Ik vind dit een lastig iets. Onze oudste is 6, en ik merk aan haar dat ze het steeds interessanter en leuker vind om zelfstandig dingen te ondernemen, en wat meer verantwoordelijkheid wil hebben.
We hebben het hier vaak samen over.

Zo vraagt ze als ze in de straat aan het skeeleren is bijvoorbeeld of ze een klein blokje door de steeg mag, langs achter en weer naar voren mag skeeleren of steppen. Terwijl ik in de voortuin zit, of in huis op de bank.
Dit gaat goed, toch vind ik het spannend maar ik merk aan haar dat ze echt trots is op zichzelf als ze dit een paar rondjes zelf heeft gedaan.

Alleen nu vraagt ze ook steeds of ze “alleen” naar de speeltuin in de straat mag. Ze wil dan dat ik thuis blijf, of in de voortuin ga zitten. We wonen in een rijtjes woning, met aan de rechterkant van de overkant van onze straat een speeltuin. Daar zijn vrijwel altijd kinderen (met ouders of zonder).
Ik wilde eerst niet hebben dat ze daar alleen heen ging maar vanavond na het eten vroeg ze of ze er heen mocht. Ik liet haar gaan en had afgesproken dat ik om de paar minuten even om het hoekje kom kijken buiten, of ze er nog was en wat ze aan het doen was.
We hadden zelf visite vanavond dus ik zat niet in de voortuin maar in huis.
Elke keer als ik keek was ze lekker aan het spelen. Toen ik weer keek, was ze er niet meer.
Ja dan gaat m’n hart meteen sneller kloppen, maar ze kwam eind van de straat alweer aangehuppeld. Ik zei waar was je nou?
Ik had van te voren aangegeven dat ze niet met iemand mee mag naar huis, niet met vreemden maar ook niet met vriendinnetjes, en als ze zich wel verplaatst naar een andere plek dat ze dat even komt melden en vragen of dat goed is.
Maar nu was ze dus met een (voor haar) vreemde naar binnen gegaan, diegene had grote vissen in de achtertuin en daar was ze even bij gaan kijken😳.
Hartstikke leuk, en ik weet wie deze mensen zijn (wonen aan het eind van de straat), maar ergens wist ik ook meteen dat mevrouw dus ook zomaar met iedereen mee gaat en dan ook naar binnen.
Doet me gelijk denken aan waar mijn moeder mij altijd voor waarschuwde, kinderlokkers die de “truc” gebruiken van jonge katjes of jonge puppy’s.

Ik heb het er vaak over met m’n dochter dat er ook mensen bestaan met niet zulke leuke bedoelingen, en dat ik echt niet zou willen dat haar iets overkomt of dat ik haar kwijt ben. Ze lijkt het op zo’n moment te snappen, maar in haar spel vergeet ze het dus. Wat misschien logisch is bij de leeftijd die ze heeft.
Ze is ook altijd aan de praat met vreemden, je pakt haar makkelijk in in die zin want ze is mega sociaal.
Ik weet niet zo goed waar ik goed aan doe, hoe geef ik haar wat meer verantwoording? Of is ze aan dit soort dingen gewoon nog niet toe? Wanneer is ze daar wel aan toe? Doe ik te moeilijk? Want ik zie zoveel kinderen in de speeltuin zonder ouders, ook kinderen jonger dan mijn dochter is. Ik vind het lastig😅.

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A


reacties (19)    Verversen


  • Marr550

    Onze dochter is ook 6, ze Zou zeker ook met iedereen meelopen om ijsjes te Halen, snoepjes te kopen of gezellig koffie te luiten. Echt een heel sociaal meisje. Dus alleen na de speeltuin mag dus nog niet. Elke volwassene is te vertrouwen in haar ogen. Onze zoons liepen echt niet met iedereen te babbelen en zouden veel minder snel met een ander meelopen. Het risico op kinderlokkers is natuurlijk laag. Maar er zijn genoeg tieners die rottigheid uithalen. Dus ik pas er goed mee op bij onze dochter. En verantwoording geven aan een meisje van 6 die al bij een ander in de tuin is geweest tegen de regels in. Geeft toch aan dat deze task nog te hoog is gegrepen. En ja je moet Los laten maar ze is pas 6 ze heeft echt nog bescherming nodig van huis uit.

  • mammavaneenmeisje

    Ai, ik voel je!

