herstellen, muren kuisen, die stofzuigerfilter kuisen, die wasmachine filter reinigen, de koelkast uitmesten, de ramen lappen, de gordijnen wassen, de matrassen opfrissen, de klinken kuisen (ja echt), hier en daar verf op de muren opfrissen, kasten (of eerder de inhoud) sorteren, speelgoed wassen, kleding die te klein is zien weg te krijgen (verkopen, doneren), nieuwe kleding voor de kids. Altijd. Nieuwe. Kleding. Voor. Zoveel. Kids. Ik kan eeuwen doorgaan met taken die nooit afgeraken. Ik denk dat ik nog een lijstje van 2 jaar terug moet afwerken. Het stopt echt nooit! Dit zijn dingen die mijn man iig niet uit zichzelf zal doen hoor, zelfs aan denken lijkt me sterk. Hij zorgt dat vuilbakken buiten geraken, doet hier en daar de klusjes, vervangt eens een lamp, zet een meubel in elkaar. En dan op vraag van mij meestal. Overgrote deel van de zorg over de kinderen, zorg over huishouden, zorg voor wat er op tafel komt, plannen van activiteiten na school,... Is echt een 3 dubbele fulltime job gast! Een job zonder plaspauzes wanneer je moet, eten gebeurt meestal tussen de klusjes door en terwijl al de anderen hun kleren netjes gestreken zijn, haast jij je naar buiten in een ongestreken outfit.

    En dan de mentale last tijdens die klusjes... Als ik bezig ben met huishouden voelt dit als racen tegen een tijdbom, hele tijd stress. Want ja, die baby kan elk moment afgaan. En je probeert 10 dingen te doen in de 10 minuten die je hebt. En vaak moeten die dingen gebeuren met een baby op de heup.

    En op het einde van de dag geen kat die jou waardering geeft. Als je niets zegt tegen jouw man, dan geloven ze dat het allemaal gewoon heerlijk gemakkelijk is. Als je dan wat zegt, ben je aan het klagen & ondankbaar voor jouw geprivilegieerde rol als slaaf.

    Pheww.

  • Mamavan.liv

    Wauw 🙏

  • Joliebelly

    Amen! 🙏

  • soccer-mom

    Zwanger zijn en het huishouden en de opvoeding van meerdere kinderen staat gelijk aan een dubbele baan dus ja, dat je even niet aan het huishouding toekomt door jezelf proberen overeind te houden en aan de andere vier kinderen te denken, vind ik niet zo gek. Mannen zien dat gewoon niet. Ik werk zelf 24 uur per week, mijn man 36. Als ik niet mijn bek opentrek, doet hij geen schoonmaakwerk. Hij doet dan wel de boodschappen en kookt regelmatig maar schoonmaken doet hij alleen als ik er echt om vraag. Best irritant.

  • Sandujour

    Straks met 5 kids heb jij meer dan een fulltime job. Logisch om taken te verdelen.

    Wij gebruiken hier thuis een app met alle huishoudelijke taken. Mijn man en ik hebben de taken verdeeld en ook onze dochter van 12 moet af en toe een taak doen.

    Werkt super goed met die app want je verdient er punten mee waar je eventueel een beloning aan kunt geven 😄

  • Grumble2.1

    Jij laat een kindje in je groeien .. en wat is je man zijn super kracht??? ;-)

    Ik vind ook dat je best mag praten over hoe jij dingen ervaart .. ik.vind het niet eens zozeer klagen .. jij moet thuis toch daar de ruimte voor krijgen ..

    Wat doet je man om jou te helpen? Mijn man heeft het koken op zich genomen destijds want ik kon het niet opbrengen .. mijn man heeft overigens nooit ook maar iets gezegd maar gewoon er voor mij zijn ...

  • Lindaaaaaaaa

    Tis ook zijn kind , dus helpen waar nodig is :-)

    Moet wel zeggen dat ik 32 36 uur werk en hij 40.

