Carolijn vertelt: Kraamhulp hemel of hel?

Carolijn vertelt: Kraamhulp hemel of hel?

Voor de eerste keer zwanger? Dan staat er over een tijdje een kraamhulp bij je op de stoep. Dit artikel (en misschien ook wel een ervaren moeder) vertelt je wat je kunt verwachten.

Een vriendin appt me ’op een ochtend een jaloersmakende foto van een cocktail. Een groot glas gevuld met een groen drankje. Het glas heeft een gesuikerd randje, met daarop een schijfje sinaasappel en om het af te maken een vrolijk rietje. Ik weet dat de cocktail alcoholvrij is want ze is twee dagen eerder bevallen. En het onderschrift bij de foto - #kraamhulp #forpresident- bevestigt mijn vermoedens: ze heeft de perfecte kraamhulp gevonden…

Twee dagen eerder, een paar uur na de bevalling, ga ik bij de bewuste vriendin op bezoek en word ik ontvangen door een vriendelijke dame van een jaar of 40. Ze neemt mijn jas aan, laat mij en mijn vriendin even alleen en komt na een uitstekende timing de kamer weer in. Ze houdt een mooi opgemaakt dienblad vol met beschuit met muisjes voor mijn neus. Ik pak gretig een beschuit en als ze weg is vraag ik fluisterend aan mijn vriendin hoe de eerste uren met de kraamhulp waren geweest.
De superlatieven zijn niet van de lucht. Ze is zo lief/beleefd/netjes enz. Mijn vriendin weet het zeker; als deze dame over een paar dagen weg gaat, gaat ze huilen.
Wat een geluk. Allemaal hebben kraamverzorgsters (volgens mij) hetzelfde takenpakket, alleen vullen ze het per persoon nét even anders in. En daar heb je dan geluk of “pech”  mee, want zelf heb ik 3 kraamhulpen gehad en in hun acties; daar zat geen enkele cocktail of geknutseld dienblad bij. Ik huilde bij wijze van spreke van geluk toen ze vertrokken.

Mijn ervaring 1

Van de oudste beviel ik hartje zomer, en zoals het kraambureau al had voorspeld bleek het nogal moeilijk om een aantal dagen achtereen dezelfde kraamhulp te krijgen. Midden in de zomervakantie was het ook voor hen nogal puzzelen met diensten. Begrijpelijk. De eerste dame zat in haar laatste weken voordat ze met pensioen ging. Ze deed wat ze moest doen, en dat deed ze prima. Maar gezellig een praatje maken  zat er niet in. Ze maakte schoon, gaf fijne en goede adviezen, en dat was het.  Na twee dagen kwam de volgende kraamhulp en het contrast kon niet groter zijn! Van een vrouw van 60+ gingen we naar een heel aardig meisje van amper twintig. Ze was net klaar met school en kon nu ‘uren maken’ in de zomervakantie.
De adviezen die de 60-plusser ons had gegeven, die werden door het nieuwe meisje onderuit gehaald. Want op school had zij het allemaal heel anders geleerd. Aangezien dit onze eerste baby was luisterden we braaf naar iemand met ervaring maar door de verschillende info raakten we wel een beetje onzeker. Het meisje was duidelijk nog zoekende in haar eerste echte eigen gezin. Moest ze nu wel of niet op mijn slaapkamer zitten, deed ze haar taken naar behoren, ze was vrij stil en het werd soms ongemakkelijk.
Bye bye kraamzorg. Zonder tranen.

Ervaringen van een ander

De eerste baby’s in onze omgeving worden geboren en dus komen de verschillende verhalen van de kraamhulpen. Het varieert van geweldig tot dramatisch. Van kraamhulpen die ontbijtjes op bed verzorgen alsof je in een vijfsterrenhotel ligt, tot kraamhulpen die een half uur eerder naar huis gaan omdat ze toch niets meer kunnen doen. Er zijn vrouwen bij die zes keer per uur vragen ‘kan ik nog iets voor de moeder doen’ tot vrouwen die beneden in de LINDA (echt!) zitten te bladeren terwijl er altijd wel iets is wat je kunt doen. Lijkt me. Er waren ouders die geen klik hadden en een nieuwe kraamhulp hebben aangevraagd tot ouders die het liefste voor altijd met de kraamhulp op vakantie zouden gaan. Aan de ouders die ik ken, en die na twee dagen een nieuwe kraamverzorgster hebben aangevraagd vroeg ik voor dit artikel: 'waarom?' En eigenlijk een logisch antwoord; de kraamtijd is uniek, daar moet je optimaal van genieten.  Maar ja, wanneer mag je klagen? Wanneer is 'geen klik' écht een probleem? En reageren alle kraambureaus hetzelfde hierop?