    Zelf hier ook een 6 jarig meisje die zo graag wil. Wij hebben haar een gps horloge (o.a. videobellen, SOS knop en berichtjes sturen) van One2track cadeau gegeven. Best prijzig maar hierdoor durven wij haar meer vrijheid te geven maar kunnen we wel zien waar ze is. Pas mocht ze bij een vriendinnetje in de straat spelen en toen bleek volgens GPS dat ze daar niet was, meermaals gebeld naar haar maar geen contact. Uiteindelijk was ze naar een andere locatie toe gegaan waar, toen ik daar heen ging en haar aansprak, werd duidelijk dat ze gewoon niet op nam. Op zo’n moment ben ik streng en duidelijk, leg ik uit waarom ze op moet nemen, als ze het nog een keer doet moet ze (als consequentie) in de tuin spelen en mag ze niet naar een vriendinnetje of de speeltuin. Hierdoor leert zij verantwoordelijkheid te krijgen en kunnen wij haar op deze manier vertrouwen en ook de verantwoordelijkheid geven. Wat groeien ze van ‘zelfregie en verantwoordelijkheid (die past binnen die leeftijdscategorie). Overigs heeft ze nu goed door dat ze haar horloge niet meer zomaar over moet laten gaan maar op moet nemen. Haar vrijheid is haar heel wat waard. Zij had een goede les en ik leer haar meer te vertrouwen in het loslaten. Win- win situatie.

  • Tweede83

    Mijn dochter is ook 6. Zij mag niet alleen omdat ze zomaar iets anders gaat doen. Ze mag wel met haar oudere broer naar de speeltuin op de fiets.
    Met mijn oudste kon je afspraken maken. Mijn dochter heeft een andere begeleiding nodig. En steeds herhaling van regels en afspraken. En het gaat beetje bij beetje beter. Maar vanaf deze leeftijd zeker goed om er mee te beginnen.

  • MarieSophie

    Ik lees mee, hier een dochter van 5,5 die ook zo graag wil...
    Ik ben echt super nuchter maar ik vind dit stuk heel heel heel spannend merk ik!

  • Jvb

    Kinderen van 3 jaar ouder doen dit ook nog, hoe veel je er ook over praat. Je kunt weinig anders doen dan blijven hameren op de regels. Als het fout gaat, er over praten en volgende keer weer herinneren. Eventueel een gps horloge om voor als je ze echt even uit het zicht hebt.
    Heb je al contact met buren en buurtbewoners? Dat hielp mij in het loslaten. Want in ons dorp is veel sociale controle. We hebben een actieve buurtapp met veel gezinnen uit de straten om ons heen. Als er ergens een step of jas achterblijft staat het er in. Als een ouder ijsjes uitdeelt en alle kinderen daarheen trekken, staat het er in. Als er kinderen onder de brug spelen (wat niemand mag), worden ze aangesproken en wordt het gemeld. Etc. Ook hebben we de afspraak dat we elkaar appen als er kinderen bij ons thuis zijn en weer naar buiten gaan.
    Een tijd geleden appte een moeder dat ze alle kinderen van het voetbalveldje naar binnen had gehaald omdat ze al 2x een onbekende man had zien lopen langs het veldje die 'vreemd rondkeek'. Bleek een oom van een klasgenootje van mijn kind, die was op visite en hielp met zoeken naar een verloren horloge van de vader van het klasgenootje. Niks aan de hand dus, maar wel geruststellend dat die sociale controle er is dus.

  • Assiral

    Klinkt heel fijn! Helaas woon ik niet in zo’n fijne buurt..

  • Jvb

    Dan zou ik het ook veel spannender vinden hoor!

  • Nora9

    Ik ben nu met mijn dochter van bijna vier aan het oefenen. Als ik een rondje loop mag zij even in de speeltuin zijn. Als er wat is direct naar huis en daar wachten, goed kijken met oversteken en niet met andere mensen mee gaan omdat ik dit niet weet.

    Nu weet ik waar mijn moeder vroeger doorheen ging. Ik ging ook altijd wel even bij een vriendinnetje kijken en het dan vergeten te melden of toch even naar een andere speeltuin, later melden dan afgesproken, ik vergat altijd de tijd etc.

    Mijn dochter heeft nu twee keer geoefend en twee keer was ze binnen vijf minuten niet meer in de speeltuin waar we hadden afgesproken. Inderdaad hartkloppingen, maar ze was wel beide keren netjes naar huis gegaan.

    Mijn moeder zei dat ze duidelijke afspraken had waar ik wel en niet heen mocht en dat ze elke 10 minuten ging kijken of ik er nog was.

    Mijn dochter is ook zeer sociaal en in hoop maar dat ze zo slim is altijd naar huis te gaan en niet met iemand mee te lopen.

    Het houdt wat in dat loslaten..

  • Assiral

    Ik vind persoonlijk 4 ook nog best jong hoor. Toen bleef ik wel altijd bij haar. Sinds ze 6 is zijn we hier pas mee begonnen..

    Het houdt inderdaad heel wat in 😅
    Ik ben benieuwd hoe het de volgende keer hier gaat.

