Waarom kietelen dus helemaal niet zo onschuldig is...

Waarom kietelen dus helemaal niet zo onschuldig is...

We komen de laatste tijd regelmatig nieuwtjes tegen over hoe we om zouden moeten gaan met onze kinderen. Nieuwtjes waar we in het eerste opzicht geïrriteerd van worden, zoals dat je je kind beter geen kusjes op de mond zou moeten geven.

Maar er zijn ook nieuwtjes waar we, als we de inhoud eenmaal gelezen hebben, van moeten toegeven dat er misschien een kern van waarheid in zit. Laatst lazen we dan ook een artikel over waarom het voor kinderen niet fijn is om gekieteld te worden. We leggen je eens uit hoe dat zit.

Signalen negeren

Als een kind gekieteld wordt, gaat dat vaak gepaard met een hele hoop gelach en gekronkel. Kietelen is voor ouders een onschuldige manier van aanraken, net als stoeien of knuffelen. Maar sta je er wel eens bij stil dat je, tijdens het kietelen duidelijke signalen van je kind negeert? Als hij of zij “stop!” of “hou op!” gilt en jij denkt dat ‘ie het vooral heel erg grappig vindt, bijvoorbeeld?

Jennifer Lehr, journaliste van de Huffington Post zocht eens uit hoe onschuldig kietelen nu eenmaal is en ze kwam tot een toch wel schokkende conclusie. “Ik heb er altijd al een hekel aan gehad om gekieteld te worden, en dat heb ik nog steeds!” zegt Jennifer. Ze vergelijkt het met een machteloos gevoel om niet te kunnen communiceren en naar adem te moeten happen. Ook vond en vindt ze het vreselijk dat er niet naar je geluisterd wordt als je duidelijk ‘stop’ zegt. Veel ouders denken namelijk dat het kind het leuk vindt, dus gaan door. Evolutionair bioloog Richard Alexander verklaart ook dat als ouders te lang of te enthousiast kietelen, dat dit voor kinderen binnen no-time kan veranderen van een lolletje naar een erg angstige ervaring. 

Opstapje?

Psychotherapeut Tracy Lamperti gaat zelfs een stap verder: “Kietelen kan een op slinkse manier gebruikt worden als eerste stap voor seksuele mishandeling. Iemand die kwaad in de zin heeft, kan door te kietelen controleren hoe ver een kind zich over zijn of haar grens heen laat gaan. Iedere keer als we een signaal van een kind om te stoppen negeren, nemen we hem of haar gevoelens niet serieus. Soms met nare gevolgen waar we liever niet over willen nadenken.” Het is misschien vergezocht, maar er zit een kern van waarheid in...

Pijn

Ook werd er in 2013 een Duits onderzoek gepubliceerd waaruit bleek dat kietelen in onze hersenen een pijnsignaal losmaakt. Daarom ben je, als je gekieteld wordt, soms ook geneigd de kietelaar te slaan. Waarschijnlijk is het lachen om gekieteld worden een beschermingsmechanisme van ons lichaam om aan te geven dat we onderdanig zijn en ons overgeven.

Mag je dan helemaal niet meer kietelen? Op zich kan je kind aanraken een fijne manier zijn om te laten merken dat je van hem of haar houdt. Kietelen kan tot op zekere hoogte daar een bijdrage aan leveren. Maar luister goed als hij of zij aangeeft dat ‘ie wil dat je stopt. En vraag van tevoren even of je kind het goed vindt als je hem of haar kietelt. Leer je kind bovendien dat hij of zij stop mag zeggen (of eventueel een handgebaar mag maken) en dat jij dit respecteert!

Reageer op dit artikel

reacties (15) Stuur een bedankje


  • nog-even!

    Mijn zusje heeft een soort trauma overgehouden aan iemand die te lang doorging met kietelen. Dat heeft met machteloisheid te maken. De link met seksueel misbruik vind ik wat ver gezocht. Dan kun je een glaasje cola drinken óók vast wel linken aan iets naars... Ofzo....

  • Ma-Flodder

    en zo kan alles wel kwaad....als ze zeggen stop is het niet meer als logisch dat je ophoudt maar nog effe en je mag je kind helemaal niet meer aanraken..

  • rlyblue

    Ik wil ook niet gekieteld worden. Mijn oduers deden dat vroeger regelmatig en ik vond het vreselijk, maar omdat ik lachte tijdens het kietelen kwam dat niet aan. Mijn man heeft geleerd me niet te kietelen nadat ik een paar keer ontzettend kwaad ben geworden toen hij het wel deed.

    Mijn zoon stoeit graag inclusief gekieteld worden. Dat vind ik best moeilijk, omdat ik er zelf zo'n afkeer van heb gekregen, maar hij vindt het erg leuk. Ook al roept regelmatig 'stop!', als ik dan stop blijft hij me uitdagend aankijken en roept hij 'nog een keer!' Ik zorg er bij hem voor dat ik voldoende rustmomenten inbouw waarbij hij de kans krijgt te 'ontsnappen'. Als hij blijft liggen met die uitdagende blik ga ik weer verder, maar als hij probeert van me weg te komen stop ik meteen. Dat zeg ik hem ook, dat als hij het niet meer wil, hij gewoon weg mag lopen.

