Mijn middelste dochter is bijna 8 jaar oud. Een heel creatief, sociaal en lief meisje die op school helaas iets heel heftig heeft meegemaakt. September vorig jaar is ze door een klasgenoot benadert, dat die bepaalde dingen wild doen bij mijn dochter. Hierop hebben wij uiteraard gehandeld en is er vanuit school.ool gehandeld. Echter heeft zij een gebrek aan veiligheid op school ervaren waardoor ze nu een hekel aan school heeft gekregen. Als reactie is ze op school boos, als kinderen niet naar haar luisteren, dan kan ze slaan of schoppen. Ze zegt eerst dat ze weg moeten gaan en als dat niet gebeurt dan wordt ze dus boos. Nu hoop ik heel erg dat jullie hier eigenlijk geen ervaring mee hebben maar mocht je dit helaas wel hebben, wat is er toen gedaan zodat het op school weer beter ging.
Ps we staan op de wachtlijst voor therapie gezien het bovenstaande?
Ik mis toch even het stukje wat de leerkracht dan precies doet? En in welke situaties precies? Als ze gewoon in de klas zit kan ze natuurlijk niet andere kinderen wegsturen omdat zij ze even niet in de buurt moet hebben.
Ik denk dat je vooral ook rond de tafel moet gaan met haar en school samen om aan te geven dat grenzen aangeven heel goed is. Maar dat de manier waarop wel anders moet. Wellicht kan er tijdelijk een pedagogisch medewerker mee kijken en wellicht een vertrouwensband op bouwen en haar af en toe eens uit de klas haalt om eens te praten hoe her gaat? Begrip tonen voor haar gevoel, maar wel vertellen dat het anders moet. Lastig als je eigenlijk hulp nodig hebt maar het nog even zo moet volhouden.
Totaal begrijpelijk, er is over haar grens heen gegaan en dit laat ze niet nog eens gebeuren, super van haar. Helaas uit dit zich in dit gedrag, meer dan bespreken en luisteren zal niet gaan. Ze weet dat gedrag zoals slaan en schoppen etc niet mogen maar ze weet nu niet beter. Hopelijk krijgt ze snel hulp want ik zou me ook onveilig voelen.
Een begrijpelijke reactie, er is bij haar een grens over gegaan.. Nu geeft ze deze aan, maar er wordt niet naar geluisterd waardoor ze nu (verkeerd) reageerd. Toon begrip voor haar reactie, en gevoel, maar geef daarbij aan dat dit geen goede reactie is en wijs haar op een alternatief, bijvoorbeeld zelf uit de situatie weg lopen of naar de juf toe gaan. Lastig dat de wachttijden zo lang zijn bij de hulpverlening. Hopelijk is er snel een plekje.
Och wat moeilijk en ook naar dat er een wachtlijst is terwijl je nu hulp hierbij wilt. Misschien nog met de huisarts bespreken of er elders eerder hulp kan worden geboden? Met school rond de tafel wat zij nu nodig heeft om zich weer veilig te voelen? Iemand die zij goed vertrouwd op school? (Maar eigenlijk kan een therapeut jullie hierin het beste adviseren, daarom hoop ik dat er eerder ruimte kan worden gemaakt voor jullie)
Oh wat vreselijk. Mijn dochter is even oud en zou er niet aan moeten denken zeg… Wat erg voor haar en voor jullie! Kan me haar gevoel ook helemaal voorstellen. Hulp en therapie lijkt me een hele goede eerste stap! Is er tot die tijd niet iemand aanwezig bij de huisarts waar ze tijdelijk terecht kan tot de therapie is opgestart? Of op school iets van een vertrouwenspersoon waar ze dingen kwijt kan? Heeft ze verder een uitlaatklep zoals een sport of hobby?
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (5) Verversen