Mijn ervaring 2

Onze tweede is geboren op 1 januari. De eerste dag van het nieuwe jaar stond onze enthousiaste kraamhulp op de stoep. Ik lag boven in bed en hoorde haar vanaf de gang al met luide stem gezellig binnenkomen. De luide stem bleef vijf dagen aan een stuk praten. Ze was perfect voor onze zoon van drie, de baby werd goed gecontroleerd, ik werd lichamelijk goed verzorgd en mijn huis was spik en span, maar ze bleef maar ratelen. Aan een stuk door. Visite van ons grapte ‘Haalt ze tussendoor ook nog adem of wat?!’ Ook hier geen tranen bij het afscheid.

Lees ook: Tips voor een fijne kraamweek.

Conclusie

Goed. Samenvattend heb ik drie kraamhulpen gehad die prima doen wat ze moeten doen, maar verhalen van mensen die huilen als de verzorgsters vertrekken herken ik niet….
En na wat rondvragen wil ik mommy's to be meegeven; vraag goed door bij de intake hoe het werkt wanneer je geen klik hebt. Zorg ervoor dat ook jij na een week al je hormonen uit je kop jankt als ze vertrekt. Zorg ervoor dat als je kind gaat trouwen, jij op de speech van de bruiloft nog even de kraamhulp kan noemen, die ervoor gezorgd heeft dat je kind zo goed gelukt is. Gun jezelf een kraamverzorgster die een top cadeau verdient, het is namelijk gebruikelijk om een cadeau te geven als ze vertrekt...

p.s.

Die cadeaus aan het einde van de kraamhulp-tijd. Wat vinden jullie? Beetje onzin of volkomen terecht?  Ik heb drie keer een doos Merci gekocht, maar zijn er mensen die niets doen? Of die een doosje chocola nogal weinig vinden? Benieuwd!

Carolijn, 37 jaar. Getrouwd en moeder van Mats en Kaat. 
Jarenlang gewerkt in de zorg voor kinderen met ernstige gedragsproblemen, en sinds een jaar werkzaam als freelance schrijver journalist zo u wilt. 
Je kunt mijn teksten lezen op Babybytes, in Fabulous Mama, Telegraaf Vrouw, en bij een hoop zakelijke opdrachtgevers waar je niets aan hebt. 
Twee keer per maand zal ik een bijdrage leveren aan het vernieuwde Babybytes. Een column, een artikel of een ander soort tekst. 
Wil je graag dat ik over een bepaald onderwerp schrijf? Jij vraagt, ik schrijf. Onder het mom van 'vertel nog eens over...' 

Reageer op dit artikel

reacties (42) Stuur een bedankje

1 2



  • Me-joyce

    Oh dat geratel hadden wij de eerste keer ook, vreselijk! En de tweede keer hebben we de mevrouw die kwam net uit een burn out. Ze had beter nog even thuis kunnen blijven ipv 5x in het zonnetje te moeten opladen zoals ze het zelf zei, en buiten sat gebeurde er weinig dan hele ochtend knutselen met onze dochter.. En dan was ze er maar 5uur per dag want godzijdank hadden we verkorte kraam aangevraagd. Twee keer ook twee dames gehad dus bonden doe je zoiezo niet.. Nee hier absoluut geen tranen maar blijdschap als ze weer vertrokken waren.. Tweede keer na 6 dagen al, Doeii! 😉

  • Liefde2x

    Bij mijn eerste was de kraamhulp geweldig, had vantevoren aangegeven dat ik niet in bed gekluisterd bleef ( had al 12 weken in het ziekenhuis gelegen ) ze ging helemaal in mijn wensen mee! Een geweldig mens.... bij de 2e haar weer gevraagd, ze zou ook komen, alleen moest ik plots met de baby 5 dagen langer in het zkh blijven, dus kreeg ik de laatste 4 dagen een ander, ik zou extra uren krijgen, heb na een dag gezegt dat ik die niet nodig had. Dat 2 uurtjes genoeg was, ze was echt van de oude stempel, terwijl ik 5 dagen in het zkh mijn dochter al inroomend had verzorgd ( en ik kan je zeggen, dan moet je echt alles zelf doen!! ) dus toen ik thuis kwam mocht ik opeens niets...... ja dag!!!! De eerste zware dagen had ik ook alles zelf gedaan. En nu opeens niet 😆

  • Hornet

    Nou dag 1 van de kraamhulp 8.30 kwam ze binnen en 10.00 was ik onder de douch aan het janken.

    De rest van de dagen kwamen ze maar 3 uurtjes was te doen. Als dit mijn 2 e kindje was had ik haar maandag al naar huis gestuurd maar moest toch doorbijten voor de kleine.

    Toen ze weg ging heb ik der een hand gegeven en bedankt maar geen cadeautje ofzo gegeven verdiende ze niet in mijn ogen heb echt de hele kraamweek lopen janken.

    Na dat ze weg was voelde ik mij een stuk lichter.

  • Hornet

    Nou dag 1 van de kraamhulp 8.30 kwam ze binnen en 10.00 was ik onder de douch aan het janken.

    De rest van de dagen kwamen ze maar 3 uurtjes was te doen. Als dit mijn 2 e kindje was had ik haar maandag al naar huis gestuurd maar moest toch doorbijten voor de kleine.