    Ook tegen m'n man gezegd en die doet zn best

  • MNAZ

    Nou jouw man moet even normaal doen en gaan helpen.Huisvrouw zijn is geen luxe hoor,het is keikhard werken.Toen ik nog de kleine niet had en 20 uur pw werkte had ik meer tijd voor mezelf.Nu ben ik de hele dag beschikbaar voor iedereen...huishouden van een grote gezinswoning managen,boodschappen en koken.Alle activiteiten die met school en sport van de kinderen te maken hebben regelen.

    Ik sport ook 3 tot 4 keer in de week en ga ook studeren binnenkort,nu al denk ik poeh hoe ga ik dit allemaal volhouden met 3 kids laat staan jij met 5 straks!

  • Miiepj-aapie

    Ik ben zwanger, chronisch ziek waardoor ik dagelijks pijn heb en ik werk.

    Ik zie 2a3x per week een fysio. Slaap smiddags zo nodig. Mijn man staat me bij zo nodig. Mijn kinderen helpen ook. Die zijn 11 en 8. Waardoor ik de ruimte heb niet voor zo'n kleintje te moeten zorgen. Om te rusten. Want grote kinderen zijn veel zelfstandiger. Spelen buiten. Helpen met de afwas. Kunnen een stofzuiger door t huis halen. En zichzelf douche.

    Het hield in dat ik na het werk kapot was. Huishouden erbij inschoot. En ik kapot ging van de pijn. Nu 50% ziekte wet. Werk nog 2 ochtenden in de week. En als ik niet rustig aan doe kan ik niet lopen. Niet zitten. Niet staan niets. Enkel liggen en pijn hebben...

    Dus hoe doen andere moeders dat? Niet alleen! Ook niet zonder slag of stoot. Je ziet enkel het groenere gras aan de overkant. Want elk huisje heeft zijn kruisje...

    Buiten alle narigheid om. Kan ik zeggen ik voel me goed. Mentaal! Fysiek niet hoor. Maar ik geniet. Ben dankbaar en zie het zo. Het is de laatste keer. Straks een enorm lief meisje in handen.

    Niemand zal t achterste van zijn tong laten zien zonder er echt naar te vragen.

    Overal zijn er moeders die ergens tegen aan lopen. Zwanger zijn is gewoon niet altijd even makkelijk.

  • boterbloemen

    Mijn man werkt 4 dagen, ik 3. Op de dagen dat we thuis zijn, doen we zoveel mogelijk aan het huishouden ed. Alles wat blijft liggen, verdelen we in de tijd dat we beiden thuis zijn. Ik doe meer dan hij, hij krijgt op zijn dag de basics wel voor elkaar maar geen extra's wat mij wel lukt en ik heb meer dagen thuis. Als een van ons iets laat liggen, dan weet de ander: die trekt het even niet en springt dan bij. Zo deden we dat ook toen ik fulltime thuis was.

    Ik werk nu parttime maar ben tussendoor ook bijna 2 jaar thuis geweest. Thuisblijven vind ik intensiever dan een baan hebben. Mijn man weet en erkent dat ook, want hij doet het ook een dag in de week
    Als je thuis bent, ben je constant aan het multitasken. Huishouden, kinderen van en naar school/sport/playdate, kinderen die non stop mama roepen (hier 4, dus altijd wel eentje die roept), zelf iets ondernemen met je kinderen, boodschappen doen, etc. Of je je nou goed voelt of niet, die trein dendert elke dag door en je moet er staan.
    Op werk wordt ook veel van me gevraagd, zit mijn hoofd soms vol, heb ik deadlines ed. Maar kan ik ook nee zeggen: nu even niet, over een uurtje ben ik beschikbaar want ik ga nu iets schrijven bijvoorbeeld, of deze taak kan ik er niet bij hebben kan iemand anders het doen. Ik kan warme koffie drinken wanneer ik wil en naar de wc wanneer ik moet, heb collega's waar ik samen dingen mee oppak en er dus niet alleen voor sta, ik kan me met 1 ding tegelijk bezig houden, ik heb reistijd waarin ik even mijn hoofd kan leegmaken. En als ik ziek ben, mag ik thuis blijven. Niet werken is wat mij betreft geen luxe. Wel in de zin van: tijd met je kinderen hebben, niet in de zin: van wat een lekker mak leventje.

