Hoi iedereen, Een tijd niks gepost, maar wel meegelezen. Nu weer hier met een vraag.
Mijn middelste dochter van 5 jaar was vorige week ziek. Ze heeft wel vaker last gehad van een raar soort slaapwandelen/nachtangst, maar heeft er nu al bijna een week last van, vanaf het moment dat ze ziek was. Ze wordt een halfuur nadat ze in slaap valt wakker en dan is ze in paniek, nat van het zweet en aan het huilen. Soms is ze aan het lopen. Ze reageert wel op wat ik zeg, maar wat ze zelf zegt is raar: alsof ze er niet echt is. Ze zegt dat ze naar huis wil (daar zijn we gewoon), kan heel boos zijn dat er iets gebeurt of niet gebeurt (wat dus helemaal niet gaande is) en hoort dan ook wel deels de geruststelling. Het is anders dan de nachtangst van mijn oudste: zij gilde, huilde en schopte toen ze dat jaren geleden een paar keer had. Lijkt dit meer op een paniekaanval? Ik weet niet zo goed hoe ik het moet interpreteren en haar kan helpen. Heeft er iemand tips? Ik zorg er al voor dat ik alle tijd heb en neem voor haar en heb haar ook een extra puf gegeven zodat ik zeker weet dat het niet door benauwdheid komt. S morgens weet ze er trouwens niks meer van.
Heeft mijn oudste ook gehad. Werd dan gillend wakker en kwam uit bed. Vaak stond hij dan versuft in zijn kamer en hoewel je tegen hem praatte leek hij het niet te registreren. In de ochtend kon hij het zich ook nooit herinneren.
Het gaat vanzelf over, maar ik vond het altijd wel spannend omdat ik bang was dat hij een keer in die staat van de trap zou vallen.
Klinkt inderdaad als nachtangst. Mijn beide kinderen hadden het. Tips:
1) Rustig blijven. 2) Begrijp dat elk geluid en elke aanraking, hoe zacht en vriendelijk ook, als bedreigend over kan komen. 3) Zeg en doe alleen het hoogstnoodzakelijke, zorg dat ze niet uit bed valt of zich bezeert, praat zachtjes en sussend, wordt nooit boos. Haar hersenen werken nu niet zoals normaal. 4) Zorg goed voor jezelf. Kijk op de klok als het begint, het duurt zelden langer dan 45 minuten, meestal korter. Onthoud de maximale eindtijd, dat hielp mij om het vol te houden. Bedenk: Het kan geen kwaad en het gaat vanzelf weer over. Als er ruimte voor is, doe iets voor jezelf waarmee je het wachten makkelijker volhoudt. Lees bv een boek of kijk een filmpje op je telefoon, liefst zonder geluid. 5) Je merkt vanzelf wanneer ze weer bij haar positieven is, als ze weer normaal op haar omgeving reageert.
Ze is niet helemaal fit, maar ze laat sowieso niet overduidelijk merken dat ze ziek is. Ze heeft al een paar dagen geen koorts meer, wel soms een beetje moe
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (5) Verversen