    Toen ze weg ging heb ik der een hand gegeven en bedankt maar geen cadeautje ofzo gegeven verdiende ze niet in mijn ogen heb echt de hele kraamweek lopen janken.

    Na dat ze weg was voelde ik mij een stuk lichter.

  • My-Pride-and-Joy

    Ik heb een hele fijne kraamverzorgende gehad! Zelfs mijn man vond haar heel fijn en heeft veel van haar geleerd. We kregen goede adviezen en ze was echt heel aardig. Vond het jammer dat ze weer ging maar niet gehuild. Ik hoop dat ik bij m'n tweede weer zo'n fijne kraamverzorgende tref.

  • Mama0408

    Ik had een prima kraamhulp, leuke meid en kletste gezellig. Alleen ben ik niet zo van het vragen of ze wat wilt doen. Als ze uit zichzelf vraagt of ze even moet stofzuigen, kan ik nog net 'ja, graag als je daar zin in hebt' zeggen. Het liefst doe ik alles zelf en dus ook in de kraamweek. Ik heb haar dus ook na alle controles "weggestuurd". Het was hoogzomer en er waren families die haar harder nodig hadden dan ik. Ik heb dus een prima kraamweek gehad, maar niet per sé door de kraamhulp. Maar dit lag dus zeker niet aan haar!

  • Peepah

    Mijn eerste kraamweek was geweldig! Dame van een jaar of 35, was ontzettend lief voor de hond. De mooiste creaties stonden op tafel en elke dag kreeg ik een klein cadeautje. Toen ze merkte dat ik iets te veel deed werd ze wat strenger, omdat ik wel uitgerust uit de kraamweek moest komen. Ik heb opnieuw om haar gevraagd, tijd zal het leren of ze hier straks weer is!

  • Florien84

    Bij mijn oudste hadden we een leuke kraamverzorgster. Ze praatte iets teveel over haar eigen problemen en wist weinig van bv maar verder prima. Bij de tweede begonnen we iets anders. De kraamverzorgster kwam en gaf aan geen kennis te hebben van bv. Dit vond ik erg jammer aangezien ik daar specifiek om had gevraagd. De volgende dag had ze nog steeds weinig gedaan. Ze controleerde mijn hartslag met een app. Dit terwijl ik hartpatiënt ben en dit ook bekend was. Mijn hartslag moest goed in de gaten gehouden worden. Na de tweede dag had ze nog steeds geen wc schoon gemaakt, de was uit het ziekenhuis stond er nog, ze zat continu op haar telefoon. Zij bepaalde wanneer ze zou komen en wanneer ze zou gaan. Mijn hechtingen heeft ze nooit gecontroleerd en die waren ook geïrriteerd geraakt. Tummy tub kende ze niet. Op alle vragen zij ze dat ze het niet wist en dat ik het zelf wist omdat het de tweede was. Temperaturen deed ze niet. Ze zat heel de tijd. Nou na de tweede dag heb ik de organisatie opgebeld en gezegd dat ik een andere wilde. Die kwam en wat was zij geweldig. Zij is ook langer gebleven en daar waren we erg blij mee

  • mamavanSenE

    Mijn eerste kraamhulp vond ik vreselijk. Ze was erg streng en nauwkeurig. En ze keek ook op een vreemde manier naar me. Heb mijn kind nooit alleen gelaten bij haar. Voelde gewoon niet goed.

    Mijn 2e kraamhulp was erg lief, maar ratelde ook aan 1 stuk door over haar prive leven. Niet echt leuk, het liefst wil je praten over jou bevalling, maar helaas is hier nooit naar gevraagd. Ook als ze iets vertelde eindigde ze altijd met 'bij borstvoeding is dat anders' of 'dat heb je met borstvoeding ' en dan voelde ik me altijd weer schuldig en verdrietig.

    Ik gaf meteen kunstvoeding omdat bij me eerste dochter een drama was (geen productie)

  • Jojo91

    Ik heb beiden keren fijne kraamverzorgsters gehad. De eerste was een vrouw van eind de 50/begin 60. Een hele lieve gezellige vrouw waar we ook echt een klik mee hadden. Ze zorgde erg goed voor ons allemaal en maakte bijv een ovenschotel voor savonds.

    De tweede was ook erg aardig, eind 30. Zij had de bergen was weer goed onder controle en kon goed overweg met ons zoontje. Iedereen is weer goed in andere dingen.

    We gaven beide keren een cadeaubon.

