Onze prachtige, lieve dochter is op 24 juni geboren. Na de bevalling heb ik een ernstige fluxus gehad die niet ontdekt werd. Mijn bloeddruk werd heel laag, hartslag hoog en saturatie daalde naar 93 procent. Diverse artsen, zoals ic-arts, trauma-arta, 2 gynaecologen, cardioloog en nog meer zijn hard bezig geweest om de oorzaak te vinden. Volgens de gynaecoloog ben ik niet in levensgevaar geweest maar wel kritiek. Gelijk na alles is er medisch maatschappelijk werk aangeboden. Toen nog niet gedaan maar we hebben volgende week het eindgesprek dus wellicht dat ik het dan alsnog wil. Mijn vraag is dat ik merk dat ik vooral bang ben dat er wat met de baby gebeurd. Is dit een gevolg en wanneer wordt die angst wat minder?
Kan het misschien te maken hebben met de ervaring van totaal verlies van controle over situatie? Klinkt heftig wat je hebt gehad. Over het algemeen hebben mensen (zeker in huidige tijd met medische zorg etc) volgens mij vertrouwen dat alles wel goed komt. Als je dan de ervaring hebt dat het echt helemaal mis was, is dat vertrouwen wel geschaad. Gelukkig zelf niet meegemaakt op dit niveau, trouwens.
Wat een nare ervaring. Hier ook trauma na de bevalling gekregen.
Voor mij hielp het om het gevoel te onderzoeken. Dus waar ben je dan specifiek bang voor. Welke film speelt er in je hoofd af. Ik kon daardoor de punten aan elkaar knopen. Als het logisch klinkt. En daarna heeft therapie goed geholpen het te verbeteren. Maar het zal altijd bij me blijven op een manier.
Je mag me gerust een PB doen mocht je vragen hebben.
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (2) Verversen