Mijn middelste dochter is bijna 8 jaar oud. Een heel creatief, sociaal en lief meisje die op school helaas iets heel heftig heeft meegemaakt. September vorig jaar is ze door een klasgenoot benadert, dat die bepaalde dingen wild doen bij mijn dochter. Hierop hebben wij uiteraard gehandeld en is er vanuit school.ool gehandeld. Echter heeft zij een gebrek aan veiligheid op school ervaren waardoor ze nu een hekel aan school heeft gekregen. Als reactie is ze op school boos, als kinderen niet naar haar luisteren, dan kan ze slaan of schoppen. Ze zegt eerst dat ze weg moeten gaan en als dat niet gebeurt dan wordt ze dus boos. Nu hoop ik heel erg dat jullie hier eigenlijk geen ervaring mee hebben maar mocht je dit helaas wel hebben, wat is er toen gedaan zodat het op school weer beter ging.
Ps we staan op de wachtlijst voor therapie gezien het bovenstaande?
Er poppen meerdere vragen op in mijn hoofd. Waar is het gebeurd, op school zelf? Waar was de leerkracht toen? Waar is deze klasgenoot nu? Nog steeds in haar klas? Wat is er door school gedaan om de veiligheid van haar te waarborgen? Snapt en ziet school wat het probleem is? Hoe reageert de leerkracht op haar gedrag nu?
Verder wil ik zeggen dat ik het ontzettend knap van haar vind dat ze duidelijk aangeeft dat ze weg moeten gaan en dat ze haar grens stelt. Dat ze schopt of slaat vind ik niet dan ook niet meer dan logisch. Ik zou ook zeker benoemen hoe knap het is dat ze haar grens kan aangeven en op zoek gaan met haar naar een misschien wat betere manier is om dit te doen omdat slaan en schoppen niet helemaal de oplossing is.
Mijn kind voelt zich om een andere reden niet veilig op school en die zit nu voor de tweede keer thuis totdat school de veiligheid kan waarborgen. Dit kunnen ze niet dus dit betekend dat hij de rest van het schooljaar nog "thuis" zit. Thuis staat tussen aanhalingstekens omdat hij inmiddels naar een dagbesteding en een traject om terug te keren naar school gaat. De reden dat hij naar beide gaat is zodat hij wel een nuttige tijdsbesteding heeft want van de hele dag thuis zitten wordt hij niet blij. Volgend schooljaar zullen we weer proberen om hem naar school te brengen, lukt dit niet dat houd ik hem weer thuis en zullen we op zoek moeten naar een andere oplossing. Dit kan zijn weer een andere school (dit is zijn tweede school), dit kan zijn ontheffing van de leerplicht of een optie die ik nog niet bedacht heb :)
Wat ik je mee wil geven is om je kind te volgen. Als school nu niet goed voelt dan is dat zo. Haar welzijn gaat voor de leerplicht. Je kan haar ziekmelden met psychosomatische klachten. Ze krijgt bv hoofdpijn en buikpijn door de onveilige situatie op school. Dat is aannemelijk en ze kunnen er niet zoveel tegenin brengen. Je staat namelijk op een wachtlijst voor hulp, dat is er nog niet dus doe je alles wat je kan doen, en dat is wachten.
Ik vond dit zelf heel moeilijk maar het schooltrauma wat mijn kind heeft is nog veel moeilijker. En zoals onze psycholoog zegt, wat zou een volwassene doen in het kind zijn situatie? Zou jij naar je werk gaan waar iemand je zo benaderd heeft? Zou jij je daar nog veilig voelen als die persoon daar nog rond loopt?