  • Mamabear2

    Mijn eerste kraamweek heb ik 2 kraamverzorgenden gehad ivm decembertijd. Eentje was streng gelovig en vond vader de man boven moeder de vrouw staan. Dus hem stuurde ze naar boven om te slapen en mij sprak ze verwijtend toe. Ze heeft niks schoon gemaakt, niet verteld dat mijn baby drastisch afviel, zei dat het minstens 3 uur duurde voordat borstvoeding aangemaakt was, dus als ik net gevoed had, dat ik niet weer mocht voeden en gaf aan dat borstvoeding gedoemd was te mislukken en ik er beter mee kon stoppen. Als ik de fles gaf, wilde zij het flesje wel geven, dan had zij ook wat te doen. Ik was erg labiel en was veel bloed verloren, dus stond totaal niet sterk in mijn schoenen en heb er nooit iets van gezegd. Na 4 dagen kreeg ik een andere. Deze vrouw had net te horen gekregen dat ze geen kinderen kon krijgen. Dus die zat iedere ochtend huilend bij mij op de bank. En vertelde wat er allemaal mis kon gaan. Zij had wel gemerkt dat mijn baby te veel afgevallen was en vertelde dat dat kwam door te veel visite (we hadden op dat moment beide ouders, een broer en een zus gehad, dus niet veel te noemen) en verbandde dus de visite. Verder maakte ze de wc schoon, controleerde mij en de baby. Ik gaf steeds aan dat ik me zorgen maakte, maar zij wimpelde dat weg. Op dag 8 gaf ze pas aan dat mijn kindje al bijna 20% van zijn geboorte gewicht verloren was en toen werden we met spoed in het ziekenhuis opgenomen. (Ik ook, want ik heb toch borstvoeding gegeven en dit ruim 2 jaar gedaan bij hem)

    Bij de tweede heb ik ook 2 kraamverzorgenden gehad. De eerste was geweldig, deed wat ze hoorde te doen, was leuk met de oudste, gezellig en liet me s middags slapen (als pas alleenstaande moeder met een newborn erg belangrijk en waardevol). De laatste 2 dagen kon ze helaas niet. Ze heeft een geurtje en een geboortekaartje gekregen.

    Toen kwam nummer 2. Het verschil kon niet groter zijn. Ze heeft een babywasjes opgehangen buiten, waarbij ze de knijpers die gevallen waren, gewoon op de grond liet liggen. Vervolgens heeft ze er een stoel bij gepakt om in het zonnetje met een tijdschrift te kijken hoe het droogde. Ik zou rusten en mijn oudste van 2 had ze meegenomen. So far so good. Er was nog geen schuttingdeur, dus er moest wel op hem gelet worden. Gaat ze naar binnen om voor zichzelf eten klaar te maken (niet voor mij) en naar de wc te gaan etc, terwijl mijn oudste dus de steeg in liep. Ik zag het gelukkig gebeuren, dus ik was er op tijd bij, maar heb haar er wel op aangesproken. Ze was ineens weg, een half uur eerder, zonder dag te zeggen, terwijl het wasje en de stoel nog buiten stonden. Ze heeft mij en de baby niet gecontroleerd. Ook daar heb ik haar de volgende dag op aan gesproken. Ze vertelde dat ze niet hield van de controles en dat ik mijn moedergevoel maar moest vertrouwen, dat als ik iets voelde ik maar aan de bel moest trekken. Ik heb haar gevraagd of ze ons toch wilde controleren. Ook gevraagd of ze niet zomaar weg wilde gaan en de dingen die ze pakte weer kon opruimen. Maar ook die dag heeft ze voornamelijk in het zonnetje gezeten (zonder mijn oudste dit keer). Ze heeft deze dag wel een broodje klaar gemaakt, maar niks van wat ze gebruikt had, was opgeruimd. Zelfs de broodzak lag open op het aanrecht en de deksel van de pindakaaspot. Ook deze dag was ze zonder afscheid eerder weg. Deze mevrouw heb ik niks kunnen geven. En ik heb wel een klacht ingediend bij het kraambureau. Voor mij maakte het niet uit, het waren gelukkig de laatste 2 dagen en ik stond sterk in mijn schoenen. Maar ik deed het vooral omdat ik andere moeders betere eerste dagen met hun baby gun. Uiteraard heb ik ook mijn lof over de eerste geuit

    De 1 is de andere zeker niet, maar zolang ze ergens een hulp zijn en geen last, dan hebben we het met ze getroffen. Het lijkt me een zwaar beroep. Dus niks dan respect verder

  • Barbamammie79

    Ik heb eens zitten tellen.... heb er 8 gehad en 1 stagaire. Tja... de een is inderdaad de ander niet.

    Maar mijn allerlaatste was echt een TOPPER!! Samen waren we echt een goed team... we konden samen enorm lachen.

  • MCJ

    Ik betrek dit stukje eigenlijk wat op mezelf, omdat ik zelf kraamverzorgende ben.

    Heel eerlijk denk ik dat het helemaal aan beide kanten ligt, tuurlijk zijn er kraamverzorgenden die de kantjes ervan aflopen, maar er zijn ook moeders met (onrealistisch) hoge verwachtingen.

    Zelf vind ik het het belangrijkst dat ouders aan het einde van de kraamweek genoeg handvatten hebben gekregen om voor hun pasgeborene te kunnen zorgen en weten waar zij terecht kunnen met vragen na de kraamtijd.

    daarnaast hoop ik altijd dat zij een fijne kraamtijd hebben gehad en ook de kraamzorg prettig hebben ervaren. Ik evalueer de zorg meerdere keren per week, omdat je niet altijd kunt aanvoelen waar de behoeftes liggen bij ouders.

