Ik ben mama van 2 dochters (6 en bijna 4 jaar oud). Nu twijfelen we over een 3e. De oudste 2 zijn 2-handen op 1 buik, we hebben het goed zo. Maar toch blijft het kriebelen. Nog een keer zwanger worden en een kleintje erbij. Alles nog een keer ervaren. Er zal wel veel veranderen en de oudste 2 moeten wel inleveren op aandacht, weer middagdutjes etc. Daarnaast zullen uitjes en activiteiten ook lastiger worden die aansluiten op ieder z'n wensen. Willen we dat? Twijfel. Mochten we er wel voor gaan dan scheelt de jongste wel minimaal 5 en 7 jaar met zijn of haar zussen. Iets dat mij ook tegenhoud. Ik ben nieuwsgierig naar ervaringen van mensen die zelf zijn opgegroeit als een nakomeling. Hoe heb je dit ervaren? Als prettig of minder fijn door minder aansluiting met de rest van de broers/zussen? Ik las en hoorde van anderen dat ze zich als "enigst kind" voelde omdat ze niet in dezelfde levensfase opgroeide.
Bij mij alle 3 kids zitten 6.jaar tussen . En alle 3 altijd ruzie haha omdat ze andere interesses hebben etc dus ja maja is ook nadeel dat ik 3 meiden heb daarin denk
Ik ben zelf een nakomer, scheel 10, 8,5 en 7 jaar met m'n broers/zus.. dus wel wat meer dan bij jou. Ik loop altijd een soort van achter op hun. De band is goed, maar echt een soort van generatie kloof. Mijn kids zijn een stuk jonger dan hun kids en hebben niets met hun neefjes en nichtjes.. Was vroeger wel makkelijk als we oppas nodig hadden 😉....
Ik merk soms wel dat de vergeten dat wij nog jongere kinderen hebben, zoals met familie uitjes. Wordt er wel eens moedeloos van dat ik ze er steeds weer aan moet herinneren dan de verzonnen uitjes niet geschikt zijn voor onze kids. Of de uitjes zijn flink aan de prijs ze bedenken dan niet dat onze kids nog niet aan het uitje kunnen bijdragen.
Onze kids hebben eigenlijk ook niets met mijn broers/zus... Andere kant van de familie lopen qua leeftijd wel synchroon en is de band ook beter mee.
Ik ben geen nakomeling, maar scheel 4½ jaar met de broers boven én onder mij. Met mijn oudste broer scheelt ik 8 jaar en met mijn zus 10 jaar. Mijn zus en jongste broer schelen 14½ jaar. Als kind vond ik dat een heel groot verschil.Tussen mijn enige zus en mij zit 10 jaar en dat is op jonge leeftijd zo groot dat er toen geen raakvlakken en aansluiting was. Met wie ik nog het meeste had was mijn jongste broer. Eenmaal volwassen werd het verschil steeds kleiner. Natuurlijk lopen we niet synchroon. Mijn ene broer was al opa voor ik mijn eerste kind had. Maar volgens mij hebben we dit nooit als vervelend ervaren. Ja, de oudsten lopen voor in alle processen in het leven, maar dat wringt nergens. Mijn collega kreeg onverwacht een derde, dacht in de overgang te zitten. De zussen waren 14 en 17. Wat waren de zussen blij.
Ik zou zo’n leeftijdsverschil niet als ‘nakomer’ bestempelen. Ik ken veel mensen in mijn omgeving die nr 1 en 2 wat dichter op elkaar hebben en nr 3 na 5 jaar.
Zelf kwam onze 4e 7 jaar na dochter 3. Zij is op papier een nakomer, maar heb totaal niet de indruk dat ze daar problemen heeft. Er is altijd wel iemand in huis die met haar speelt, een boekje voorleest of knuffelt. En ja, met activiteiten kiezen buitenshuis is het soms wel eens even zoeken om rekening te houden met ieders behoeften en interesses, maar dat vind ik nou de juist de charme van opgroeien in een gezin met broertjes en zusjes. Hierdoor leren de kinderen dat we rekening houden met elkaar en dat niet altijd alles precies leuk is voor jou alleen.
Zelf scheel ik ruim 7,5 jaar met mijn zusje. Ik heb een veel hechtere band met haar dan met mijn broertje waar ik 2,5 jaar mee scheel. Zij heeft zich ook nooit nakomer gevoeld.
Wel grappig want ik vind dat leeftijdsverschil helemaal niet een nakomeling! Mijn zoontje was 4,5 toen mijn dochter geboren werd, ik vind dat persoonlijk een heel prettig leeftijdsverschil, maar ieder z’n ding. Zelf heb ik een zus die 4 jaar ouder is en een zusje die 5 jaar jonger is, heb een prima jeugd gehad en er zelfs nooit bij stilgestaan op deze manier eigenlijk. We hebben een goede band, maar dat heeft niet per se met leeftijd te maken vind ik.
Genoeg mensen die het vast helemaal prima vinden, zo’n groot verschil is het nou ook niet. Maar ik begrijp je twijfel heel goed. Wij zijn heel blij dat onze drie heel dicht op elkaar zitten (3 in 3 jaar). Inderdaad wat je zegt, dat ze veel meer in dezelfde levensfase zitten, en je als gezin ook steeds doorgroeit.
Mijn oudste broer is 5,5 jaar ouder. Daar zit nog een kind tussen. Op zich prima contact gehad altijd. Maar toen hij ging puberen, zat ik pas halverwege de basisschool. Toen ik naar de middelbare ging, ging hij een jaar later het huis uit om te studeren in een andere stad. Toen ik student was, kreeg hij kinderen. Toen wij met baby’s zaten, hadden zij juist weer meer vrijheid en pubers. Etc. Wij hebben heel lang weinig van elkaars leven meegemaakt daardoor. Ik heb een heel andere band met hem dan met die tussen ons in zit, want daar scheel ik nog geen 2 jaar mee en heb ik altijd veel meer gemeen mee gehad en mee gedeeld. Daarnaast zou ik zelf de moed voor een nieuwe babytijd niet meer hebben na zo’n tijd. Maar ik heb ook geen kinderwens meer, dus dat is makkelijk :)
Ik denk dat je kinderen er geen nadeel van ondervinden hoor. En bij ons zat de derde er dicht op, maar die deed bijna alle dutjes gewoon onderweg 😅 Je wordt makkelijker en zo’n baby moet ook gewoon een beetje mee in het ritme van het gezin. In mijn beleving wordt het vooral een uitdaging als ze mobiel zijn maar nog niet veel kunnen. Maar juist in die fase heb je dan extra handen en ogen in huis waardoor dat misschien wel weer makkelijker wordt.
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in Algemeen
reacties (7) Verversen