    Wat wel luxe is, is dat ik me goed heb gevoeld tijdens de zwangerschappen. Als ik een weekje buikgriep had oid, was het huis hier ook ontploft hoor.

    Lukt het je normaal wel allemaal? Als dat al niet zo was, dan ligt het niet aan de zwangerschap. En was het wel zo, dan is dit tijdelijk. Een paar dingen die mij in elk geval helpen:
    - iedereen ruimt zn eigen zooi op. Dus tafel afruimen, kleding in de wasmand, geen spullen op de grond of trap, etc. Mijn oudste is 7, de jongste bijna 2.
    - twee keer per dag ruimen we het speelgoed op, voor de lunch en voor het avondeten.
    - Routine. Vaste momenten in de week voor de basics: stofzuigen en de wc's ed. Zo stapelt er weinig op.
    - boodschappen laten bezorgen
    - mijn man die ook dingen oppakt 😉

  • Hopefull1990

    Je mag af en toe best klagen.

    Ik werk 32 uur per week vanuit huis(coachende functie) en twee kinderen en zwanger. Ik ga daarnaast 2 x per week naar zwemles. 1x per week naar logopedie en 1x per week naar streetdance. Huishouden doe ik bijna alleen en tijd probeer ik zoveel mogelijk door te brengen. In februari zou ook nog een hbo opleiding starten voor mijn werk en ja het is zeker veel. Soms wilde ik ook dat ik 16 uur per week werkte. Net even meer ademruimte.

  • Charliecharlie

    Als ik echt te moe was dan deed mijn vriend/inmiddels man dat. Nou werken wij ongeveer even veel, dus dat maakt natuurlijk wel verschil. Ook verschil maakt dat ik behalve vermoeidheid in het eerste trimester en enorme buik in het laatste maar weinig klachten had, dus meestal ging het wel. Maar van de opmerking “er zijn vrouwen die het allebei doen” zou ik echt gaan gillen. Ja, dat klopt. Er zijn ook mannen die de mount Everest beklimmen. Niet iedereen is hetzelfde.

  • Bosco

    Ik ben gestopt met dat emancipatie gebeuren. Het is een ideaal plaatje, vrouw is zwanger en bevalt (hard werken), ze werkt parttime het liefst avond of weekend,l, zodat een kind niet te veel naar de opvang hoeft en doet het huishouden. Ik ben nooit goed geweest in het jongleren en was overal maar half. Ik ben afhankelijk van mijn partner, maar het beste van alles, hij ook van mij! Zonder elkaar is dit gezin er niet. Onze kids helpen al aardig mee 5 en 2 jaar, bordjes gaan richting de vaatwasser, kleding in de wasmand en spulletjes van de grond. Onze robotstofzuiger doet een hele hoop. Ik studeer en dat plan ik om zijn werk heen. Dat betekent dat hij in de weekenden kookt.

  • Charliecharlie

    Dat wat je als eerste omschrijft is geen emancipatie hè. Dat is oneerlijke schijn-emancipatie 😛 Echte emancipatie is allebei (ongeveer) evenveel werken en (ongeveer) evenveel taken in het huishouden en voor de zorg van de kinderen. Wat mij betreft is als vrouw bewust en tevreden thuis zijn en voor de kinderen en het huishouden zorgen geëmancipeerder dan “een parttime baan maar ook het hele huishouden en de kinderen organiseren”.