    Verder vind ik dit beroep geweldig en ben van mezelf een verzorgend type, ik vind het leuk om ouders wat te verwennen zo’n eerste week en hoop dat zij zo veel mogelijk kunnen genieten van elkaar en hun baby, de nachten zijn vaak zwaar en ik hoop dat ik ze overdag zoveel mogelijk kan ondersteunen om ook wat bij te komen en kracht te vinden om het na de kraamweek zelf te kunnen doen.

    Toch zit ik regelmatig (met toestemming) met een beschuitje aan tafel, ook kijk ik op mijn telefoon en eet wat en drink tussendoor thee of wat anders.

    Het is namelijk voor ons ook de bedoeling dat wij pauzes nemen... net als iedere andere werknemer hebben wij daar ook recht op.

    En het lukt mij niet altijd om het hele huishouden gedaan te krijgen, soms vraag ik zelfs of vader even de was op hangt of de gevouwen was zelf in de kast legt.

    Vaak omdat ik te druk was met het helpen bij de borstvoeding of andere prioriteiten die op dat moment net even belangrijker waren.

    Maar als je deze laatste dingen achter elkaar opnoemt, lijkt het vrij negatief..

    Wat ik wil zeggen is, er zijn altijd uitzonderingen die er de kantjes vanaf lopen en ik vind dat je dan zeker het kraamzorgbureau mag opbellen en vragen naar een andere, maar ik denk ook dat je van tevoren goed mag inlezen over wat nu eigenlijk de functie is van een kraamverzorgende.

  • Barbamammie79

    Zo is het

  • MoodSwing

    Het is inmiddels bijna 7 jaar geleden dat ik kraamhulp over de vloer heb gehad. Mevrouw kwam binnen stampen (dikke werkschoenen voor in de bouw aan!) Om 7uur. Gooide mijn baby in de armen; was goed voor de binding. Terwijl de nacht-hulp net 2 uur vertrokken was ivm niet op temperatuur kunnen krijgen van de kleine. Ik mocht niet slapen, daar had ik de gehele zwangerschap de tijd voor gehad.

    Borstvoeding, aan-happen lukte niet dus trok en draaide ze aan mijn tepels om ze groter te maken. Maarja de boel kwam ook niet op gang dus daardoor kon de kleine volgens haar ook niet aan-happen. Dus; werd er even in mijn stuwing borsten geknepen alsof ik een of andere melk-koe was.

    5dagen na de bevalling trof ik onder mijn bed nog emmers met nageboorte aan. De avond na de bevalling stond ik de was alweer te doen. En als ik dan even wilde slapen kwam mevrouw met die dikke stoomboten van dr de trap weer op geklost om te vertellen dat ik mijn kind niet weg mocht leggen. Ik was een jonge moeder dus 'als dit zo door ging, zou ze wel even een melding maken'. Na 4 dagen, gemartelde tieten en tepels besloten om te stoppen met borst voeding. Stond madam natuurlijk niet aan.....

    Mijn 'onderkantje' wilde ze controleren alleen daar voelde ik mij niet zo prettig bij. Ze noemde letterlijk dat het eruit zag als een slachtveld.... Dus ik raakte helemáál in paniek. 'Der hadden ook wel wat hechtingen in gemogen he?!'

    Huilend mijn moeder opgebeld die toen vervolgens langs is gekomen om het slachtveld zelf maar eens te bekijken, toen zij het Had gezien zei ze dat het echt mee viel en hebben we samen gekeken met een spiegeltje. Opluchting..... dat wel.

    Toen kwam mijn kraamhulp from hell dat ze 'er nog geen vertrouwen in had' en dus 3 dagen extra zou komen. We hebben al met al 11 dagen opgescheept gezeten met haar. Mét een huil-baby wat volgens haar aan mij lag....

    (Bleek uiteindelijk reflux en onder ontwikkelde darmen te zijn!)

    Ik dood-ziek: borst , baarmoeder en nierbekken ontsteking. Wat heb ik gehuild..... weken, weken lang.

    Haar naam vergeet ik nooit weer en ik zie ook erg op tegen mijn nieuwe kraam-periode.

  • Soccer-Mom

    Maar waarom dan niet contact opgenomen met het kraamzorgbureau? Ik lees in jouw verhaal al verschillende momenten waarop dit had gekund en ook in mijn ogen noodzakelijk zou zijn geweest.

  • MCJ

    Dit is absoluut niet de bedoeling!

    Ga alsjeblieft hierover in gesprek bij de intake en je mag echt in zo’n situatie een andere kraamverzorgende vragen. De eerste week is zo belangrijk

  • Bunbun

    Wat erg. Ik krijg tranen in mijn ogen als ik dit lees. Zo wil toch niemand de eerste weken na een bevalling doormaken?!

    Dit had zeker gemeld moeten worden, maar dat is inderdaad achter af praten.

    Je wordt ook zo geleefd die eerste week dus ik kan het ergens wel begrijpen.

