Iemand die ik ken is bezig met draagmoederschap. Ik probeer mij daar een voorstelling van te maken maar merk dat ik het lastig vind. Je hebt dan 9 maanden een kindje gedragen, soms is het biologisch ook nog van jou en dan moet je het daarna afstaan. Je ligt dan net bevallen in het ziekenhuis en dan wordt het kindje meegenomen door de ouders en dan lig je daar alleen, net bevallen. Kraamvrouw zonder kind. Het kindje dat jij dan 9 maanden hebt gedragen wordt dan opgevoed door een ander. Misschien zie ik het wel verkeerd. Iemand ervaring ermee?

Reageer op dit topic

Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A


reacties (53)    Verversen

1 2 3 4 5



  • kiwibaby4

    Ik ben zelf net dit traject ingegaan. Er zit wel degelijk een stuk begeleiding bij, alle mogelijke scenario's worden voorgelegd en besproken. Je moet allereerst zelf klaar zijn met de gezinsuitbreiding. Voor mij is het idee van het dragen van een embryo wat nul komma niks genen van mij heeft echt een vorm van langdurig 'babysitten'. het kind is niet van mij, ik pas er alleen tijdelijk op en ik zorg ervoor zoals ik bijvoorbeeld op mijn neefje of nichtje zou passen en voor zorgen. Nu heb ik altijd moeite gehad een band te vormen vlak na de bevalling en daarom denk ik weinig tot geen moeite te hebben de baby te overhandigen aan de ouders. Ik speel voor 'oven' en het zijn hun ingredienten :) Maar ieder voor zich natuurlijk, wat jij voelt, voel jij en gelukkig zijn we allemaal anders, anders was het een saaie boel op aarde haha

  • Mommyx3

    Wat knap zeg!

    Ik zou juist eerder een eitje afstaan. Ook al is dit biologisch gezien van mij ik draag het niet dus ik zal mij er niet mee verbonden voelen. Een kind dragen wat biologisch gezien niet van mij is wel. Het leeft in mij, ik krijg er een band mee. Nee ik zou het niet kunnen maar super knap dat je dit doet voor een ander!

  • Jasmine1988

    Als het jouw eitje niet is, is het biologisch gezien niet van jou.

  • .FamilyFirst

    Zf geen ervaring mee, maar zou het zo doen voor mijn beste vriendin oid, je staat er dan zo anders in, je weet waarvoor je het doet en leeft daar dan ook naar.

  • lena87

    Ik zou het niet kunnen wel voor mijn eigen kinderen

  • JESNJ

    Mijn moeder is draagmoeder geweest, nu 27 jaar geleden voor haar zus. Ik was 4 en mijn tante had al 20+ mislukte pogingen gehad om zwanger te raken. Het was uitgesloten, eerst met dan eicel donatie van mijn moeder geprobeerd maar helaas. Toen heeft mijn moeder aangeboden om draagmoeder voor haar te zijn, iets waarvan ze zegt dat ze geen seconde over hoefde na te denken, na de tweede inseminatie poging was het raak. Ze heeft hem 9 maanden met alle liefde gedragen maar ze zegt je stapt erin met de wetenschap waar je het voor doet, dus het voelt heel anders. Bij elke controle en elk onderzoek is mijn tante mee geweest, twee dagen na de geboorte is mijn moeder naar huis gegaan. Toch is het altijd lastig, even na de geboorte nam me tante afstand omdat ze bang was dat me moeder haar "kind" terug zou willen en mijn moeder was de vrouw op het schoolplein die haar kind had weggegeven. Maar als ik zie, hoe gelukkig mijn tante en neefje en oom zijn.. En wat een magische belevenis het is nu ik zelf moeder ben. Zou ik denk ik geen seconde twijfelen voor mijn directe naaste..

  • ALK93

    Ik heb er geen ervaring mee maar voor familie zou ik het wel overwegen. Geen idee of ik er werkelijk mee door zou gaan. En voor mij zou het voorwaarde zijn dat ik enigszins deel uitmaak van het leven van het kindje. Niet met een moederrol, maar net zoals ik nu bijvoorbeeld mijn nichtje vaak zie. Maar ja, als het me werkelijk gevraagd wordt zou ik wel heel goed moeten nadenken of ik het zou kunnen..

  • Girl1990

    Ik vindt als je daarvoor kiest ook moet kunnen omgaan met afstaan.

    Vindt het knap dat er mensen zijn die dit kunnen maar ik zou het ook niet willen doen.

