Is je kind wegbrengen naar opvang slecht?

Is je kind wegbrengen naar opvang slecht?

“Dat heeft ze niet van mij geleerd hoor” zeg ik tegen mijn man toen we onze dochter nog voor haar eerste verjaardag zelf met een lepel zagen eten. “Mama, ik heb een vraagje”, zegt Emma, “Ik wil graag appelsap, in een glas”. Ik schenk onze peuterdochter een glas appelsap in en zet het voor haar neer. “Dank u, mama” bedankt zij mij. Pardon, je bent net drie!? Hoe en wanneer ben jij zo geworden? In nog geen vijf minuten sta ik totaal perplex van het gedrag van onze kinderen. We vinden het geweldig! Maar de credits zijn niet voor ons.

Je kind wegbrengen naar opvang slecht?

Een paar maanden geleden zijn de kinderdagverblijven weer volop in het nieuws geweest door de openbaarmaking van rapporten over hun prestaties. Ik heb niet eens de moeite genomen om te lezen hoe onze opvang heeft gescoord. Het gedrag en de ontwikkeling van onze kinderen zijn voor mij de belangrijkste graadmeter. Vorige week las ik dan weer een artikel over hoe slecht het kan zijn als werkende ouders hun kinderen elders onderbrengen als ze werken. Sorry, maar ik zou inmiddels niet anders meer willen dan dat onze kinderen drie dagen per week naar het kinderdagverblijf gaan. Een kinderdagverblijf kan namelijk ook als heel positief worden ervaren. Een kinderdagverblijf kan ook als heel goed worden beoordeeld. Maar dat maakt natuurlijk geen mooie headline.

Foutloos aankleden? HOE DAN?

We noemen de leidsters soms gekscherend juffies, maar ze zijn voor onze kinderen dan ook meer dan leidsters. Nog voordat wij eraan denken de kinderen iets te leren, zijn de juffen daar al mee bezig. Dat lijken ze haarfijn aan te voelen. En zo leren de kinderen makkelijk de kennis en vaardigheden die de juffen ze bij proberen te brengen. Ze hebben niet eens door dat het ze bewust wordt bijgebracht. En het gaat zo snel allemaal. Zo kwam ik er laatst achter dat Emma zichzelf al volledig foutloos kon aankleden en dat ze mij kon helpen de eieren in het cakebeslag te doen. Alsof ik daar mee bezig ben thuis? Ik doe nog veel te veel voor ze. Nooit had ik eraan gedacht dat ze dit zelf al kon leren.

Lees ook: Hoe kies ik een kwalitatief goed kinderdagverblijf uit?

Elke dag dat ik vrij ben met de kinderen onderneem ik met de kinderen een activiteit. Knutselen, kleien, verven, puzzelen en afhankelijk van het weer en ons humeur een wandeling. Maar een pedagogisch dagvullend programma rondom een actueel thema??? Dat kan ik zelf niet eens bedenken. Ik heb al moeite om te bedenken wat we morgen gaan eten.

Werkende mama zonder schuldgevoel

Emma vraagt me tegenwoordig in het weekend of ze alsjeblieft naar het kinderdagverblijf mag. Robin rent eerst naar me toe als ik het kinderdagverblijf binnen kom, om vervolgens weg te rennen als ik haar zeg dat we naar huis gaan. En daarom heb ik geen schuldgevoel meer als ik onze kinderen naar het kinderdagverblijf breng, en daarom heb ik geen schuldgevoel meer als ik de kinderen thuis ongestructureerd laat spelen. Dankzij het kinderdagverblijf en de juffen van Emma en Robin werd ik een werkende mama zonder schuldgevoel.

Reageer op dit artikel

reacties (5) Stuur een bedankje


  • Latercera

  • rlyblue

    Wij zijn begonnen met een gastouder toen onze oudste één was. Hij wilde graag met andere kinderen omgaan, maar had geen idee hoe. Dat zagen we iedere keer dat hij bij zijn neefjes in de buurt was. Hij vond het ook vanaf de eerste dag helemaal geweldig! Nu gaat hij naar de gastouder en de peuterspeelzaal en beide doet hij erg graag. Onze jongste is 5 maanden, dus die vindt alles nog best, maar ook zij reageert positief op de gastouder en aangezien ze graag mensen bezig ziet hoeft ze zich daar niet te vervelen.

  • nog-even!