  • Mammiiesammiie

    Bij allerbij de kinderen heb Ik de zelfde kraamhulp gehad. Dit was heel erg fijn. Ze was ook zo ontzettend lief en deed haar werk goed. Ik hoop zo dat we haar weer mogen ontvangen in maart als onze derde geboren is.

  • Soccer-Mom

    Waarom krijg ik bij dit artikel het gevoel dat als je niet gehuild hebt bij het vertrek van de kraamhulp, dat de kraamhulp niet goed genoeg was? Hierin kan ik mij totaal niet vinden. Ik heb drie uitstekende kraamverzorgenden gehad maar niet gehuild hoor. Na de geboorte van mijn oudste kreeg ik twee kraamverzorgenden. De ene dame (van rond de 50) was herintreedster en werd ingewerkt door een ervaren kraamverzorgende die tevens lactatiekundige i.o. was. Kwam dat even goed uit! Omdat ze met z'n tweetjes waren, konden ze veel werk verzetten. Mijn huis was nooit zo schoon, ik kreeg dagelijks een fruitcocktail en de lactatiekundige i.o. kon ook mij intensief helpen met de borstvoeding. Zij was ook bij mijn tweede kindje 'mijn' lactatiekundige. Bij mijn tweede kindje kreeg ik een kraamhulp waarbij wij haar allerlaatste gezin waren. Ze ging ermee stoppen. Een grote aderlating voor het bureau maar ja, haar keuze om over te stappen maar de kinderopvang. Dat wij haar laatste gezin waren, betekent niet dat zij de kantjes er vanaf liep. Ze leverde uitstekend werk. Wij hebben als gezin dus geluk gehad met onze kraamverzorgenden. Dat het ook slecht kan, realiseer ik mij terdege maar de graadmeter zijn zeker niet je kraamtranen (die had ik gewoon niet).

  • mybabies

    Bij mijn eerste hadden we een vrolijke en actieve kraamhulp.. voor 2 dagen. Daarna kwam een jong meisje. Ze deed de baby in badje en controleerde mijn gezondheid. Mijn bed verschonen kon niet, ze had last van haar rug. Ze kwam elke dag te laat en ging eerder weg. Zat uren op haar telefoon en at beschuit met muisjes. Als er bezoek kwam ging ze elders zitten met haar telefoon. Ze gaf het bezoek niks, dat deed ik zelf. Ik kreeg van iemand bloemen in de ochtend en vroeg haar of ze ze even in water wilde zetten in de gootsteen (in een vaas doenkwam niet eens bij me op, dat ging ze toch niet doen) maar toen ik om 17 uur mijn keuken in liep lagen ze droog op de vloer van de keuken. Ze heeft wel een keer gevraagd of ze kon stofzuigen maar het vervolgens niet gedaan. Wist ik veel, ik had geen idee wat ik mocht verwachten.

    Bij mijn zoon had ik de kraamzorg waar ik met moeite afscheid van nam. We woonden toen in een andere stad, dus ander bureau. Zo lief, zo gezellig, zo fijn met mijn gehandicapte dochter. Top!

  • Wonder-3-op-komst

    na de bevalling van de eerste hadden wij niet zn leuke kraamhulp. Ik wilde graag bv geven en dat lukte niet goed, waardoor ik erg onzeker werd.. ik ben toen na 2 dagen van proberen overgestapt op de fles want de kraamhulp had het geduldt niet om te helpen of adviezen te geven, haar voorkeur ging uit naar de fles zoals ze zelf zei. Na de bevalling van de 2e heb ik een super lieve kraamhulp gehad, ik schatte haar zo half de 50. Echt een schat van een vrouw, ze had van mij nog wel wat langer mogen blijven. We hadden bij het kraambureau met de intake van de 2e wel aangegeven dat we kraamhulp 1 niet meer wilde.

  • kez

    Ik had met mijn tweede een betere klik dan met de eerste, zoals dat gaat in het leven. Bij mijn derde bevalling woonde ik al in Amerika en dus: geen kraamzorg. Als je je bedenkt dat hier niemand kraamzorg krijgt en hoe het er hier aan toegaat als je net bevallen bent, maak je je geen moment meer druk over wel of niet een klik. Dan ben je alleen maar dankbaar dat ze er uberhaupt zijn.

  • mijn~meisje

    hier gelukkig een fijne kraamzorg gehad. Omdat ik nog bij me ouders in woonde deed ze minder in het huishouden dan normaal. Maar dit was normaal in mijn situatie. Waar ik vooral heel blij om ben is de hulp met de borstvoeding!

  • rlyblue

    Hier 2 compleet verschillende kraamverzorgenden gehad maar wel twee keer heel leuk. De eerste een wat oudere dame met veel ervaring die ons liet zien dat je ook veilig nog een stapje verder kon gaan met een baby dan wat ze ons officieel aan moest leren. Dat zorgde er inderdaad voor dat we onze baby als een mens zagen in plaats van een porseleinen beeldje. De tweede was een vrouw van mijn leeftijd, die echt super met onze oudste overweg kon en op de juiste momenten kletste en rust bood. Bij de eerste geen cadeau gedaan. Bij de tweede wilden we onze oudste een tekening laten maken voor haar. Helaas had hij na 3 strepen al geen zin meer om te tekenen dus dat werd ook niets. Ik was ook beide keren nog lang niet in staat om naar de winkel te gaan aan het eind van de maand en mijn man zou het veel te ingewikkeld vinden om wat uit te zoeken.

