Even wat context: we hebben een peuter van bijna 2,5 en een dochter van 7 maanden. Onze oudste dochter heeft last van erge woede uitbarstingen als er iets moet gebeuren wat zij niet wil. Vanochtend ben ik ergens met haar geweest om haar 1 op 1 aandacht te geven. Dat was heel gezellig, tot we naar huis moesten. Ze gilt, krijst, schopt alles bij elkaar en rent weg. Ik was alleen en kon haar bijna niet in de auto krijgen, alleen door haar echt stevig vast te pakken.

Het leek wel of ze bezeten was. Ze kon alleen maar schreeuwen en gillen en was niet voor rede vatbaar. Ik ben toen énorm tegen haar uitgevallen. Ik heb écht heel hard geschreeuwd dat ik er klaar mee was en dat ze naar me moest luisteren. Nu voel ik me ontzettend schuldig. Ik ben er op terug gekomen en heb haar gezegd dat ik niet zo had mogen schreeuwen.

Is dit herkenbaar? Hoe gaan jullie om met de woede uitbarstingen van je peuter (als ze er zijn?)?

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A


reacties (46)    Verversen

1 2 3 4



  • Kleine-bloem

    Zeer herkenbaar, maar ik heb dan ook een kind met zeer sterke wil (Google maar eens) misschien heeft je dochter het ook. Bij ons kon ze uren (!) door schreeuwen als we ergens weg gingen. Ik hoopte toen ze 2 was inderdaad op het einde van die fase. Maar die kwam niet. De sterke wil blijft, en ze moet met haar buien leren omgaan. En ik ook 😅

  • Liefleven

    Ik heb even onderzoek gedaan.. kleine openbaring hoor. Denk inderdaad dat ons meisje ook een zeer sterke wil heeft. Goede tip. Ik ga er eens verder over lezen!

  • Kleine-bloem

    Janneke van Olphen heeft er een boek over geschreven: "Het hooggevoelige kind met een sterke wil" Zelfs mijn dochter zelf vond het prettig om het te lezen (is nu 11) Ze merkte; oké ik ben dus niet de enige. Maar ik kreeg voor mijn gevoel ook erkenning. Het ís zwaar, maar stapje bij stapje leren wij haar kennen, en zijzelf ook. Succes!

  • Nicolette87

    Interessant, heel herkenbaar… heb je tips voor meer informatie?

  • Kleine-bloem

    https://gevoeligheidgrootbrengen.nl/welk-gedrag-kenmerkend-hooggevoelig-strong-willed-kind/

  • Kleine-bloem

    Janneke van Olphen heeft daar een mooi boek over geschreven, maar er is ook info op haar website: gevoeligheidgrootbrengen.nl
    Zij (psycholoog) kreeg een tweeling met hooggevoeligheid. Toen haar 3e geboren werd, bleek die ook hooggevoelig, maar met een sterke wil. Zij is zich erin gaan verdiepen, heeft er een boek over geschreven en geeft inmiddels cursussen. Want hooggevoelig met een sterke wil werkt totaal anders dan een 'gewoon' hooggevoelig kind. Mijn dochter heeft nu een jaar een kindercoach omdat ze in groep 7 klem liep (aanrader!), en ze kan het nu beter onder woorden brengen/problemen opschrijven, maar het blijft een zoektocht. Ze is nu 11 jaar. Verdiep je vooral in haar/zijn wereld. Ze hebben het echt zwaar soms, nét als de ouders trouwens.

  • Nicolette87

    Bedankt! Ik ga me verder verdiepen

  • Keesjeaap5

    Wat ik heb geleerd met het hebben van een peuter is dat niet alleen de peuter moet leren om met emoties om te gaan, maar wij als ouders ook meteen een soort angermanagement cursus nodig hebben. Er komen bij mij geregeld emoties los, waarvan ik niet eens wist dat ik ze had. Ik kan me alleen maar herkennen in je verhaal. Nu er maar op vertrouwen dat het een fase is!

