‘Met hem/haar wil ik later kinderen’... Ken je dat gevoel: dat je iemand tegenkomt en dat je zeker weet dat je samen een gezin wilt stichten? Maar wat als die gewenste baby er is en het enorm tegenvalt om samen met je partner ouders te zijn? ‘Het gaat zo veel makkelijker als ik alleen met de kinderen ben.’
“Ik weet niet zo goed wanneer het nu begon, maar het is er een beetje ingeslopen; ik erger me soms zo aan mijn man hoe hij met onze twee meiden omgaat. En nu ik ontdek heb dat ik me erger, stoor ik me ontzettend aan zijn vaderschap en komen de momenten dat het wel leuk is met z'n allen steeds meer op de achtergrond.”
Vervelende eigenschappen
“Mijn man is ontzettend ongeduldig, verstrooid en een grote rommelkont. Die laatste twee eigenschappen vond ik in het begin van onze relatie nog grappig, maar nu kijk ik daar heel anders naar.
Hij schiet soms uit zijn slof om de onbenulligste dingen. Dat mijn oudste kruimels laat liggen naast zijn bordje als hij een boterham heeft gegeten. Ik weet dat ze het leuk vindt om die na de maaltijd op te zuigen met de kruimeldief. Maar haar vader moet er per se al opmerkingen over maken als ze aan het eten is: dat ze er niet zo'n zooitje van moet maken.”
Schuldgevoel
“Ook had hij haar beloofd om samen haar LEGO-huis in elkaar te zetten dat ze voor haar verjaardag heeft gekregen. Maar dan komt hij er maar niet aan toe, want hij is moe van werk, hij is het vergeten en heeft een afspraak om te sporten, hij moet voor zijn werk naar het buitenland en ga zo maar door. Dagen, weken gingen voorbij, dus ging ze er zelf maar mee aan de slag, samen met een vriendinnetje. Ze liet het trots aan haar vader zien en het enige wat hij zei was dat het zo jammer was dat ze het niet samen hadden gedaan want dat hadden ze toch afgesproken?
Daar zakt mijn broek van af. Ze wilde dolgraag met haar verjaardagscadeau spelen, dan kun je haar toch niet zo lang laten wachten? En haar dan ook nog een schuldgevoel aanpraten omdat ze niet op hem heeft gewacht. Kom op zeg. Het lijkt zelf wel een groot kind.”
Goede momenten overschaduwd
“Dit zijn nog maar een paar voorbeelden. Er zijn er nog veel meer. Ze overschaduwen de (weinige) momenten die wel gezellig zijn. Bijvoorbeeld als we samen een strand- of een boswandeling hebben gemaakt en als afsluiter ergens bitterballen gaan maken. Hij kan ook lekker stoeien en moppen tappen met de meiden. Dan hoor ik ze lachen en dan ben ik haast opgelucht dat het weer eventjes gezellig is.”
Hoe past hij weer in het gezin
“Maar steeds vaker denk ik dat in mijn eentje ouder zijn, beter gaat dan samen ouder zijn. Ik vind het echt heerlijk als hij voor een week naar het buitenland moet voor zijn werk. Dan is de sfeer thuis veel meer ontspannen en zie ik dat de meiden opbloeien. Als hij weer thuis is, moeten we echt aftasten hoe hij weer in het gezin past. Dat is toch vreselijk? Dat moet toch gewoon vanzelf gaan? Of ben ik nu zo'n zeur? Dat gevoel heb ik namelijk als ik het bij hem ter sprake wil brengen...Hij ziet het zelf heel anders. Hij ziet niet dat hij soms een stoorzender kan zijn in de hele dynamiek van het gezin. Als ik wat voorbeelden erbij haal, dan beschuldigt hij me er juist van dat ik weer te makkelijk ben en de kinderen verwen. Misschien doe ik dat ook wel een beetje, maar toch heb ik het idee dat de kinderen het ook veel fijner en meer zichzelf zijn als hij er even niet is.”
Kun jijzelf herkennen in dit verhaal? Heb jij advies voor deze moeder?
Wil je ook iets opbiechten?
Heb je ook zin om je hart te luchten? Over het moederschap, je zwangerschap, kinderwens, relaties, (schoon)ouders of iets anders? Deel jouw verhaal anoniem via dit formulier.
Wil jij graag jouw verhaal over je bevalling, baby, vruchtbaarheidstraject of iets anders delen op BabyBytes? Dat kan via dit formulier. Wie weet staat jouw verhaal binnenkort (anoniem) op de site!
Reageer op dit artikel
reacties (0)