  • Merida

    Mijn eerste kraamhulp was zo geweldig. Vrouw van in de . 50,super ervaren. Zorgde heel goed voor mij en mijn dochter, werkte hard in huis en kookte elke dag voor ons en gooide nog wat maaltijden in de vriezer voor de dagen na de kraamweek. Ik was echt een wrak en ontzettend labiel, had mijn eerste bevalling als zeer heftig ervaren en de kraamweek ook door de hormonen. Veel last van kraamtranen en heb zoveel steun aan haar gehad. Ze nam echt de tijd, elke ochtend ontbijt op bed en dan kwam ze met een kopje koffie erbij zitten om te kletsen over hoe het in de nacht was gegaan en vanalles meer, strijken deed ze op onze kamer zodat ik wat aanspraak had. Echt geweldig was ze, heb ook echt gehuild toen ze weg ging en zij zelf ook. Grote bos bloemen gegegeven bij het afscheid.

    De tweede was weer erg fijn, heb echt geluk gehad wat dat betreft. Iets minder emotioneel betrokken wel, wat zakelijker. Maar absoluut eentje waar niks over te klagen viel. Super leuk met de oudste en ook wist wel van aanpakken. Ook hier veel veel steun aan gehad. Heb haar ook een bos bloemen gegeven om te bedanken. Als je echt tevreden bent vind ik dat je best wat mag geven ookal hoeft dat niet natuurlijk. Gewoon een blijk van waardering

  • Stella4

    Ten eerste natuurlijk verdienen ze veel respect. Ze weerken hard en het is een luxe dat wij ze hebben in ons land. Maar zoals in elk vak heeft de een meer natuurlijke aanleg dan de ander. En een klik is zowieso altijd afwachten.

    Ik heb zelf een keer een prima verzorgster gehad die haar taken goed deed, maar waar ik verder geen erge klik mee had. Ze had soms ook niet zoveel meer te doen en ik vond het sneu voor haar dat ze dan maar haar tijd zat uit te zitten...van mij mocht ze dan weleens weg gaan.

    Een ander was echt een feest, voelde precies aan wanneeer ik liever rust wilde en wanneeer een praatje, en naast alle chevk upscwas ze als bonus ook nogeens de fruitkunstenaares en superlief voor de andere kinderen. Bij haar heb ik echt vreselijk gehuild dat ze wegging.

    Zij huilde overigens zelf ook, en toen vertelde ze ook dat het echt niet zo vanzelfsprekend is dat ze bij een standaard gezellig gezin zonder spanningen komt. Vaker niet dan wel, dus dat t voor haar ook een fijn weekje was.

    Een ander nam haar werk helaas niet zo serieus, eigenlijk had ik bij haar moeten klagen. Het enige wat ze echt goed deed was de controle van mij en baby. Maar ze bleef tot vervelends toe aan mijn bed zitten. Ik was ook na eenzware bevalling echt aan bed gekluisterd. Ik merkte dat het sanitair ook niet lekker werd schoongemaakt. Als mijn moeder langskwam merkte die dat ook en maakte zij het schoon..Mijn moeder zei toen al je moet er wat van zeggen. Ik bedoel dat ze niet het hele huis poetste en de was van alle gezinsleden niet deed daar viel ik niet over, dat behoort ook niet tot haar takenlijst...

    Toen ze op de een na laatste dag in dr bh in de tuin lag te zonnen heeft mijn man vriendelijk gezegd dat ze dan maar beter naar huis kon gaan.

    Overigens heb ik ze alle drie wel iets meegegeven aan het eindvan de week..

    Nou over 1,5 uur staat de kraamverzorgster hier op de stoep voor de intake dus ik ga maar gauw nog even soppen en zuigen.

  • Barbamammie79

    Haha! Lag z in haar BH te zonnen?? Die heeft wel lef

  • Tiens

    Ik denk dat mensen een beetje hoge verwachtingen hebben van kraamverzorgers... Zeker als je ze gaat vergelijken met de mama's die het perfect lijken te hebben.

    Mijn man had een enorme schurftige hekel aan onze tweede kraamverzorgster. Ze was goed voor onze oudste zoon, heeft goeie adviezen gegeven, hield ons huis schoon en verzorgde mij en de baby goed. Als die dingen goed verlopen... Dan ga ik niet moeilijk lopen doen. Het enige wat ik lastig vond is dat ze m'n oudste zoon steeds vertelde dat hij niet hoefde te huilen want "hij was geen meisje"

    En dat heb ik haar ook verteld... Hier in huis mag je huilen, ongeacht of je een jongen of een meisje bent. Als hij jankt om niks, dan heb ik nog liever dat je hem verteld dat hij zich aan stelt dan dat je hem vergelijkt met een meisje.

    maar goed, ze verklaarde dat het een beetje een ouderwetse opmerking was, heeft ze daarna ook niet weer gedaan.

