Omdat we eindelijk de tijd, ruimte (en het geld) hebben, hebben we sinds een tijdje een pup erbij in huis. Gezien de leeftijd van de kinderen, en het zorgzame karakter van beide, dachten we dat het super zou zijn. Helaas pakt het anders uit dan verwacht. Onze jongste is een hand vol. Altijd al geweest. Ik dacht dat een pup om voor te zorgen en mee te spelen hem goed zou doen. Helaas zijn we nu echter dag in dag uit vooral aan het mopperen, corrigeren en straffen. Het is natuurlijk ontzettend belangrijk dat de pup leert hoe alles moet en de kinderen zijn daar ook verantwoordelijk voor. Als zij de pup laten happen bijvoorbeeld dan moeten wij daar weer op ingrijpen. Mijn vraag aan jullie is; Hoe lang hebben jullie het geprobeerd? Is het positief veranderd? Of hebben jullie de pup uiteindelijk afgestaan aan een ander, beter geschikt, iemand?
Ik vind dat de komst van een pup geen negatief effect moet hebben binnen het bestaande gezin, dus vraag me echt af waar ik het beste aan doe.
Ik hoop niet dat ik te hard overkom maar ik kan hier verdrietig om worden. Een puppy is gewoon ontzettend veel werk en ik vind het jammer dat mensen dat pas realiseren zodra ze er eentje hebben aangeschaft. Misschien was het een idee geweest om eerst op een hondje van een kennis of familielid te passen.
Je hebt vooral heel veel geduld nodig en je moet echt door de zure appel heen bijten. Uiteindelijk komt het allemaal goed. Natuurlijk kunnen kinderen van 4 en 5 geen puppy opvoeden dus is het logisch dat jullie telkens moeten ingrijpen. Het is belangrijk om consequent te blijven en probeer hem ook te belonen als ie goed gedrag vertoond. Zo ga je over een tijdje zien dat je niet meer de hele dag aan het straffen, mopperen en corrigeren bent.
Ik wens jullie heel veel succes met alles en ik hoop op een goede afloop.
De reden dat we dachten dat het zou gaan was juist omdat we her geprobeerd hadden met andere honden. Een pup opvoeden is echter een heel ander verhaal. We doen echt ons best! Het is niet zo dat we alleen leuke makkelijke dingen verwacht hadden en dat het nu heel anders is. Het is echter een heel stuk zwaarder dan we verwacht hadden door de, onverwachte, impact die het heeft op onze jongste zoon.
Ik zou er eerst voor zorgen dat de pup een eigen plekje heeft wat echt zijn plek is... Dus waar de kinderen dan ook niet mogen komen... Dat is echt heel belangrijk !!!
Die heeft ze idd. Daar gaat ze echter amper heen. Ze ligt te graag bij ons en zoekt het ook echt op. Maar als ze daar is laten de kinderen haar ook met rust.
oh onze pup is nu 8 maand en wij hebben hem sinds 6 weken oud. ik dacht eerst oh leuk een pup dat doe ik wel even erbij met 3 Kids. nou het was zwaar echt zwaar hahah wat haf ik mij daar in vergist. gelukkog was onze pup met 8 weken al zindelijk dat scheelde een hoop. Maar je moet er echt ff door heen. Ze moeten alles leren etc en ze bijten veel zodra de tanden door komem dat is na 5 mnd ong over. nu zit mijn pup ook weer in een fase dat hij heel erg aan het uitdagen is. wij hebben een kruising tussen een sharpei/boerboel en hij is echt heel sterk en super waaks vooral over de kinderen. Hij hoort er echt bij. ook al vond ik het best zwaar ik zou me hond niet meer kunnen missen en mijn kinderen al helemaal niet.
Ik begrijp het. Het was ook niet zo dat we dachten het er zomaar even bij te doen. Een pup kost tijd en werk. We doen ons best en de kinderen ook. We hadden alleen niet verwacht dat het zo'n impact zou hebben op onze jongste en daardoor op het hele gezin. Niet op deze manier iig.
Een pup heeft een inprentingsfase, alles wat ze nu leren wordt de basis voor altijd. Even plat gezegd, nu maak of breek je een hond. Jouw kindjes zijn nu 4 en 5 jaar. Ze snappen dat een pup een baby is, die alles moet leren. Je kan ze uitleggen dat als zij druk zijn, de pup dat ook wordt maar dat het niet kan gillen en springen maar dat hij druk wordt zoals baby hondjes dat doen. En dat is rennen, tegen ze aan springen en bijten. Met zijn bek bijt hij omdat ie geen handen heeft, net zoals mensen hebben. En om dat te stoppen is zo stil staan als een lantaarnpaal het enige wat werkt. Ga samen met je kindjes op puppycursus. Dan leert iedereen hoe zij om moeten gaan met de pup. Een pup wegdoen, doet de kinderen verdriet (en jou ook) en je leert ze niet te hechten aan een vriendje. Het klinkt zwaar maar het heeft echt impact. Ik wens jullie heel veel succes. ☺
Dank je voor je reactie. We proberen idd duidelijk te maken dat het hetzelfde is als met een baby. De oudste lijkt het ook allemaal prima te begrijpen. De jongste is een ander geval. We doen iig ons best!
Keek net op jouw profiel naar de leeftijd van je kinderen. Denk dat je ze heel goed uit kan leggen wat een pup nodig heeft en dat er regels zijn. Een pup afstaan is ook niet wat je wil. Je wilt je kinderen niet leren dat je best een pup of wat dan ook, kan kopen en bevalt het niet hup weer wegdoen. Duidelijk regels belangrijk voor de pup en voor je kinderen.
Ja ik begrijp wat je bedoelt! Dat willen we ook zeker niet meegeven. We hebben ook duidelijk gemaakt dat als het niet gaat dat dan betekend dat er ook nooit meer een hondje in huis komt...
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (13) Verversen