Stampvoeten en krijsen... Help, daar komt de driftbui!

Stampvoeten en krijsen... Help, daar komt de driftbui!

‘Twee is nee,’ wie kent die uitspraak niet? Ik heb voor de tweede keer een tweejarige in huis en het lijkt wel of deze nog beter weet wat ze wil, of vooral niet wil. En daarbij komt dan nog iets typerends voor de eigenwijsheid op deze leeftijd; de driftbui.

Driftbui

Die kan er al komen voordat ze twee zijn en nog lang daarna ook nog af en toe de kop op steken is mijn ervaring, maar mijn twee jarige dochter heeft nu echt de smaak te pakken. Er zijn meerdere triggers bij haar, maar de belangrijkste is toch wel dat ze iets niet mag. ‘Nee’ zegt ze zelf graag, maar ‘nee’ te horen krijgen is natuurlijk onacceptabel als je zo klein bent en van alles wil doen. Vooral dingen die niet mogen.

Krijsen en stampvoeten

Een mooi praktijkvoorbeeld; dochterlief slaat met een speeltje tegen de glazen binnendeur. Ik zeg dat dat niet mag. Ze gaat door; eens kijken wat er gebeurt, denkt ze waarschijnlijk. Ik leg uit waarom het niet mag. Ze blijft door gaan. Ik geef haar een waarschuwing, als ze niet stopt met dit gedrag pakt mama het speeltje af. Ook dat heeft geen effect, dus ik voeg daad bij het woord en trek het speeltje uit haar handen.

Voila; daar komt de driftbui. Mevrouw zet het op een krijsen en begint er ook nog eens bij te stampvoeten. Zo gaat ze door de kamer heen en ik vind het zo’n sprekend voorbeeld van een driftbui dat ik er bijna om moet lachen. Ik laat haar uitrazen en laat haar weten dat als ze weer rustig kan doen, ze bij me kan komen om getroost te worden. En dat duurt voor mijn gevoel een eeuwigheid, maar uiteindelijk is het weer voorbij en kan ik haar troosten.

Geen redelijkheid

Diezelfde dag ontvlamt ze nog twee keer. De redenen hiervoor kan ik me niet herinneren en waarschijnlijk wisten we het allebei op dat moment ook niet. Maar er hoeft ook helemaal niet echt iets te zijn, als je twee bent is er geen redelijkheid, alleen maar onredelijkheid. En zo is het voor ouders niet echt te voorspellen wanneer het gebeurt, maar je kunt er vanuit gaan dat het (een keer) gebeurt.

Dan hoop je alleen maar dat het niet in het openbaar is en je je kind lekker kunt laten uitrazen om welk wissenwasje dan ook. En hanteer daarbij deze mantra; ‘het is een fase, het is een fase. Hopelijk een korte…’

Zit jij ook in deze fase met een peuter?

Wil jij graag jouw verhaal over je bevalling, baby, vruchtbaarheidstraject of iets anders delen op BabyBytes? Dat kan via dit formulier. Wie weet staat jouw verhaal binnenkort (anoniem) op de site!

Krista woont samen met Marco, zoon Kay (2015), dochter Minte (2019) en hond Chico in een huis aan de rand van het bos.  Ze werkt als Senior adviseur Huisvesting bij een zorginstelling. In haar vrije tijd schrijft zij graag zo veel en divers mogelijk; zowel boeken, als korte verhalen en leuke stukjes over het moederschap, kijk maar op kristavanderhulst.nl. Dansen is ook een grote hobby van haar evenals zwemmen, lezen, series kijken en wandelen door het bos. Krista is verslaafd aan lipbalsem, chocola en knuffelen met haar kinderen.

Reageer op dit artikel

reacties (1) Stuur een bedankje


  • seonsyain

    Gelukkig is die fase hier voorbij. Ik vond deze leeftijd tot nu toe de lastigste leeftijd. Oudste is nu 11 jaar. Ik ben benieuwd of ik over 10 jaar nog steeds rond de 2 jaar de lastigste tijd vond of dat de puberteit ons voor grotere uitdaging stelt.

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50

0 leden zijn nu online
    Aanmelden