    Maar niet gezellig, praat juist te veel, luidde stem, etc. Dat zie ik allemaal als gewoon menselijke dingen. Niemand is perfect en ook de kraamzorg zijn gewoon mensen.

    Wat mij wel een hel lijkt is wisselende kraamzorg. Ik heb veel om mij heen mee gekregen van mensen die halverwege een andere kregen. En zoals in dit artikel ook erg verward raakte van de verschillende adviezen, andere aanpakken en verwachtingen van elkaar.

  • Mammalovesyou

    Bij de eerste hadden we een kraamhulp die ontzettend naar rook het leek wel alsof ze een helebus met luchtverfrisser over zich heen had gespoten ..we werden gewoon misselijk van de geur voor de rest was ze wel aardig en deed haar werk wel goed maar we waren toch wel blij dat ze weer ging na een heleweek in die lucht te hebbem gezeten hihi

    Bij onze 2e hadden we een ontzettend lieve kraamhulp

    We hadden echt een klik met haar en ze was ontzettend lief voor onze eerste dochter vond het verschrikkelijk dat ze weer ging !

    En bij de 3e echt een lieverd!

    Goede adviezen

    Het huis was ook lekker schoon

    En deed haar werk harstikke goed! Ze heeft van ons een mooie bos bloemen gekregen en van de kids een mooie tekening

  • Cadans76

    Ik heb 2 keer een perfecte kraamverzorgende (Liemers Care) gehad. Allebei zeer professioneel en prettig om om me heen te hebben. Goede informatie en tips en ze hielden alles goed in de gaten. Ik ben erg op mezelf maar ik vond het beide keren jammer dat ze gingen. Echt een fijne kraamtijd gehad en 2x geslaagde opstart vd borstvoeding.....

    Allebei bos bloemen gegeven en een dikke 10 bij de evaluatie. Een niet te onderschatten beroep.

  • Corneeltje

    Bij sommige gezinnen huil ik ook van geluk als ik daar weg mag!

  • Carolijn-Schrijft

    Haha, dat geloof ik graag. Misschien leuk als ik jouw verhalen eens (anoniem) beschrijf? Deel 2 van dit artikel zeg maar...

  • Moekie1984

    Whahahaha corneeltje echt he 😂

  • Moekie1984

    Whahahah echt he 😂

  • My-Pride-and-Joy

    Nou ik ben dan wel erg benieuwd naar jouw verhalen! Mijn moeder is ook kraamverzorgende geweest.. sommige verhalen waren echt om te huilen..!

  • Marisje1908

    Ik had een geweldige kraamhulp van naviva!! Heb me een potje zitten janken ik wist "op dat moment" niet wat ik zonder haar moest. Ze was zo lief, duidelijk en rustig. Heb dit keer weer naar haar gevraagd alleen jammer van naviva dat ze niks kunnen zeggen van ja of nee. Je moet op de dag zelf wachten totdat je weet of je dezelfde weer gaat krijgen. En ik vraag me af of hun zelf eigenlijk wel weten of er überhaupt naar ze gevraagd word.

    Maar wij hebben een doos merci gedaan met 30 euro.

    Nu zou ik alleen een bosje bloemen doen denk ik. Het gaat meer op het idee toch?.

  • Carolijn-Schrijft

    Ik weet wat de taken zijn en schrijf in dit artikel dat ze dat prima deden. Het valt me op dat kraamverzorgenden logischerwijs allemaal een heel andere draai geven aan hun vak. Daarnaast is de vraag: wanneer 'mag' je vragen om een andere? Het interesseert me hoe dat in zijn werk gaat en wanneer en waarom vrouwen een ander persoon vragen. En een clown, daar heb ik een peuter voor.

    Volgens mij ben jij kraamverzorgster? Goed punt wat je als laatste noemt! Heb ik nergens gelezen en zet eea in perspectief.

  • jemmi

    Idd het is kraamverzorgende en het is naar mijn mening niet de bedoeling dat je het gevoel heb dat je in een hotel bent. Een heerlijk bakje met fruit hoeft niet geserveerd te worden als in een hotel, ik was al dankbaar dat ze fruit maakten. En als ze 8 dagen bij je in huis druk aan het werk zijn, vind ik het echt geen probleem dat ze tussendoor even een boekje lezen of op hun telefoon zitten. De kraamverzorgenden houden geen pauzes en zijn er 8 dagen achter elkaar! Dat is best pittig. Een kado is persoonlijk, het hoeft niet maar het mag. Ik heb zelf 3x een leuke kraamtijd gehad en nee niet gehuild bij het afscheid (zo ben ik niet). En daarnaast zijn ze er altijd in de eerste plaats voor moeder en kind en als alles goed gaat dan is er tijd over voor andere dingen

  • Moekie1984

    Het is kraamVERZORGENDE geen HULP


1 2

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50