Huilbaby

Donderdag

Ik open mijn ogen. Het is donderdag. Ik sluit mijn ogen weer. Knijp ze dicht, wensend dat het een andere dag was. Het is nog donker. Ik gok zo’n 5 uur ’s ochtends. Maar daar hoor ik je al kreunen. Het speentje valt uit je mond. Ik open mijn ogen en zie je naar me kijken vanuit jouw bedje. Ik pak je op en leg je naast me in bed, het advies van het consultatiebureau naast mij neerleggend. Ik hoop dat je nog even slaapt, zoals je soms doet bij mama in bed. Maar helaas. We zijn wakker.

Het is donderdag. Een dag waarop wij met z’n tweetjes alleen zijn. Papa is werken vanaf 13:00 uur tot ’s avonds laat. Deze dag is moeilijk voor mij. Ik weet namelijk dat ik na de eerste twee voedingen alles alleen ga doen. Jouw flesjes maken terwijl je al huilt, scheldend op de trage waterkoker. Jouw luier verschonen terwijl je krijst. Jou in bedje leggen terwijl je schreeuwt. Je hebt slaap, maar het slapen lukt je niet. Ook bij mama zijn wil je dan niet. In de box spelen, in de draagdoek, wandelen met de wagen.. je vindt het allemaal nog zo vermoeiend en best wel eng. We blijven vandaag binnen.

Tussen jouw gehuil door maakt mama gedurende de hele dag het avondeten klaar in stapjes. 5 minuutjes groentes snijden, en dan weer even naar jou. Alle potten en pannen klaarzetten, voor het geval je slaapt zodra ze nodig zijn.  Anders wordt je wakker van het geluid. Mama zit nog even 5 minuutjes op de bank, en dan heb je haar weer even nodig. De rest van het huis is alweer 2 maanden niet schoongemaakt. Daar kan mama even niet mee zitten. Je huilt. Mama komt er weer aan.

Het is 20:00 uur ’s avonds en papa komt over 2 uurtjes thuis. Dan moeten we nog avond eten. Mama heeft weinig tijd gehad om zelf even te eten. We liggen inmiddels alweer 4 uur samen, huilend op bed. Jij huilt omdat je niet kon slapen vandaag. En mama huilt, omdat jij het zo zwaar hebt. Omdat mama het best heel zwaar heeft. Ze wil alles voor je doen, maar kan helemaal niets. Want we weten het allemaal niet meer. Niemand weet het. We hebben alles voor je geprobeerd. Jij huilt bij mama in haar arm in bed. En mama huilt. En na een lange dag huilen denkt mama ‘Ik kan het niet meer’. ‘Had ik maar geen kindje gekregen’. ‘Ik wil het niet meer’. ‘Ik heb spijt’.

Mama begint nog harder te huilen. Want ze haat de woorden die ze denkt. En dan kijkt ze jouw betraande gezichtje aan en we hebben oogcontact. Je bekijkt me heel goed. En dan geef je een klein lachje van achter je speen. En op dat moment is alles weer even helemaal goed. We doen het morgen samen nog een keer.

1782 x gelezen, 7

In Baby

reacties (39)


  • IlseAnne

    Mama zijn van een huilbaby is heel zwaar... Ik heb er twee gehad. Met de eerste ook geregeld mee gehuild omdat ik het allemaal niet meer wist. Maar het ging over gelukkig (met bijna zes maanden aan de maagzuurremmers wat zorgde voor een ander kind). Ik heb haar gekrijs nog maanden in mijn hoofd gehoord. Nummer twee weer een huilbaby (reflux en KMA) En ook al huilde ze meer dan de oudste, ik vond het minder zwaar doordat ik wist dat het over zou gaan. En dat deed het. Ook jouw baby gaat zich een keer beter voelen, het huilen stopt. Tot die tijd zijn er de kleine dingen als een mooie lach of even samen rustig knuffelen. Heel veel succes. Ik zou je zo graag willen helpen gewoon omdat ik weet hoe zwaar het is

  • IlseAnne

    Mama zijn van een huilbaby is heel zwaar... Ik heb er twee gehad. Met de eerste ook geregeld mee gehuild omdat ik het allemaal niet meer wist. Maar het ging over gelukkig (met bijna zes maanden aan de maagzuurremmers wat zorgde voor een ander kind). Ik heb haar gekrijs nog maanden in mijn hoofd gehoord. Nummer twee weer een huilbaby (reflux en KMA) En ook al huilde ze meer dan de oudste, ik vond het minder zwaar doordat ik wist dat het over zou gaan. En dat deed het. Ook jouw baby gaat zich een keer beter voelen, het huilen stopt. Tot die tijd zijn er de kleine dingen als een mooie lach of even samen rustig knuffelen. Heel veel succes. Ik zou je zo graag willen helpen gewoon omdat ik weet hoe zwaar het is