Ontzettend heftig zeg! Onze dochters zijn bijna even oud en ook onze dochter heeft op medisch vlak dan een trauma gekregen. Zij heeft een allergische reactie gehad op AB en is aan de beademing gekomen op de ic afgelopen oktober. Vooral geestelijk is ze nog steeds herstellende ervan, ondanks emdr. De emdr heeft wel goed gedaan, was ook heel zwaar voor haar. Maar ook snel moe en prikkelbaar. Thuis boos en schreeuwen. En veel slapen nog. De scherpe kantjes zijn er wel vanaf hoor. Zelf vroeger toen ik klein was ook iets heftigs meegemaakt, ik begrijp heel goed hoe het is voor jou kleine meisje. Toen werd alles in de doofpot gestopt, nu in deze tijd is dat wel anders gelukkig. Blijf praten met haar maar ook op school. Wij hebben een PowerPoint gemaakt en die onze dochter laten presenteren op school. Zo kon ze haar verhaal doen en uitleggen waarom ze boos reageert of medicijnen moet en er speciale afspraken zijn. Ik ben afgelopen week nog bij de directeur geweest omdat ik ondanks afspraken toch tegen dingen aan blijf lopen.
Maar misschien is het de plek of lokaal alleen al moeilijk voor haar. Misschien zelfde lesstof aanbieden in andere klas? Juf of stagiaire vaker in haar buurt zichtbaar aanwezig laten zijn? Wij zijn heel goed geholpen door viatrox systeem therapie in Gieten. Weet niet waar je woont maar misschien aanmelden? Ik hoop zo dat je dochtertje zich weer fijn mag voelen en veilig mag zijn op school. Ik voel heel goed hoor om je kind zo te zien worstelen. Echt zo zielig.
Ik mis toch even het stukje wat de leerkracht dan precies doet? En in welke situaties precies? Als ze gewoon in de klas zit kan ze natuurlijk niet andere kinderen wegsturen omdat zij ze even niet in de buurt moet hebben.
Ik denk dat je vooral ook rond de tafel moet gaan met haar en school samen om aan te geven dat grenzen aangeven heel goed is. Maar dat de manier waarop wel anders moet. Wellicht kan er tijdelijk een pedagogisch medewerker mee kijken en wellicht een vertrouwensband op bouwen en haar af en toe eens uit de klas haalt om eens te praten hoe her gaat? Begrip tonen voor haar gevoel, maar wel vertellen dat het anders moet. Lastig als je eigenlijk hulp nodig hebt maar het nog even zo moet volhouden.
Totaal begrijpelijk, er is over haar grens heen gegaan en dit laat ze niet nog eens gebeuren, super van haar. Helaas uit dit zich in dit gedrag, meer dan bespreken en luisteren zal niet gaan. Ze weet dat gedrag zoals slaan en schoppen etc niet mogen maar ze weet nu niet beter. Hopelijk krijgt ze snel hulp want ik zou me ook onveilig voelen.
Een begrijpelijke reactie, er is bij haar een grens over gegaan.. Nu geeft ze deze aan, maar er wordt niet naar geluisterd waardoor ze nu (verkeerd) reageerd. Toon begrip voor haar reactie, en gevoel, maar geef daarbij aan dat dit geen goede reactie is en wijs haar op een alternatief, bijvoorbeeld zelf uit de situatie weg lopen of naar de juf toe gaan. Lastig dat de wachttijden zo lang zijn bij de hulpverlening. Hopelijk is er snel een plekje.
Och wat moeilijk en ook naar dat er een wachtlijst is terwijl je nu hulp hierbij wilt. Misschien nog met de huisarts bespreken of er elders eerder hulp kan worden geboden? Met school rond de tafel wat zij nu nodig heeft om zich weer veilig te voelen? Iemand die zij goed vertrouwd op school? (Maar eigenlijk kan een therapeut jullie hierin het beste adviseren, daarom hoop ik dat er eerder ruimte kan worden gemaakt voor jullie)
Oh wat vreselijk. Mijn dochter is even oud en zou er niet aan moeten denken zeg… Wat erg voor haar en voor jullie! Kan me haar gevoel ook helemaal voorstellen. Hulp en therapie lijkt me een hele goede eerste stap! Is er tot die tijd niet iemand aanwezig bij de huisarts waar ze tijdelijk terecht kan tot de therapie is opgestart? Of op school iets van een vertrouwenspersoon waar ze dingen kwijt kan? Heeft ze verder een uitlaatklep zoals een sport of hobby?
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (7) Verversen