    Ieder kind is anders. Voor de één is een kdv goed, voor de ander slecht... Wat het belangrijkste is, is dat kinderen óók tijd met hun ouders doorbrengen en niet 6 dagen in de week ze alleen bij ontbijt en avondmaaltijd zien en op zondag meegesleept worden naar visites en dierentuinen, om de rest van de week ' in te halen'.... Dan kunnen ouders nl geen opvoeders zijn. Dan zijn zíj de oppas..... En dat merk je op den duur aan kinderen. Zij raken dan onthecht en onbestuurbaar... Gelukkig vinden te meeste ouders een prima evenwicht!

  • me-joyce

    Gelukkig zit er op veel kinderdagverblijven een max aantal dagen die je mag afnemen om kinderen daarvoor te beschermen 🙂

  • Tiens

    Ik vind het altijd heel pijnlijk als mensen komen claimen dat het slecht is, dat het een keuze is of zelfs dat het echoistisch is.

    Mijn man en ik werken voor een eigen bedrijf. Dat was ten eerste niet helemaal een keuze... Ja natuurlijk wel wat keuze, maar vooral gemotiveerd door langdurige werkloosheid en aanhoudend gebrek aan werkgelegenheid. Dus het voelde als een enige weg. Het alternatief is thuis zitten uitkering trekken.

    Wij hebben gekozen om te knokken voor een toekomst omdat je dan meer bereikt dan op je handen zitten in onze mening, en zelfs als je faalt... Dan ben je in ieder geval ervaring op aan het doen om in de toekomst te gebruiken.

    Toch ben ik ooit door een vrouw de grond in getrapt dat ik super slecht voor mijn kinderen was omdat ik mijn werk boven mijn kinderen zou stellen, vakanties vast boven alles stelde, geld vast zooooo belangrijk vond, vast niet mijn prioriteiten op de juiste plek had, etc.

    Ik was zo boos en verdrietig van haar vooroordelen. Geen woord van wat ze zei kwam ook maar een beetje in de buurt van mijn leven. Vakanties? Mooie dingen? Geld? Nee dat was er niet... Ze heeft geen idee hoeveel last ik er van heb om mijn kinderen veel bij de opvang te laten. Maar hun zijn de reden dat ik vecht! Zij zijn mijn drijfveer! Een eigen bedrijf in mijn geval levert echt niet zoveel op als ze zich scheinbaar inbeeld, geld en luxe is me ook echt niet belangrijk, maar niks doen... Dat is geen voorbeeld.

    En dan leer ik achteraf dat de persoon in kwestie zelf heerlijk van haar man heeft kunnen teren toen haar kinderen klein waren... Daarna is ze nooit meer aan het werk gegaan en deed ze af en toe wat vrijwilligers dingetjes om bezig te blijven.

    Dan walg ik helemaal. DAT, dat is f*cking luxe. Mijn man en ik MOETEN samen vechten of we verdrinken. En haar man verdiend genoeg om samen van te leven, dan bekritiseerd ze mij!? En elk jaar op vakantie en leuke uitjes... Verdomme wat doet dat pijn.

    En begrijp me niet verkeerd. Ik heb helemaal geen moeite met NIET werkende moeders. Thuis zijn met de kids de hele dag is een hele andere uitdaging. Maat mijn god wat een ranzige kut streek om mij te beoordelen en onzekerheden te bevestigen, terwijl er genoeg oordelen te trekken zijn over haar en genoeg waar ze zich voor zou moeten schamen wat dat betreft. Mekaar lekker in hun waarde laten met die stomme vooroordelen.

    Maargoed alles ter zijde... Mn kids doen het super op het kdv. De leidster was al een kennis, dus een mooie band mee. En de kids leren erg veel, kijken veel af en zijn enorm sociaal. Ze missen me echt niet... en zo wel krijg ik een belletje of een appje, vaak blijkt er dan eentje ziek te zijn... Dus dat zit echt goed. Daarbij ben ik ook extra dankbaar de tijd die ik wel met ze mag doorbrengen. We doen altijd wel iets leuks met zijn allen dan om ons gezin even weer in het middelpunt te brengen. Dus ondanks dat ze best veel dagen op de opvang zijn heb ik wel het vertrouwen (nu pas) dat we een goeie harmonie hebben wat werkt voor ons gezin.

    Je kan niet in het leven van een ander gluren, zeker niet van een afstand. Dus laat mekaar lekker met rust.

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50