  • Lien-

    Jeetje wat heftig zeg... Ik heb heel veel respect voor je. Dit moet echt zwaar zijn, vooral het uitzichtloze. Maar weet dat je een super mama bent! Ik wens je veel sterkte en hoop dat er snel wat betering in komt. <3

  • Mamavandriedametjes

    Dit is zo heftig.. ik heb het met mijn derde meegemaakt, vreselijk is het. Zó vermoeiend.. bij haar werd het minder met een maand of 6, 7. Werden de nachten langer en het huilen verminderde. Het gaat over, echt. Maar hou tot die tijd je positieve gemoed vast, want het is echt niet niks.

  • Marj0lein

    Och zo herkenbaar😢 1e kindje zo moeten meemaken.. je bent niet alleen! Je kunt dit! Het gaat over 🥰 en dan komt jou wolkje!!

  • Saaaarh

    heel veel respect voor jou, mama zijn is zwaar en wordt onwijs onderschat. Je kunt dit en er komen betere tijden!

  • Marj0lein

    Och zo herkenbaar😢 1e kindje zo moeten meemaken.. je bent niet alleen! Je kunt dit! Het gaat over 🥰 en dan komt jou wolkje!!

  • Mama~linda~

    Wat een verdrietige blog. Ik wil je heel veel sterkte en liefde wensen. Dat je kleine zich maar beter mag gaan voelen.

  • NewBaby2018

    Heel herkenbaar.. onze oudste was ook een huilbaby. Zoiets vergeet je nooit meer.

    Sterkte! Weet dat het goed komt 💙

  • Miepsss

    Vriendin van mij heeft ook een huilbaby gehad, mega heftig!

    Zij heeft toen contact opgenomen met een luisterkindwerker, voor een afstemming en hulp op afstand...

    Heel apart, en ik geloofde er niet zo in.. maar ze had gelijk hierna en door de loop van de dagen, een héel ander kind..

  • La_Luz

    Pfoe wat zwaar zeg. Ik zou je graag helpen door het een paar uurtjes over te nemen zodat je even tot jezelf kunt komen.

    Kijk of er iemand in je omgeving eventjes op kan passen, al is het bij jou thuis even buiten wandelen terwijl jij even uitgebreid en zonder haast kan douchen ofzo!

  • ME1214

    Ach, arme moeder, wat herkenbaar. Mijn oudste krijste 17 uur op een dag. Ik weet hoe moeilijk dit is. Ik denk wel dat je kindje met een reden huilt. Je bent bij de kinderarts geweest en heb je toevallig een osteopaat geprobeerd? Iemand die echt opleiding heeft gehad om baby’s te behandelen. Het was hier niet direct opgelost, maar mijn baby sliep tenminste weer even en na 10 behandelingen had ik een andere baby. Heel veel sterkte en ik hoop dat je zo nu en dan wat tijd voor jezelf kunt hebben, dat is soms echt even nodig!

  • ALK93

    Ja, we zijn bij twee osteopaten geweest inmiddels. De eerste gaf aan dat ze een probleem zag en had het 'opgelost'. Is misschien wel zo hoor, maar geen verschil mbt het huilen. Zijn nog naar een tweede geweest en die kon niets aparts vinden.

  • ME1214

    Ohw, dan voel je je toch zo machteloos, en denk je toch dat er iets moet zijn?! Dikke knuffel voor je en hopelijk wordt het minder of kom je er toch achter wat er is!

  • soccer-mom

    Wat heftig meis. Toch niet meteen opgeven. Verlang van je huisarts een doorverwijzing naar de kinderarts. Leg het huilen desnoods alvast op video vast. Je kindje huilt voor een reden. Wat de reden is moet nog gevonden worden en dat is een lange weg.

  • ALK93

    De kinderarts zegt het ook niet meer te weten

  • soccer-mom

    Oh, wat erg dat er echt geen opties meer zijn. Is er trouwens observatie in het ziekenhuis geweest? Mijn jongste was ook moeilijk als baby. Hij had reflux en huilde ook veel. We zijn ook bij een osteopaat geweest, hielp niets. Bij hem hielpen de drie R'en juist wel weer goed. Maar dit zal je ook vast al geprobeerd hebben. Het komt ooit wel goed.

  • Utrechtmama

    Jeetje wat heftig. Een dikke knuffel voor jou! Is koemelkeiwitallergie al uitgesloten? Dat kan namelijk ook zorgen voor een ontroostbare baby.