  • claritabonita

    Ik denk niet dat je partner helemaal doorheeft hoe pittig zwanger zijn kan zijn. Jij werkt niet voor een baas,maat thuis voor de kinderen en het huishouden zorgen is net zo (of nog meer) intensief en belastend. Het hangt dus maar net af van wat je definitie van werk is. In plaats van zeggen dat je overdrijft als je klaagt, kan je partner beter meedenken over hoe jullie het zo kunnen regelen dat jij ontlast wordt. Kan hij taken overnemen? Is er iemand in je netwerk die dat kan doen? Vrouw, zorg goed voor jezelf (en je ongeboren kind), neem je rust. Als je partner schone sokken wil, zet hij zelf de wasmachine maar aan.

  • N22

    Ay ay ay vriend

    Natuurlijk zijn er vrouwen die dat ook doen. Sommige vrouwen hebben eenmaal het geluk dat ze niet kotsmisselijk of hondsberoert zijn tijdens hun zwangerschap. En daarbij is hele dag gaan werken soms makkelijker dan thuis te zitten met een kleine en met alle huishouden enz. Als je hele dag werkt zitten de kids bij de opvang en blijft het huis ook schooner. Dus allebei even hard werken. En by the way wie zegt dat die vrouwen nooit een klaagmomentje hebbben???je vriendin is zwanger en dat is al een reuze prestatie om een 5de kindje te dragen en voor 4 te zorgen. Eerste maanden ben je vaak ook gewoon gesloopt en 0 energie. Gun haar wat rust en ruimte en probeer eventjes zoveel mogelijk over te nemen.

  • KS.14.

    Je werkt niet voor een baas en de oudste 3 gaan misschien naar school maar school is niet oneindig als ze thuis komen willen ze wel gewoon jou aandacht en jou liefde. Kortom je bent er gewoon heel druk mee. Bovendien is elke zwangerschap anders. Als dit je 5e kindje is dan ben je waarschijnlijk ook niet meer onder de 30 wbt. Je leeftijd.

    Tuurlijk is het luxe dat je niet hoeft te werken. Maar of je het daarom ook makkelijker hebt, nee dat geloof ik niet.

  • Denelientjes

    Wist je dat ik werken zo fijn vond. Buiten het feit iets voor jezelf te hebben. Even niet nadenken of je volgende stap qua eten, luiers, slaapjes, de rommel weer opruimen enz je haalt na je werk je kindje op van het kdv, gaat koken/ eten en je hebt dan zoveel minder rommel!!

    En dan heb jij er 4! Die nemen ook vast vriendjes mee, gaan sporten enz.

    Nee huismoeders worden nog regelmatig onderschat vind ik.

  • Lama94

    Ik ben twee weken geleden bevallen en mijn man heeft vier weken verlof. De afgelopen week poogt hij voor onze bijna peuter en het huishouden te zorgen. Hij is al blij wanneer het koken lukt (in de trant van pizza of broodje hamburger of een gezonde door familie bereide maaltijd opwarmen) en wanneer het wassen lukt.

    Koken en de was bij houden is ook hetgeen wat ik doe als thuisblijfmoeder. Verder zorg ik voor ons zoontje(s), dat is al een hele klus opzich.

    Toen ik zo misselijk was de eerste 18 weken van de zwangerschap deed ik helemaal niks in het huishouden. De dag doorkomen met onze dreumes was al uitdaging genoeg. Hij leerde al heel gauw wanneer hij de kotsemmer kon brengen.

    Ik ben thuisblijfmoeder en mijn man werkt fulltime. Ik kook en doe de was. Hij doet de rest van het huishouden. En wanneer hij thuis is, delen we de zorg van onze zoon(tjes).

  • MNAZ

    Bedoel je nu omdat je net bevallen bent of altijd zo geweest?want dan mag je in je handjes klappen dat je man naast het fulltime werken nog alles in het huishouden doet (behalve het koken en de was ).

  • Oummii

    Vraag ik me ook af, want dat is indd weinig dan.

  • Oummii

    Vraag ik me ook af, want dat is indd weinig dan.

  • Oummii

    Vraag ik me ook af, want dat is indd weinig dan.

