Ik ben mama van 2 dochters (6 en bijna 4 jaar oud). Nu twijfelen we over een 3e. De oudste 2 zijn 2-handen op 1 buik, we hebben het goed zo. Maar toch blijft het kriebelen. Nog een keer zwanger worden en een kleintje erbij. Alles nog een keer ervaren. Er zal wel veel veranderen en de oudste 2 moeten wel inleveren op aandacht, weer middagdutjes etc. Daarnaast zullen uitjes en activiteiten ook lastiger worden die aansluiten op ieder z'n wensen. Willen we dat? Twijfel. Mochten we er wel voor gaan dan scheelt de jongste wel minimaal 5 en 7 jaar met zijn of haar zussen. Iets dat mij ook tegenhoud. Ik ben nieuwsgierig naar ervaringen van mensen die zelf zijn opgegroeit als een nakomeling. Hoe heb je dit ervaren? Als prettig of minder fijn door minder aansluiting met de rest van de broers/zussen? Ik las en hoorde van anderen dat ze zich als "enigst kind" voelde omdat ze niet in dezelfde levensfase opgroeide.
Nakomeling? Ow... onze dochter was net 6 en onze zoon net 4. Ik heb onze 3e niet gezien als nakomer eigenlijk. Nakomer dat is toch als je er 3 van 10+ hebt en dan nog ene krijgt tocht?
Mijn kindjes zijn 7 en (bijna) 5. We zijn net begonnen met proberen voor een 3e. Nu.pas omdat ik een 4-jarige studie aan het afronden ben. We hebben flink lopen twijfelen, maar ik zie ook wel de voordelen van een groter leeftijdsverschil. Tussen deze 2 zat te weinig. Iig voor de oudste was het erg zwaar. Maar goed. Je weet nooit hoe het loopt. Ik ben ondertussen wel 36, dus hoop dat het me nog gegund is. Ik heb een neef die echt een nakomertje is. Na 3 jongens heel dicht op elkaar kwam er nog een jongetje na 8 jaar en die werd door zn broers wel als kind behandeld en kwam op mij altijd over als een enigst kind. Ik vind dit nog net anders.
Ik lees hier verschillende verhalen, positief en negatief. Je weet niet hoe het leven loopt.
Ik scheel 1,5 jaar met een zusje en 9 jaar met mijn andere zusje. Met alletwee een hechte band!
Hier trouwens ook lang getwijfeld. Maar wat zijn we allemaal blij dat de jongste er toch nog is gekomen! Mijn kinderen waren 12, 9 en 6 jaar toen hun zusje werd geboren. Dat is alweer 7 jaar geleden.
Uitjes vinden voor het hele gezin is idd wel een uitdaging. Soms gaan de oudste 2 niet meer mee, maar dat ik ook logisch als je 16 en 19 jaar bent.
Geen moment spijt, echt alleen maar ontzettend blij en dankbaar.
Ik ben een nakomertje, mijn zus was bijna 7,5 jaar toen. Ik heb een hechte band met mijn zussen. Echt niets tekort gekomen. Vanwege een miskraam was onze 3e ook al net 5 toen haar broertje kwam. Ook deze twee zijn 2 handen op 1 buik. Nu 8 en bijna 3
Bij ons gaf het heel veel vreugde moet er wel bij zeggen dat hij ook goed slaapt/ makkelijk is, heb daarom het opnieuw in de luiers / slaapjes zitten ook niet als zwaar ervaren.
Hier precies hetzelfde alleen dan 2 jongens. Zijn zo samen. Hebben dezelfde interesses qua spelen. We zijn zo vrij (5 en 7). Een derde zou dat allemaal weer verstoren. Zo voelt dat voor ons. Totdat de jongste op school zat hoopte ik nog op een derde. Nu ervaar ik zoveel rust en harmonie dat het zo goed is. Mijn man is inmiddels gesteriliseerd , dat gaf zoveel rust in mijn hoofd. Ik hoef er niet meer over na te denken.
Mijn oudste was 14, jongste 5 toen ik weer zwanger werd. Dit was na 4,5 jaar proberen voor een derde. Ik vind het heerlijk, ookal had ik het liever anders gewild. M’n jongste krijgen ZOVEEL liefde. M’n middelste zegt ook heel vaak dat ze zo blij is met ons als gezin.