  • Lady-Whistledown

    Jij hebt je excuses aangeboden aan je kind maar heeft je dochter ook aangegeven (voor zover dat kan bij een tweejarige) dat zij beter moet luisteren? Toont zij ook berouw? Je werd niet voor niets boos. Hoe jong ook, zij is al pienter genoeg om te weten hoe aandacht te vragen als zij haar zin niet krijgt. Hoe gek het ook klinkt, wees streng. Je hoeft dit gedrag van haar echt niet te accepteren. Dat kan je ook gerust met die woorden zeggen. Ik zou het schuldgevoel wel aan de kant zetten. Nergens voor nodig.

  • Liefleven

    Zoveel fijne reacties en tips… heel fijn om te horen dat ik niet de enige ben! Dank allen! 🙏🏻

  • Liefleven

    Zoveel fijne reacties en tips… heel fijn om te horen dat ik niet de enige ben! Dank allen! 🙏🏻

  • Mamabenm

    Heel herkenbaar met onze zoon van 3,5 jaar. Zo jammer om het uitje dan zo af te sluiten hè. Snap je helemaal!! Uiteindelijk zijn wij moeders ook maar mensen hè :-).

  • Ayanajamari

    Ik heb haast geen stem van altijd te moeten schreeuwen en deugeniet van 4 en eigenwijze dochter van 9 en een zeer luie zoon lol schuldig voelen totaal niet 😅

  • Ayanajamari

    Ik heb haast geen stem van altijd te moeten schreeuwen en deugeniet van 4 en eigenwijze dochter van 9 en een zeer luie zoon lol schuldig voelen totaal niet 😅

  • Jongensma

  • Charel89

    Oja en nog een tip. Zorg dat je zulke uitjes niet voor jezelf doet. En daarmee bedoel ik met eigen verwachtingen. Je zegt, het was heel gezellig tot we naar huis gingen. Dus jij hebt het als heel heftig ervaren maar misschien was het voor je dochter, inclusief woede-uitbarsting juist heel fijn. Ze heeft het dus zo erg naar haar zin gehad dat ze niet weg wilde gaan. Dan is het ,achteraf gezien als je tot rust bent gekomen😂, ook wel weer schattig

  • Charel89

    Ik heb 3 peuters. Het is vreselijk! Maar gelukkig echt een fase! Mijn oudste 2 doen het ook niet meer. Ik vlieg laatste tijd ook sneller uit als ik zou willen Maja 🤷‍♀️ Zolang je ze weer liefdevol naar bed brengt daarna

  • Liefleven

    Wow… respect zeg! 3 stuks! Dankjewel voor je reactie! 🙏🏻 en je andere tip. Ook helemaal waar! Waarschijnlijk heeft zij het heel anders ervaren.

  • Charel89

    Haha thanks! Heb heel wat uurtjes afgehuild en elke avond het gevoel dat ik iedereen tekort doe. Maar het zijn juist vaak die momenten
    ten waar bijv mijn zoontje het weken later nog over heeft, en hij is best gevoelig! Maar hoe heftig de woede-uitbarstingen voor ons. Hoe normaal eigenlijk voor hun, en what rest was die mooie dag samen met
    Mama. ❤️

  • Tweede83

    Hoe wil je nog boven je kind uitkomen zonder stemverheffing wanneer deze helemaal uit d'r plaat gaat. Gewoon niet dus ja dat je dan even schreeuwt lijkt mij niet gek. En schuldig: nee.
    Heb er wel korte metten mee. In het.begin was het ook vreselijk. Thuis gaat ze naar haar kamer, die is beneden. Wanneer ze denkt dat ze gewoon kan doen mag ze terug komen. Door dit te doen werd het veel minder. Wanneer het nu even niet wil lukken wil ze wel met spullen gooien, maar dat spullen gooien accepteer ik niet. Dus nu zijn we daar mee bezig, haha! Maar het is heel herkenbaar. Wel blijven aangeven dat je dit niet wilt hebben.

  • Liefleven

    Dankjewel! Soms is het zo fijn om te horen dat je niet de enige bent! ;)

  • Iboi

    Heel herkenbaar. De situaties en het boos worden. Héél boos worden, ik heb dan zelf ook een soort bui zou je kunnen zeggen... Geen oplossing, behalve dat het met de tijd ook wel minder wordt.

  • Liefleven

    Fijn, dat dat minder wordt. Die buien herken ik ook hoor! Dank voor je reactie! 🙏🏻


1 2 3 4

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50