Toen ik een kind was, was voor ons moederdag (en vaderdag) een ontbijtje op bed maken voor mama (of papa) en een cadeautje geven. In de middag gingen we vaak met het hele gezin in de trein en bus naar opa en oma, waarvoor dan nog snel een bosje bloemen of iets dergelijks gekocht werd. Dit was verplicht/we werden daar verwacht. Gedurende de jaren merkte ik dat ik dat eigenlijk jammer vond dat het zo'n verplichting was. Niet dat ik het erg vond om naar opa en oma te gaan, maar ik vond het wel jammer dat het zo'n verplichting was en ik merkte ook dat mijn moeder het totaal niet leuk vond om naar haar schoonfamilie te (moeten) gaan. Ik heb mezelf op een gegeven moment voorgenomen om dat anders te doen.
Sinds een paar jaar ben ik zelf moeder en ik ben nu ook 38 weken zwanger van een 2de. Ookal vind ik moeder- en vaderdag deels commerciële onzin, vind ik het wel leuk om een keertje in het zonnetje gezet te worden of er gewoon een leuk dagje van te maken. Niet dat het per se ieder jaar moet, maar toch... je kan het leuk maken toch? En als moeder ben ik gewoon enorm trots op mijn dochter en vind ik ook dat wij als ouders veel voor haar doen en daar best een beetje waardering voor mogen krijgen. Voor mijn man heb ik al meerdere keren op vaderdag iets kleins geregeld, gewoon om er even bij stil te staan en te vieren dat je ouder bent. En ik vind het leuk als mijn kind vol trots een of ander knutselwerkje als cadeau geeft. De afgelopen keren hebben we gewoon een gezellig familiedagje gehad. Kortom, voor mij is het een dagje met het gezin.
Ik ken mijn man nu bijna 12 jaar. Alle jaren voordat wij een kind hadden, deden we weinig/niks op moederdag voor onze ouders. Mijn ouders hebben wel eens gezegd dat het voor hen niet hoeft, al heb ik het idee dat mijn moeder daar nu iets van terugkomt. Mijn man zei altijd dat hij het commerciële onzin vindt en deed er met zijn ouders nooit iets aan. Dus ik heb nog wel eens een kleinigheidje gegeven aan zowel mijn moeder als schoonmoeder, maar dat vond mijn man al onnodig en zei hij er expliciet bij dat "het niet voor moederdag was hoor!" (wel een beetje hoor). We kwamen in principe niet op bezoek op die dag, hooguit toevallig, maar niet speciaal daarvoor. Nooit een probleem geweest.
Maar sinds ik zelf een kind heb, is het opeens een ding geworden. Nou vond ik al dat mijn schoonmoeder wat claimerig en jaloers reageerde toen ik zwanger was/een kind kreeg. Maar sindsdien is het ieder jaar weer "komt er nog iemand op moederdag", terwijl ik er juist naar uit keek om dit met eigen gezin te vieren. Aan de ene kant snap ik dat zij zich ook graag gewaardeerd en erkend wil voelen. Aan de andere kant voelt het alsof ze een soort competitie met me wil voeren. (niet alleen om moederdag). Sinds dat wij een kind hebben gekregen, zijn er veel spanningen tussen ons geweest. Om een voorbeeld te noemen, toen ik net bevallen was, moest mijn schoonmoeder toch wel benadrukken dat zij óók moeder was en liep ze letterlijk met een T-shirt met de tekst "TOP MOM" de kinderwagen met mijn kind te duwen. Zo zijn er wel meer dingen geweest. Het zorgt wel dat ik wat overgevoelig ben in dit soort dingen.
Dus oorspronkelijk had ik voor moederdag in gedachten om gewoon 's morgens iets met het gezin te doen (ontbijtje, knutselcadeautje van de opvang) en het leek me voor de verandering eens leuk om met mijn ouders af te spreken en bijv samen te gaan lunchen. Moet erbij zeggen, mijn ouders komen speciaal vanwege mijn zwangerschap onze kant op om mij te kunnen helpen als ik straks ga bevallen. Dus zij zitten vanaf komend weekend vlakbij in een vakantiehuisje. Een soort bedankje in de vorm van een lunch of zo, leek me een goed idee en dat is waar mijn ouders ook wel van genieten. Dat heb ik nog niet met hen besproken.
Maar goed, vandaag kreeg ik dus een bericht van mijn schoonouders. Of wij op de koffie willen komen zondagochtend om moederdag te vieren. Ik weet nu niet goed hoe ik hierop moet reageren. Het voelt als een verplichting waar ik absoluut geen zin in heb. Voordat mijn schoonouders een bericht hadden gestuurd, had ik al tegen mijn man gezegd dat hij best dit weekend naar zijn ouders kon, maar dat ik niet echt de behoefte had om mee te gaan. Alleen had ik ook niet in gedachten om 's morgens alleen te zitten, ipv uitslapen, ontbijtje op bed, even wat tijd met elkaar etc.
Al met al weet ik nu even niet goed hoe ik op hun vraag moet reageren. Ik voel me stiekem een klein beetje genegeerd, alsof vergeten wordt dat ik hoogzwanger én moeder ben. Andersom kunnen zij dat natuurlijk ook zo voelen, maar goed, dat ligt wat gevoelig bij mij dus. Ik vroeg me af hoe anderen hierover denken? Hoe zouden jullie het aanpakken?
Wat wil je man en hoe staat die erin? Hier is het al jaren een punt van ruzie. Hij wil naar zijn moeder en ik niet, ik ga ook niet naar mijn moeder. Mijn man moet overigens ook regelmatig die ochtend werken. Dus het komt er meestal op neer dat hij om 7 uur op de werkvloer staat, ik in bed lig totdat hij klaar is met werken, dat is rond 10 uur (als ik geluk heb) en mijn kinderen vermaken zichzelf of ze kruipen naast me in bed en dan zet ik een film voor ze aan. Als mijn man thuis komt neem hij de kinderen mee uit bed, dan maken zij ontbijt en dan krijg ik de cadeautjes bij het ontbijt of soms er vlak voor op bed. Dan is het afhankelijk per jaar. Ene jaar gaan we eten bij mijn schoonouders, andere keer gaat mijn man met kids daar op de koffie, andere keer gaan we niet. Beetje afhankelijk van hoeveel strijd ik er ook van wil maken. Enkele keer ga ik nog naar mijn moeder.
Maar ik kan je vertellen dat ik het hele moederdag de eerste paar jaar belangrijk vond, inmiddels zijn de kinderen ouder en vind ik het niet zo belangrijk meer. Ze tonen hun liefde en waardering inmiddels dagelijks, zetten ze regelmatig een kop koffie voor me en uitslapen doe ik sowieso wel.
Dus tja, ik zou het gesprek aangaan met je partner, je wensen aangeven en kijken hoe hij erin staat. En dan bepalen hoe belangrijk het voor je is. Ik vind het persoonlijk echt een dag voor moeders met kleine kinderen en ik vind er persoonlijk wat van als moeder van volwassen kinderen gaan miepen als je niet langs komt🤭 maar goed, wie weet hoe ik later reageer, ik heb mezelf vaker verbaasd als moeder😉
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in Algemeen
reacties (1) Verversen