  • ALK93

    Helaas, we zijn net klaar met een maand pepti. Maar heeft niets uitgehaald. Was ook een beetje het laatste wat we nog konden bedenken.

  • Utrechtmama

    Wat vervelend! Het zou in het uiterste geval ook kunnen dat pepti niet sterk genoeg geknipt is. Je zou eventueel nog neocate kunnen proberen. Dat is opgebouwd uit vrije aminozuren dus daar kan geen enkele baby op reageren. Onze zoon heeft koemelkeiwitallergie en had ook nog last van pepti. Neocate gaat goed. Sterkte!!

  • Linde-1

    ♥️♥️♥️

  • Bloemenleven

    Alsof ik dit zelf geschreven heb. Weet soms echt niet meer waar ik het zoeken moet. Wat is dit ongelofelijk zwaar.

    Je bent niet alleen ❤

    Ik ben niet alleen ❤

  • ALK93

    Heel veel sterkte. Dat het maar snel beter mag gaan.

  • Sandujour

    Jeetje wat heftig zo, ik wil je echt heel graag even een hart onder de riem steken 💜

    Het komt echt goed!

  • ALK93

    ❤❤❤

  • Caatjemaatje

    Wij hebben zelf spijt dat we onze huilbaby toch niet eerder wel een uurtje bij familie of vrienden hebben gebracht. Misschien toch een keertje proberen bij diegene bij wie je denkt dat de kleine het echt niet zwaarder heeft dan thuis 🍀

  • ALK93

    Ik ga mijn best doen

  • Lark

    Met tranen in mijn ogen heb ik je verhaal gelezen. Wat ontzettend heftig.

    Houdt moed, licht is in zicht. Ook deze donkere periode gaat voorbij. Ik wens je heel veel liefde en sterkte toe en je mag trots op jezelf zijn, super mama 💛

  • ALK93

    🧡🧡

  • Ashleyjessy

    Ach Meis , wat heftig !

  • At85!

    💜

  • MarieSophie

    Wat mega ZWAAR! pfff.

    Heb je hulp in je omgeving? Gaat je kindje al naar het kinderdagverblijf?

  • ALK93

    Geen hulp in de omgeving, wel KDV. Daar huilt ze helaas ook de hele dag, maar meestal werk ik dan dus dan ben ik wel voldoende afgeleid om er een paar uurtjes niet aan te denken.

  • Mykha

    Ach ik krijg hier bijna tranen van! Wat mooi geschreven maar zo onwijs zwaar... heb je hulp om je heen? Iemand die even je badkamer kan schoonmaken en je bed verschoond? Of even je kindje overneemt voor een paar uurtjes zodat je kan bijslapen?

  • ALK93

    Ze gaat inmiddels naar het KDV, dus soms laat ik haar daar een uurtje langer dan nodig om even snel op te ruimen.

  • mamavananouk

    En dan volgende keer nog een uurtje langer om iets voor jezelf te doen.

  • Momofone

    Een brok in mijn keel, dit raakt me zo.. en het is zo herkenbaar. Mee huilen met je kindje omdat het allemaal te zwaar is, de gedachte waarom wou ik een kindje en je daarna schuldig voelen om die gedachte.

    Het eeuwige knuffelen en troosten, met engelengeduld in slaap proberen te wiegen in je armen, amper wat eten op een dag. Pff wat is dat zwaar. Je bent een super mama, het is loodzwaar en soms hartstikke k*t.. Maar het word ooit beter!

    Vraag hulp, om even op adem te komen, of voor het huishouden.. Ik heb wel eens na een nacht niet slapen en een hele ochtend gekrijs de boel ingepakt. Mijn moeder huilend gebeld en gezegd: ik kom er nu aan zet je kleinzoon af en ga gelijk weer weg, ik moet even rustig alleen douchen en een kop thee drinken. Zelfs als het stil is hoor je het gehuil nog. ( althans dat had ik na 7 maanden elke dag gehuil/gekrijs)

    Die lachjes en stilte momenten maken dan alles weer goed he 😊

    Onze zoon had een koemelkallergie, die pas met 7 a 8 maanden is ontdekt.

  • ALK93

    Jammer dat het herkenbaar is voor je. Ik wens dit echt niemand toe

    Ik durf haar nog niet achter te laten bij familie, helaas. Het wordt aan alle kanten aangeraden, haha maar ik weet dat ik elke minuut zal zitten denken of het wel goed gaat met haar.

  • Momofone

    Nee dit wens je zeker niemand toe!

    Oh haha dat snap ik hoor, het loslaten vond/vind ik ook heel erg moeilijk. Ik lees hierboven dat ze naar het kdv gaat, dat is al erg fijn!