Het heeft lang geduurd, maar uiteindelijk hebben we het in januari toch geprobeerd om samen voor dat laatste kindje te gaan. De beperkte tijd die we konden vinden samen, gaf me niet direct de hoop dat het zou lukken.
Begin februari vroeg mijn partner hoe het zat en eerst lachte ik het nog weg, want het waren nog zeker 3 dagen voor ik ongesteld
moest worden. De dag voor mijn menstruatie was ik toch nieuwsgierig en heb ik getest.
En ja ik bleek zwanger, de test was licht maar toch overduidelijk.
Ik was zo blij, ma kon het ni echt geloven. Paar dagen later vroeg hij het nog eens en ik zei da zal ook ni meer gebeuren.
Waarop hij zei zie ge wel da ik gelijk had.
Eind februari mocht ik naar de gynaecoloog voor controle, maar da was ni zo positief. Er was een vruchtzakje te zien, ma da was al en da leek voor mij al ni te kloppen. De gynaecoloog dacht late eisprong, dus maakte een nieuwe afspraak een week later.
Ik zei in de auto direct, dit is niet goed en spijtig genoeg vanaf vorig weekend begon ik bruin bloed te verliezen.
Eerst dacht ik nog, komt wel goed maar dan zondag kwam er helder bloed bij, dus game over.
Ik heb me eerst nog sterk gehouden en 's avonds brak ik volledig. Ik ben vroeger gaan slapen en toen rolde de tranen over mijn wangen.
Maandag heb ik heel hard mijn best moeten doen om op te staan, kids klaar te maken, iedereen naar school te brengen en zelf
naar het werk te gaan. Hij wilde zelf dat ik me even ziek melde, maar dan gingen er weer vragen komen waar ik niet op wilde antwoorden want ik ben bijna nooit ziek.
Gewoon doen alsof er niks aan de hand is, ma da vroeg enorm veel inspanning.
Het is gelukt om de hele werkweek af te ronden. De eerste dagen heb ik elke avond in bed wel liggen huilen en je lichaam da pijn deed en waaraan je merkte dat het echt over was deed ontzettend pijn.
Ik weet nu ni als mijn partner nog wil proberen, want hij wilde al geen kinderen meer maar wilde mij die kans ook niet ontnemen. We hadden eindelijk samen terug de moed gevonden en hij was zo lief als hij wist da ik terug zwanger was,
hij omhelsde me veel en hij gaf ook regelmatig kusjes op mijn buik dus hij zag het ineens ook terug zitten denk ik en dan loopt het mis. 😭
reacties (2)