Als je als moeder van jonge kinderen er even alleen voor komt te staan, omdat je partner voor zijn werk op reis gaat, kan het vaak heel zwaar zijn. ‘Petje af voor alleenstaande moeders! Zij moeten het voortdurend in hun eentje doen. Ik schaam me ervoor om te zeggen, maar een paar dagen alleen wordt mij al snel te veel.’
Zakenreis
“Mijn man moet vaak naar beurzen of naar fabrieken in het buitenland voor zijn werk en dus ben ik vaak een weekje of een paar dagen alleen. Daar kon ik in het begin van onze relatie echt van genieten. Lekker het huis voor mezelf. Sleepovers van vriendinnen waarbij we tot laat in de nacht, soms tot vroeg in de ochtend heerlijke meidendingen konden doen. Maar nu ik moeder ben van twee jonge kinderen van bijna één en de ander van drie jaar, is dat een heel ander verhaal.”
Alert
“Alles komt dan op mijn schouders neer en dat is zacht gezegd: slopend. Ik merk dat ik heel alert ben, ook 's nachts. Maar vooral de ochtenden vind ik zwaar. Ik werk vier dagen in de week en ze gaan drie dagen naar de kinderopvang. Om iedereen op tijd klaar te krijgen, alle tasjes gevuld te hebben, mezelf toonbaar te maken en al mijn spullen bij elkaar te rapen om vervolgens iedereen met troep in de auto te krijgen, af te zetten en op tijd op mijn werk te komen en daar ook presteren... Het is echt killing!”
Hoe doen alleenstaande ouders dit?
“Ook werk ik een dag thuis, maar nu de kids wat groter worden en beweeglijker, is dat eigenlijk niet te doen. Op mijn vrije dag gaan we vaak nog op pad, maar nu mijn jongste kruipt, probeert te staan en op onderzoek gaat, is het een en al alert zijn. Hoe doen alleenstaande ouders dat in hemelsnaam? Ik schaam me om dit te zeggen, maar ik houd dit maximaal een week vol, want als mijn man dan weer thuis is, ben ik echt helemaal aan het eind van mijn Latijn.”
Ziek
“Als hij weer thuis is, lijkt er een last van mijn schouders te vallen. De razende trein komt tot stilstand en het lijkt alsof mijn lichaam ineens tijd heeft voor andere dingen... zoals ziek worden. Het is echt heel stom, maar als hij weer thuis is, word ik standaard ziek. Alsof mijn lichaam het ineens toelaat om op dat moment de ziektekiemen hun gang te laten gaan. Het voelt ook alsof ik niet meer constant alert moet zijn, want we kunnen de taken weer verdelen. Maar goed, eerst moet mijn man weer even de mouwen oprollen, want ik lig op bed ziek te zijn. Heel sneu voor hem eigenlijk, maar ik kan er niks aan doen.”
Oppas
“Misschien moet ik vaker een oppas inschakelen, zodat ik 's avonds iets leuks kan doen, maar vaak voelt het alsof ik überhaupt geen puf heb om na mijn werk nog iets te doen. Het meest ideale is als de kids een nachtje bij iemand kunnen logeren door de week, zodat ik even een dag niet hoef te jakkeren. Dat doe ik heel soms ook wel, maar of het veel helpt weet ik niet. Ik ben na een week alleen 'gewoon' altijd ziek als mijn man weer thuiskomt van een zakenreis. Hopelijk verandert dit als de kinderen wat ouder zijn en iets zelfstandiger worden. Dat zou al een hoop schelen, denk ik. Tot die tijd is het even tandjes op elkaar.”
Wil jij jouw verhaal delen over jouw leven? Bijvoorbeeld over je kinderwens, je zwangerschap, bevalling, het moederschap, je relatie? Via dit formulierkun je je verhaal met de redactie delen, dat kan ook eventueel anoniem.
Wil jij graag jouw verhaal over je bevalling, baby, vruchtbaarheidstraject of iets anders delen op BabyBytes? Dat kan via dit formulier. Wie weet staat jouw verhaal binnenkort (anoniem) op de site!
Reageer op dit artikel
reacties (0)