  • Vlindermoeder

    Ik vind het heel knap dat mensen het kunnen. Zwanger zijn is niet echt mijn hobby, maar als mijn broer mij nodig zou hebben als draagmoeder zou ik niet gelijk 'nee' zeggen. Gelukkig staan we niet voor die keuze. Het lijkt me voor alle partijen moeilijk en mooi tegelijkertijd

  • Manon3

    Over het algemeen is het kindje wat je draagt niet jouw eigen kindje biologisch gezien. Er zijn echt veel regels en dingen aan verbonden om zo veel mogelijk te zorgen dat iedereen zich goed voelt bij de situatie.
    Zo is het bijvoorbeeld eigenlijk alleen mogelijk draagmoeder te worden las je zelf al kinderen hebt en het gevoel hebt dat je gezin compleet is. Dit om zo veel mogelijk tegen te gaan dat je teveel moeite hebt met het weggeven van het kindje na 9 maanden zwangerschap. Ook helpt het denk ik enorm om van tevoren al te weten dat het niet jouw eigen kindje is.
    Ik denk dat het zeker niet voor iedereen is weggelegd en dat er vele met jou zijn als je zegt ik begrijp het niet, maar sommige zien het wel zitten en om dat voor een ander te kunnen doen is ook echt iets moois. Ik denk trouwens ook dat het kindje niet direct meegenomen wordt. Je vaak een band hebt met de ouders van het kind en zij er ook voor jou zullen zijn in de kraamtijd en dat ook als het kindje op groeit jij een speciale band met het kindje zal blijven houden. Dus vaak is het ook niet zo dat je het kindje weggeeft en het dan echt helemaal weg is. Als het ons gegund was zwanger te worden zou ik het waarschijnlijk in de toekomst ook voor bekende willen overwegen, omdat ik zelf ervaar hoe moeilijk het is als zwanger worden niet lukt. Het gemis van een kindje kan zo groot zijn. Als je dat dan aan een ander cadeau kan geven is dat toch het mooiste wat er is.

  • 3-musketiers

    Zelf geen ervaring mee maar hier zeer zeker wel over nagedacht mijn tante kan geen kinderen krijgen en heb hier serieus overnagedacht en met haar besproken ze was 49 toen ik bevallen was van de oudste, ze vond zichzelf alleen al te oud, voor je het hele proces hebt doorlopen ben je ook al een aantal jaar verder, ik zou never nooit mijn eigen eitjes laten gebruiken dat zou ik dan weer niet kunnen, maar als het eitje en zaadje van een ander is mogen ze mij best wel 9 maanden even lenen maar goed ik vind zwanger zijn heerlijk en mijn bevalligen duurde bij de eerste 2 uur en de laatste 1 uur dus een eitje. Je weet dan dat het niet jou vlees en bloed is dus ik denk niet dat ik daar moeite in zou hebben om het af te staan.

  • Mamabear3

    Maar het is toch juist wel je eigen bloed? Dat stroomt namelijk ook door naar het kindje toch? Dus wellicht niet je 'vlees', maar toch wel je bloed

  • Barbamammie79

    Baby het zijn eigen bloed. Net als mama.
    Wordt niet gemengd hihi

  • Mamabear3

    Had ik het verkeerd in mijn hoofd

  • Barbamammie79


    Fijne dag vandaag!

  • boterbloemen

    Niet helemaal. De placenta scheidt beide bloedsomlopen en haalt stoffen uit het bloed van de moeder voor de baby. Het lichaam van de (draag)moeder voedt het kind dus wel, maar in principe doet het bloed niets anders dan de baarmoeder bijvoorbeeld, het verzorgt de baby. Maar het geeft geen dna/genen af. Genetisch gezien is het bij draagmoederschap met een andere eicel dan die van de draagmoeder echt niet haar kind.

  • 3-musketiers

    Ik zou dr geen moeite mee hebben laten we het gewoon zo zeggen dan, het gaat erom dat het kind niet van mij is, misschien moest je die uitdrukking niet al te letterlijk nemen

  • Spark.1989

    Toen ik nog getrouwd was, hebben wij in het traject gezeten om zwanger te raken. Vele iui en icsi zonder resultaat helaas. Ik kon ten alle tijden bij mijn beste vriendin terecht. Zij had op haar beurt met haar man al besproken dat mocht het bij ons echt niet lukken, zij voor ons draagmoeder zou willen zijn, ons embryo zou dan bij haar worden in gebracht. Zij heeft zelf 3 kids. Wij waren hier natuurlijk ontzettend blij mee en zijn toen ook gaan kijken hoe dat in zijn werking ging.

    Het ligt er echt aan voor wie je het doet en welke afspraken je maakt denk ik. Bij ons zouden we zodra de kleine het zou snappen aan hem/haar vertellen hoe het zat. Ook zou mijn beste vriendin en haar man peetouders worden van de kleine. Zowel zij als wij waren ontroerd en heel blij met deze optie. Helaas besloten mijn exman en ik (om een hele andere reden) toch uit elkaar te gaan. En ben ik inmiddels bijna 32 weken (onverwacht) zwanger van mijn huidige partner.

  • Ylva

    Misschien eens met ervaren wensouders en draagmoeders praten? Ik lees veel oordelen/ ongefundeerde meningen in dit topic.
    Niet heel realistisch per se.

  • Florien84

    Snap ik. Ik weet wie de wensouders zijn. Ik kan alleen vanuit mijn eigen gevoel delen. Vandaar ook mijn vraag.

  • Ylva

    Snap ik, daarom zou ik info van ervaren wensouders (die ouder zijn geworden) of draagmoeders zoeken. Daar heb je denk ik meer aan. In de serie ‘“lauren wil een kind “ die onlangs op NPO was komt eea langs. Er is volgens mij ook een serie geweest ‘draagmoeder gezocht’.

  • Sharon

    Precies!


1 2 3 4 5

Populaire topics
Populaire blogs

Babynamen zoeken

Jongensnamen | Meisjesnamen | Babynamen top 50