  • Shrimp

    Ik stop ook gewoon als ze zeggen stop. Mn zoon is dan heel duidelijk hoor. Kriebelen mag kietelen dan niet. En de kinderen kietelen ons ook

  • Shrimp

    Ik stop ook gewoon als ze zeggen stop. Mn zoon is dan heel duidelijk hoor. Kriebelen mag kietelen dan niet. En de kinderen kietelen ons ook

  • MaaikeT2

    Ik stop bij kietelen (en ook stoeien) ALTIJD meteen als mijn kinderen stop roepen. Bij ons geldt de regel "stop is stop" en door dit voor te leven, leren mijn kinderen zowel om hetzelfde te doen (zij stoppen ook meteen als ik stop roep), als ook om hun eigen grenzen aan te geven. Mijn kinderen vragen er elke dag om om gekieteld te worden en roepen tijdens het kietelen soms wel 10 x stop. Na een kleine adempauze van soms maar 5 seconden roepen ze dan "Nog een keer kietelen!" En ze geven ook zelf aan wanneer ze er genoeg van hebben. "Nou nie meer!" of "Nu is het genoeg!" roept oudste (4,5). "Klaar!" roept jongste (bijna 2). Ik hou me daar altijd aan. Ik geloof dat kietelen op deze manier veilig is. Wat ook blijkt, gezien mijn kids elke avond vragen om "Kie-kie-kie?" (jongste) of "Mam, gaan we nog kietelen?"

    Trouwens, over seksualiteit gesproken, ik hoop dat mijn kinderen door op deze manier speels met het aangeven en accepteren van (lichamelijke) grenzen te oefenen, later op seksueel gebied ook hun eigen grenzen en die van hun partners (vriendjes/vriendinnetjes) zullen accepteren, evenals die van jongens/meisjes (mannen/vrouwen) waar ze zich toe aangetrokken voelen, bijvoorbeeld als ze uitgaan.

  • Prissam

    Ik kan me er wel in vinden. Behalve het seksuele stuk. Idd als een vreemde het doet wel. Maar zoals meer reacties zeggen een vreemde (of iemand die je net kent) hoort niet aan je kind te zitten.

    Maar verder..ik heb er ook een hekel aan om gekieteld te worden. Heb idd een trauma van vroeger. Ik word nu echt boos als ik gekieteld word. Ben een keer echt bijna gestikt omdat ik geen lucht meer kreeg omdat iemand maar door ging met kietelen. En nee ik ben geen aansteller. ;).

    Maargoed is kan me best voorstellen dat mensen dit stuk overdreven vinden. Er zijn zoveel berichten van wat je allemaal niet zou mogen doen. Voor iedereen is dit weer anders.

  • nurfke

    Mama genade is ons codewoord dat ik stop :-) werkt heel goed :-)

  • Shrimp

    Genade ook echt haha

  • mijn~meisje

    Ik moet zeggen dat ik het echt enorm herken bij me dochter! het gaat niet persee om het kietelen zelf maar om het aan kunnen geven van grenzen van je kind zelf. Op het moment dat je je kind kietelt is het veel minder goed in staat om aan te geven 'stop ik wil niet meer'. Door het passeren van deze grens kan een kind een negatief gevoel krijgen, logisch ook want je gaat als veilig ouder gewoon keihard voer de grenzen van je kind heen. Mits je goed op de signalen van je kind let is kietelen dus totaal onschuldig. Zie je die grenzen niet ga je daar over heen is het niet onschuldig. Ik merk het bij me dochter ook heel goed als ik te ver ga of iemand anders. Al vrij snel is het namelijk voor me dochter te veel. Ga je dan nog door dan gaat ze huilen. Ze vind het echt niet leuk!! Inmiddels weet ik heel goed wanneer me dochter aangeeft het gaat te ver. Een hele kleine verandering in haar stem laat mij nu blijken het is genoeg en nu moet je stoppen.

  • Pooh-Lover

    Zullen we dan maar helemaal stoppen met het aanraken van kinderen? Jeetje zeg, nog even en je mag helemaal niks meer. Krijg gewoon kriebels van dit soort berichten. Bah!

  • Tiens

    Soms vraag ik me echt af hoe ik groot ben geworden met dat gekus en gekietel. Afschuwelijk gewoon (ja... Dat was sarcasme)

  • Soccer-Mom

    Nog even en je mag je kind helemaal niet meer aanraken. Ik krijg echt jeuk van dit soort berichten.

  • Mammavan2meisjes

    dat was het eerste wat ik ook dacht!

  • mijn~meisje

    nee het gaat niet om de aanraking. Kietelen mag ook prima. Alleen voor een kind is het enorm lastig om tijdens het kietelen aan te geven van stop nu is het genoeg. Als je dat als ouders, vrienden etc. niet oppakt kun je dus makkelijk over de grenzen van je kind heen gaan. Dus jij gaat door met kietelen terwijl je kind wil dat je stopt. Dat is het idee er achter. Zelf kon ik er als kind geen genoeg van krijgen. Kietel maar door vond het geweldig. Maar ik merk dit dus heel goed bij me dochter. Als ik haar 15 a 20 sec. kietel dan loopt ze huilend weg. Ze kan maar max 6 a 10 sec. hebben daarna is het te veel. Maar door het kietelen is ze zelf eigenlijk niet in staat om te zeggen stop. Herken je dan de kleinste signalen niet dan ga je dus makkelijk over de grenzen van een kind heen

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50