Wij weten sinds gisteren dat onze 3e zwangerschap een 3 ling zwangerschap is. We hebben heel lang nagedacht ofdat we nog een 3e kindje wilde.de wens was heel groot maar door dat ik arbeidsongeschikt ben en ernstige vermoeidheidsklachten heb. En doordat we hierdoor maar 1 inkomen hebben moesten we lang nadenken ofdat we een derde kindje (en onze andere 2 kinderen) ook wanneer een derde bij zou komen alles zouden kunnen bieden wat wij minimaal willen bieden. We waren dol blij dat we zwanger waren maar de schrik was groot toen bleek dat we deze keer zwanger zijn van een drieling. Ik wil graag alle mogelijkheden goed bekijken en een weloverwogen beslissing nemen in het belang van al onze kindjes. Daarom zou ik graag in contact willen komen met moeders die in een vergelijkbare situatie hebben gezeten. Ik snap dat je dat liever niet als reactie hier onder plaatst maar mocht je me een prive berichtje willen sturen dan zou ik daar heel erg mee geholpem zijn want wij weten echt niet hoe nu verder.... we zijn echt van onze roze wolk afgevallen .alsjeblieft geen negatieve reacties want we zijn ons heel goed bewust van de inpact en consequenties van een abortus en het is ook niet zo dat daar onze voorkeur naar uitgaat!
Ik denk dat je voor deze situatie het beste informatie kunt inwinnen bij je gynaecoloog. Wij kunnen onze mening hier geven, maar uiteindelijk kennen we je niet, we kijken hooguit vanuit ons eigen perspectief, en dat is nooit vergelijkbaar met dat van jou. Ik denk dat je alle medische en maatschappelijke kanalen in moet schakelen. Kan je lichaam dit aan? Dat lijkt me punt 1. Over de financiële kwestie zou ik mezelf ook hopeloos druk kunnen maken, maar ik weet ook dat er op financieel gebied veel hulp van onverwachte kant kan komen. Probeer inzichtelijk te krijgen wat je rechten zijn voor toeslagen en kortingen. Probeer eens met je ouders om de tafel te gaan voor hulp om rond te komen, gratis oppas, etc. Met andere woorden: Durf eens hulp te vragen. Want met enkel tobben kom je hier niet uit, je zult op zeer korte termijn spijkers met koppen moeten slaan. Ik wil je aanraden om als de wiedeweerga bij je huisarts om maatschappelijke hulp te vragen. Sterkte ermee!
Ik heb morgen een afspraak bij de huisarts. Mijn schoonouders zijn al overleden dus helaas geen hulp van die kant. Mijn moeder heb ik gisteren verteld dat we zwanger zijn van een drieling. Ze is net als wij enorm geschrokken. Ze zegt dat het aan de ene kant natuurlijk prachtig is maar dat ze zich enorm veel zorgrn maakt over hoe dat nu verder moet.Mijn ouders hebben de afgelopen jaren heel veel geholpen bij mijn oudste 2 en dat doen ze met liefde maar mijn vader is sinds iets meer dan een jaar chronisch ziek,waardoor veel ziekhuisopname onderzoeken etc. Mijn moeder geeft dus ook duidelijk aan dat ze natuurlijk graag willen helpen maar dat ze hier lang niet altijd de mogelijkheden voor zal hebben. Daar komt bij dat ik een gehandicape zus heb die ook de nodige zorg nodig heeft. Mijn moeder gaf ook aan dat ze het heel erg vind dat we voor z.n onmogelijke keuze staan maar dat ze zich heel veel zorgen maakt over mijn gezondheid en over wat het met mijn gezin zal doen als straks blijkt dat ik de zorg niet aan kan! Dit zal ook heel veel effect op mijn oudste 2 kindjes hebben en daar is ze net als wij erg bang voor. Een drieling is een prachtig geschenk en ik vind ook echt dat je niet zomaar levens mag beeindigen ,we hebben heel bewust voor deze zwangerschap gekozen maar hoe mooi ook ,dit zou kunnen betekenen dat ik geen goede moeder meer kan zijn voor al mijn kindjes.dat is mijn grote angst. Ik wil best financieel van alles inleveren maar ik wil al mijn kinderen een gelukkige jeugd kunnen geven.adoptie of pleeggezin etc is voor ons geen optie. Als de kinderen komen zorgen we er zelf voor.
Ik lees hier een hoop over adoptie en de kinderen wel laten komen, maar ik denk niet dat deze vrouwen echt beseffen hoe zwaar adoptie is en dat een drieling zwangerschap niet te vergelijken valt met een eenling of tweeling zwangerschap. Al helemaal niet als je eigen gezondheid slecht is. Ik kan het me goed voorstellen dat je nadenkt over abortus.