  • Nora9

    Zo hoeft ze niet perse mee met het rondje met de honden en kan ze lekker even spelen. Het zijn misschien vijf minuutjes en ik loop om de speeltuin heen. Elk kind is anders. Ik had ook niet verwacht dat ik dat nu al zou doen. Straks gaat ze naar school en zal ze allemaal vriendjes in de buurt krijgen waar ze heen zal willen gaan. Ik denk dat zowel ouder als kind hierin moeten groeien en je elke keer afspraken bijstelt naar de ervaringen die jullie hebben. Er is denk ik geen goed of fout zolang het voor jullie beide goed voelt. En het uiteraard veilig blijft, je kind is uiteraard je alles. Helaas kan er altijd iets gebeuren. Het leven wordt wel heel moeilijk als we altijd van het slechtste uit gaan. Duidelijke afspraken maken en hopen op het beste. En om de zoveel tijd gaan kijken. Anders zou je altijd nog een horloge kunnen overwegen.

  • My-two-Pride-and-Joys

    Ik denk dat je op moet passen en haar niet 'bang' moet maken voor vreemden. Als die persoon in jullie straat woont, neem ik aan dat zij hen wel van gezicht kent ook al denk jij als ouder van niet.

    Ik denk dat je hier mee door moet gaan. Dit zijn leermomenten en ja als ouder is dat soms lastig, maar wel nodig. Als ze de volgende keer weer buiten gaat spelen alleen, zeg haar dan niet dat er rare mensen zijn, maar draai het om. Zeg haar dat jij je dan heel erg ongerust maakt als ze niet in de speeltuin is als je komt kijken en dat ze daarom moet vertellen waar ze is als ze ergens anders wil gaan spelen. Gebeurt het vaker, kun je zeker benoemen dat na nog zo'n actie ze niet meer alleen mag spelen omdat ze nog niet goed genoeg kan luisteren. Doe ik ook met mijn kinderen, geef ze de verantwoording voor iets, maar gaat het een aantal keren mis, dan mogen ze het niet meer want dan zeg ik tegen ze dat ze deze verantwoording nog niet aan kunnen en we het over een tijdje opnieuw proberen. zo maak je er niet een heel ding van maar ben je wel duidelijk. Succes!

  • Minibeeb83

    Lastig hè … ze heeft er wel de leeftijd voor vind ik om dit soort dingen uit te proberen. Volgens mij heb je het prima aangepakt. En zo zou ik het blijven doen. Voordat ze gaat spelen de volgende keer het vissen incident nog een keer benoemen en wat de regels zijn. Dus niet voor snoepjes, iets leuks om te zien, speelgoed etc meegaan. Voor mij zou het dan afhangen in wat voor buurt je woont. Woon je in een buurt met veel criminaliteit, drugs, geweld etc dan zou ik nog meegaan maar zit je zoals hier in een dorp waar nog niet ingebroken wordt al laat je 4 dagen je deuren open dan zou ik er meer gerust op zijn.
    Natuurlijk bestaan er dan nog kinderlokkers … maar hoeveel zijn dat er dan en hoe groot is die kans. Weegt die kans op tegen je kind leren zelfstandig te worden (want haar dat onthouden is ook niet goed voor haar) dat is de vraag die ik mezelf altijd stelde. Er kan altijd iets gebeuren, je kan niks 100% afdekken.
    Succes met keuzes maken!

  • Mama~linda~

    Hier 2 jongens van 5 en 3. Als je bij ons de straat oversteekt heb je op 50 meter een speeltuin.
    Met de oudste bespreek ik bijna dagelijks de regels van het buitenspelen:
    Je mag niet naar de kindjes uit de klas, die wonen voorbij het schelpenpad. Je mag niet op het gras, want daar is de sloot en je hebt nog geen zwemdiploma. Je mag wél rondjes om de speeltuin fietsen, klimmen etc.
    Als iemand vraagt of je een snoepje wil, of naar de diertjes komt kijken, dan moet je eerst naar mama. Dan mag het altijd, maar mama wil graag weten waar je bent. Als het bijvoorbeeld ver is, kan mama even meelopen.

    Vooral veel herhalen. En niet boos worden, maar wel aangeven dat je erg geschrokken was omdat je niet wist waar ze was.

    Succes deze zomer.

  • Charliecharlie

    Het hangt natuurlijk van je buurt af. Wij wonen in een heel lief gemoedelijk buurtje en mijn zoon is tegen vreemden nogal timide en zou sowieso NOOIT met iemand meegaan, en er is geen druk verkeer. Van mij mag hij blokje om aanbellen bij vriendinnetje uit de klas en blokje op andere kant op bij vriendje om in het speeltuintje 200m van ons huis te gaan spelen. Ik heb daar geen zicht op, dus ja, dat is loslaten. Vriendje woont aan het speeltuintje dus als er wat is weet hij dat ze daar kunnen aanbellen.