  • Jazz028

    Ik ben ook echt super beroerd geweest. Ik heb de eerste drie maanden alleen het noodzakelijke kunnen doen in het huishouden. De rest is bij mij ook opgestapeld. Mijn man is een schat, maar die heeft eigenlijk weinig tot niks overgenomen. Dus hier een hoop achterstallig werk en was. Ik ben blij dat ik mij nu sinds een paar weken wat beter voel om alles aan te pakken.

    Maar zwanger zijn is niet niks. Ik heb soms het idee dat dat wel eens wordt onderschat.

  • Tweede83

    Ik werk 28 uur en heb 2 kinderen waarvan de oudste op school en de jongste gaat pas in december. Vraagt gewoon meer planning merk ik. En slaap ook meer. Mijn man stofzuigt wat vaker en helpt met de kids. Kookt nu zelf eten als ik een late dienst heb, zet het nu klaar.. alleen de was geef ik niet uit handen 😅 maar hij doet wat meer kleine dingen en dat scheelt al zoveel. En misschien je oudsten ook kleine dingen laten doen zoals tafel dekken/afruimen enz..

    En boodschappen online doen is ook een goede uitvinding..

  • Vlindermoeder

    Mannen... Ze zijn lief, maar zo naïef! Laat hem maar eens een week met je ruilen. Houdt hij niet vol :)

    Ik vind het helemaal geen luxe om niet te werken. Natuurlijk voor je kind hartstikke fijn om mama om je heen te hebben, maar ik werd gillend gek. Ik zie het als een luxe om te werken. Met een kleintje en 2 honden was het nooit schoon thuis. Ik bleef bezig. Ik werk nu 3 dagen en mijn man helpt gewoon mee in huis (dat was voor mij even loslaten, maar nu heel blij mee).

    Heb je wel eens voor je vriend opgeschreven hoe een dag voor jou is? Morgen is mijn vrije dag en dit ziet er zo uit:

    - wekker om 06.30 uur. Wassen, aankleden

    - dochter wassen en aankleden

    - man laat de honden uit. Ik maak het voer voor de honden klaar, maak lunch voor mijn man, voorzie onze dochter van drinken en smeer vast brood voor haar. Onze dochter zit in de kinderstoel. Vaak heel lief, maar soms valt er eens een beker om of doet ze iets wat niet mag. Gaat weer van mijn tijd af ;)

    - ontbijten

    - vaatwasser uitruimen en inruimen

    - samen met dochter grote boodschappen doen en ook weer de boodschappen opruimen. Dochter is kapot van 2 dagen achter elkaar naar de opvang. Vaak al moe en hangerig, maar het is dan eigenlijk al te laat voor een ochtendslaapje (heeft ze ook eigenlijk niet meer nodig).

    - wat drinken en fruit eten

    - honden uitlaten. Als dochter zelf gaat lopen ben ik langer onderweg

    - lunchen

    - dochter naar bed en nu ik zwanger ben ga ik ook naar bed

    - als we wakker zijn nog even samen knuffelen, boekje lezen etc.

    - wat drinken en een tussendoortje

    - honden uitlaten

    - tijd voor dochter, huishouden doen (inmiddels is het dan al 16.00 uur ofzo)

    - eten koken (morgen mazzel, want we hebben nog over van vandaag

    - Met zijn allen eten en dan is de dag alweer voorbij. Weinig in het huishouden gedaan op zo'n dag ;)

    Nu zijn wij gezegend met een dochter die graag helpt en zichzelf goed kan vermaken, maar ik heb mijn man wel echt nodig. Zeker nu ik zwanger ben. Mijn man heeft 2 middagen vrij en doet dan ook wat in huis.

  • Mamavanbijnazes

    Ik ben zwanger van de zesde en huismoeder. De kids zijn 10,8,6,3 en 1 jaar. Maar deze zwangerschap valt mij ook zwaar. Niet de combinatie maar echt het zwanger zijn. Hoe ellendig ik mij voel etc. Hier betekent het ook dat iedereen moet helpen. Dus ook de werkende man. We voelen ons niet zo voor ons plezier. Dus in plaats van zeuren zou hij ook gewoon kunnen helpen..


1 2