Zelf heb ik hier geen ervaring mee, maar de nicht van mijn man wel. Zij was zwanger van een drieling en mocht deze zwangerschap van de gynaecoloog niet uitdragen, het was een te groot risico voor haar gezondheid. Zelf zag ze het hebben van een drieling ook niet zitten en dus zou er een kindje weggehaald worden. Ze vond dit een onmenselijke keuze: welke van de 3 mocht niet blijven leven? Hoe vertelde ze dit aan mensen? Toen ze met 11 weken een abortus zou krijgen, bleek een van de drie echter al gestopt te zijn met groeien. Abortus was dus gelukkig niet nodig en hoe cru ook, ze was heel erg blij met deze miskraam.
Ik wil je veel sterkte en moed toewensen, welke beslissing je ook neemt.
Hoi, geen ervaring hier mee gelukkig, ik moest wel gelijk denken aan de ouders die onverwachts zwanger waren van een 4-ling. Zij zeiden toen het hierover ging: Ik lig ben/lig liever wakker van liefde, dan van spijt. Ik begrijp dat dit een andere situatie is. Uiteraard veel sterkte!
Hele moeilijke beslissing is dat. Maar aan de andere kant, je bent al 10 weken zwanger van 3 kleintjes. Je zou ze kunnen voldragen en uiteindelijk ter (gedeeltelijke) adoptie kunnen afstaan. Je zou er mogelijk 1 tot 2 stellen, misschien 3 kinderloze stellen heel erg blij mee maken. Uiteindelijk is de keuze aan jullie beide. Sterkte
Het gaat erom dat we het financieel niet aankunnen en dat mijn ziekte er voor zorgt dat ik de zorg voor 3 babytjes niet aan kan. Als de situatie anders was zou ik wel 10 kinderen willen! Ik vraag me echt af of mensen die adoptie voorstellen echt wel over de gevolgen nagedacht hebben. Als ik deze zwangerschap ga voldragen dan geef ik mijn kinderen natuurlijk aan niemand weg! Die keuze valt voor mij direct af!
Als je er zo over denkt, dan is het toch eigenlijk ook ondenkbaar om deze kleintjes niet in leven te laten? Ik denk nl. dat je daar op den duur ook niet mee zou kunnen leven.... Dat is ook echt niet niks..... Ik hoop enorm dat jullie als gezin hulp kunnen vragen en ondersteuning zullen krijgen van vrienden en famlie, want dat kunnen jullie goed gebruiken! Heel veel moed toegewenst!!!
Volgens mij is het standaard dat bij een meerling wordt gevraagd of je er een wilt weg halen om meer kans te hebben op een gezonde zwangerschap. Hebben ze dat met jullie besproken? Ik zelf ben van mening dat deze kindjes niet zomaar ineens met zijn drieën op jullie weg komen. Lastig ook dat er ouders zijn die ze dolgraag van jullie over zouden willen nemen, maar ik snap dat een (gedeeltelijke) adoptie ook wel mega veel gevraagd is. Uiteindelijk heb je nog even de tijd qua abortus plannen, dus ik zou als een razende advies winnen bij experts en artsen over wat er mogelijk is en hoe jullie de beste ondersteuning (in welke scenario dan ook) kunnen krijgen. Heel veel succes met kiezen.
Ik begrijp nr wel, van 2 naar 5 kinderen is heftig, nog los van de zwangerschap en risico's. Wou wel even meegeven, als je pril zwanger bent, kunnen ze proberen er 2 weg te nemen, maar dan moet je erg pril zwanger zijn...
Veel moed, wat je ook beslist, dit wordt niet gemakkelijk.
https://www.gezondvgz.nl/%7B442F26AC-251E-46A3-99F4-B482CE990D25%7D Hier staat dat het ook nog word uitgevoerd met 11 weken. Ik moet zeggen dat ik wel vind dat alles er erg kru geschreven staat. Ik vind het ook nog bij andere links dat het rond de 11 weken ook wel gedaan kan worden. Als je hier over na wilt denk dan is het misschien handig om heel snel een afspraak te maken met een gyn zodat deze je goed kan voorlichten hier over. Ik wil je heel erg veel sterkte wensen met deze hele moeilijke beslissing!
Misschien kun je eens contact opnemen met Siriz.nl Daar kunnen ze je helpen om alles op een rijtje te zetten en alle mogelijkheden te bekijken: vaak is er meer mogelijk dan je zelf kan bedenken....
Idd, neem contact op met Siriz. Zij kunnen je echt verder helpen om allereerst overzicht te krijgen in bijv. de financiën. Je hebt ook recht op toeslagen enz, misschien is er via de gemeente wel een potje voor deze uitzonderingen?
Pfff, wat heftig. Ik begrijp je twijfels en zorgen. Ik heb geen ervaring met dit soort situaties dus kan je niet adviseren. Wil je alleen wel veel sterkte en kracht toewensen met het nemen van een beslissing waar jullie beide achter staan.
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (14) Verversen