Hier zijn ze 12, 10 en 6. Ze meiden van 10 en 6 spelen veel met elkaar. De oudste (jongen) is al aan het puberen helaas haha. Bij mij bleef het ook maar kriebelen, en ik heb alles met haar echt ervaren als "de laaste keer" en er zo van genoten! Logistiek is nu wat drukker met sporten enz, maar voor de rest is alles heel soepel verlopen. Enige waar we op stoten is aandacht verdelen (het moeilijkste is aandacht aan de middelste geven, op een een of andere manier krijgt de oudste meer aandacht door het puberen en dat hij de oudste is, en de jonsgte omdat ze de kleine is)
Misschien voelt het als nakomer omdat je soort van de mogelijkheid voor een derde had afgesloten. Maar qua leeftijd valt het reuze mee. Wij hebben ze allemaal om de 2 jaar en nu is onze jongste 3,5. Nog een kindje zou ook voelen als een nakomertje. Mensen vragen serieus waar de 7e blijft .. tis wel weer eens tijd 🤣🤣.. kunnen ze lang wachten 😜.
Het leeftijdsverschil valt mee. Mijn jongere broer en ik schelen bijna 5 jaar. Wij hebben niets tegen, maar ook niets met elkaar. Het is maar net of je karakters bij elkaar passen.
Dat. Karakter zegt meer dan leeftijdsverschil. Ik scheel net iets minder dan 2 jaar met mijn zus maar heb vrij weinig met haar. Ook als opgroeiend kind nooit gehad (wederzijds trouwens)
Mijn man heeft dit. Hij is de jongste. Hij heeft wel aan zijn ouders gevraagd of hij een 'oops' was. In zijn jeugd vond hij het wel leuk. Alle wegen waren vrijgemaakt qua dingen doen etc. Nu op oudere leeftijd merk je het wel heel erg. Wij vallen als gezin buiten de boot. Vooral toen wij nog helemaal geen kinderen hadden. Alleen het is nooit hecht geweest helaas. De oudste daar heeft nu zoiets van ik ben kind vrij en kan alles weer doen, waar maken jullie je druk om. Terwijl onze jongste net 2 jaar is. Ik vind het zelf wel een gemis. Mijn man doet het niks, maar dat zijn ook meer mannen.
Ik vind het leeftijdsverschil wat je noemt niet echt een nakomer, maar eigenlijk vrij normaal. Mijn kinderen zijn 9, 5 en 0 en ik vind het 'grote' (zo ziet men dat dan) leeftijdsverschil heerlijk. Ik zie ons jongste kind ook niet als nakomer en sluit niet uit dat we ooit nog een vierde krijgen. Het geeft ons de kans om volop van alle levensfasen van ieder individueel kind te genieten. De oudste 2 gaan superlief met elkaar om, hebben ook genoeg gedeelde interesses en vinden het geweldig om nu een babybroertje te hebben. En er zijn ook praktische voordelen: bijvoorbeeld maximaal 1 kind tegelijkertijd in de luiers hebben. Ik begrijp mensen nooit die bijvoorbeeld 4 kinderen in 5 jaar tijd krijgen. Lijkt mij de hel... Maar goed dat was eigenlijk niet wat je vroeg, ik ben zelf geen nakomer namelijk. Ik zou je in ieder geval niet druk maken om het leeftijdsverschil!
Je hoeft mensen die 4 kinderen in 5 jaar krijgen niet te begrijpen. Zolang de ouders die dit hebben het zelf begrijpen waarom ze 4 kinderen in 5 jaar mochten krijgen is er niks aan de hand. 😉
Is zo persoonlijk is echt belangrijk hoe je er zelf in staat. Leuk verhalen van anderen maar is niet jouw leven noch situatie. Hier oudste bijna 6j middelste bijna 3j en jongste 11 weken. Vond begin ff je fdraai vinden maar nu mee doe het er zo bij. Afkloppen ze slapt goed en veel en de meiden (zussen) spelen Veel samen en helpen heel graag. Dus kan me voorstellen als je al pittige kids hebt dat een derde pittig is maar mee heb ik nu zeker nog niet
Bij mij alle 3 kids zitten 6.jaar tussen . En alle 3 altijd ruzie haha omdat ze andere interesses hebben etc dus ja maja is ook nadeel dat ik 3 meiden heb daarin denk
Ik ben zelf een nakomer, scheel 10, 8,5 en 7 jaar met m'n broers/zus.. dus wel wat meer dan bij jou. Ik loop altijd een soort van achter op hun. De band is goed, maar echt een soort van generatie kloof. Mijn kids zijn een stuk jonger dan hun kids en hebben niets met hun neefjes en nichtjes.. Was vroeger wel makkelijk als we oppas nodig hadden 😉....
Ik merk soms wel dat de vergeten dat wij nog jongere kinderen hebben, zoals met familie uitjes. Wordt er wel eens moedeloos van dat ik ze er steeds weer aan moet herinneren dan de verzonnen uitjes niet geschikt zijn voor onze kids. Of de uitjes zijn flink aan de prijs ze bedenken dan niet dat onze kids nog niet aan het uitje kunnen bijdragen.