    Ik was zelf vier toen ik van mijn over het algemeen vrij beschermende ouders bij het speeltuintje mocht spelen, was nog geen 100 m van huis maar wél uit het zicht en oversteken van heel rustig straatje. Hoe hard mensen het ook denken, de wereld is niet onveiliger geworden. We weten alleen meer door Social media en de behoefte aan 100% veiligheid is groter geworden. En we praten elkaar een schuldgevoel aan. Voor kinderen is dat niet altijd goed - het schijnt voor de ontwikkeling juist heel goed te zijn om ook zonder toezicht van ouders te spelen.

    (https://www.volkskrant.nl/beter-leven/mama-help-waarom-risicovol-buitenspelen-goed-is-voor-kinderen-en-hoe-je-ouders-zover-krijgt~be9f0386/?referrer=https://www.google.com/)

  • Druif89

    Oh zo'n herkenbaar dilemma. Mijn oudste wordt in oktober 6. We wonen in een relatief rustige straat, maar speeltuintje is wel 1x oversteken (30 zone). Hij wil ook dolgraag over straat fietsen. Er wonen 2 jongetjes bij ons in de straat die dat sinds afgelopen jaar mogen, ze zijn één jaartje ouder als hem. Hij is er zo jaloers op en ze komen ook regelmatig vragen of hij mee gaat. Ik probeer het nog 'n jaartje uit te stellen 🙈

  • Dame68

    Ohh ik denk dat ik dit ook moeilijk ga vinden haha.
    Je doet het denk ik heel goed. Misschien nog even napraten over het vissen- incident.
    Enerzijds leert ze van fouten maken, anderzijds vergeet ze dan toch even jullie afspraak en dat is wel spannend voor jou natuurlijk en niet volgens de afspraak.
    Misschien is er nog een tussenoplossing? Dat dat alleen mag als er een ander kind bij is/ jij geen visite hebt dus iets meer kan opletten ofzo?
    Ook denk ik dat die gevallen waarin het misgaat gelukkig zeldzame uitzonderingen zijn.

    Wij hebben een drukke straat, dus dat is hier een mooi excuus om de eerste 30 jaar niet los te laten 🤪

  • Amatullaah

    Vind dat je het heel goed doet, verantwoordelijkheid leren ze ook juist door fouten te maken. Natuurlijk is dit een fout die totaal verkeerd kan aflopen maar door het nieuws denken we dat al snel. Deze tijd is de veiligste die er ooit is geweest, ja ik vind het ook spannend en als er zo iets gebeurde dan liet ik mn dochter thuis zeker een dag (ergste straf die je kan geven haha)

    Mijn dochter was ook eens verdwenen en was bij iemand binnen aan get spelen die ik niet eens ken.. heb de hele wijk door moeten zoeken..

    Heb ze opgehaald en gezegd dat ze thuis mogen blijven. Ik zou met ze praten als mijn woede weg was. Daarna heel goed uitgelegd dat ik zo ontzettend bezorgd was en dat er helaas ook mensen zijn die slechte bedoelingen hebben. (Mijn zoon heeft het net meegemaakt van Gino), gelukkig snapten ze het en daarna is het eigenlijk niet meer gebeurd, ze komen alles altijd eerst netjes vragen.

  • Barbamammie79

    En ja... de eerste zomer dat je kind 'alleen' op straat/ buiten speelt ... dat vond ik bij al onze kinderen een ding. Werd juist alleen maar erger bij ieder kind... ik zie steeds meer gevaren
    Onze jongste is net 7 en het voelt alweer beter dan vorig jaar... langzaam aan voelt het steeds meer ok. Het moet groeien voor allebei. Kind krijgt steeds meer vertrouwen... en jij ook. Soms gaat het niet gelijk op...
    De eerste keer alleen naar de winkel... ook zoiets. Maar het 'moet' ooit
    Tussen geboorte en 12/13 jaar gebeurt er zoóooveel .... en dat gaat bij iedereen net weer anders

  • Barbamammie79

    Welkom in de wereld van ouders
    Laatst reden onze oudste 3 samen in 1 auto naar Zwitserland.... ik weet nu dat 'het' nooit helemaal weg gaat...
    Kunst is om je er niet door te laten beheersen. Als iets echt niet goed voelt.. niet doen.
    Aan de andere kant zul je wel 'moeten'... ooit zullen het zelfstandige volwassenen moeten worden.
    De een doet het zo... de ander weer op zijn manier. Doe wat bij jou past en bij je kinderen...daar is wijsheid voor nodig.
    Zonder risico's gaat het helaas niet.

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50