Onze kids hebben eigenlijk ook niets met mijn broers/zus... Andere kant van de familie lopen qua leeftijd wel synchroon en is de band ook beter mee.
Ik ben geen nakomeling, maar scheel 4½ jaar met de broers boven én onder mij. Met mijn oudste broer scheelt ik 8 jaar en met mijn zus 10 jaar. Mijn zus en jongste broer schelen 14½ jaar. Als kind vond ik dat een heel groot verschil.Tussen mijn enige zus en mij zit 10 jaar en dat is op jonge leeftijd zo groot dat er toen geen raakvlakken en aansluiting was. Met wie ik nog het meeste had was mijn jongste broer. Eenmaal volwassen werd het verschil steeds kleiner. Natuurlijk lopen we niet synchroon. Mijn ene broer was al opa voor ik mijn eerste kind had. Maar volgens mij hebben we dit nooit als vervelend ervaren. Ja, de oudsten lopen voor in alle processen in het leven, maar dat wringt nergens. Mijn collega kreeg onverwacht een derde, dacht in de overgang te zitten. De zussen waren 14 en 17. Wat waren de zussen blij.
Ik zou zo’n leeftijdsverschil niet als ‘nakomer’ bestempelen. Ik ken veel mensen in mijn omgeving die nr 1 en 2 wat dichter op elkaar hebben en nr 3 na 5 jaar.
Zelf kwam onze 4e 7 jaar na dochter 3. Zij is op papier een nakomer, maar heb totaal niet de indruk dat ze daar problemen heeft. Er is altijd wel iemand in huis die met haar speelt, een boekje voorleest of knuffelt. En ja, met activiteiten kiezen buitenshuis is het soms wel eens even zoeken om rekening te houden met ieders behoeften en interesses, maar dat vind ik nou de juist de charme van opgroeien in een gezin met broertjes en zusjes. Hierdoor leren de kinderen dat we rekening houden met elkaar en dat niet altijd alles precies leuk is voor jou alleen.
Zelf scheel ik ruim 7,5 jaar met mijn zusje. Ik heb een veel hechtere band met haar dan met mijn broertje waar ik 2,5 jaar mee scheel. Zij heeft zich ook nooit nakomer gevoeld.
Wel grappig want ik vind dat leeftijdsverschil helemaal niet een nakomeling! Mijn zoontje was 4,5 toen mijn dochter geboren werd, ik vind dat persoonlijk een heel prettig leeftijdsverschil, maar ieder z’n ding. Zelf heb ik een zus die 4 jaar ouder is en een zusje die 5 jaar jonger is, heb een prima jeugd gehad en er zelfs nooit bij stilgestaan op deze manier eigenlijk. We hebben een goede band, maar dat heeft niet per se met leeftijd te maken vind ik.
Genoeg mensen die het vast helemaal prima vinden, zo’n groot verschil is het nou ook niet. Maar ik begrijp je twijfel heel goed. Wij zijn heel blij dat onze drie heel dicht op elkaar zitten (3 in 3 jaar). Inderdaad wat je zegt, dat ze veel meer in dezelfde levensfase zitten, en je als gezin ook steeds doorgroeit.
Mijn oudste broer is 5,5 jaar ouder. Daar zit nog een kind tussen. Op zich prima contact gehad altijd. Maar toen hij ging puberen, zat ik pas halverwege de basisschool. Toen ik naar de middelbare ging, ging hij een jaar later het huis uit om te studeren in een andere stad. Toen ik student was, kreeg hij kinderen. Toen wij met baby’s zaten, hadden zij juist weer meer vrijheid en pubers. Etc. Wij hebben heel lang weinig van elkaars leven meegemaakt daardoor. Ik heb een heel andere band met hem dan met die tussen ons in zit, want daar scheel ik nog geen 2 jaar mee en heb ik altijd veel meer gemeen mee gehad en mee gedeeld. Daarnaast zou ik zelf de moed voor een nieuwe babytijd niet meer hebben na zo’n tijd. Maar ik heb ook geen kinderwens meer, dus dat is makkelijk :)
Ik denk dat je kinderen er geen nadeel van ondervinden hoor. En bij ons zat de derde er dicht op, maar die deed bijna alle dutjes gewoon onderweg 😅 Je wordt makkelijker en zo’n baby moet ook gewoon een beetje mee in het ritme van het gezin. In mijn beleving wordt het vooral een uitdaging als ze mobiel zijn maar nog niet veel kunnen. Maar juist in die fase heb je dan extra handen en ogen in huis waardoor dat misschien wel weer makkelijker wordt.
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in Algemeen
reacties (24) Verversen