Ik hoop echt dat jullie mij wat tips kunnen geven. Hier een baby van (bijna!) 8 maanden. Slapen is altijd een strijd geweest. Heeft altijd op mij willen slapen en ik dacht een baby kan je niet verwennen dus vond het geen probleem.. maar geleidelijk toch geprobeerd in bedje te leggen en dat lukte niet want hij was gewend om altijd met mama te slapen. En nu zijn we op het punt gekomen dat hij echt niet zonder mij kan slapen want zelfs als ik opsta dan voelt hij het en wordt hij wakker. Dit is zowel overdag als snachs. Hij maakt enorme stappen ook.. kan als goed rechtzitten sinds 6 maand en is zelfs beginnen kruipen sinds 6 maand! Sinds een paar weken kan hij al zelfstandig STAAN en kan al zelfs stapjes zetten met de loopkar. Ook al flink wat tanden en komt zijn 8ste tandje al door! Dus enorm veel om te verwerken.. daar heeft deze mama ook begrip voor maar ik ben OP! Ik heb nog 2 kinderen en ben veel alleen. Nee geen oppas geen familie of vrienden in de buurt. Wat moet ik doen? Dit gaat denknik niet vanzelf voorbij dat hij plots in zijn eigen bed zal slapen, dus hoe pak ik dit aan??
Wat vervelend dat het zon strijd is. Ik heb wel veel gehad aan het boek baby in een droomritme van Stephanie Lampe. Ze geeft meerdere tips, voor iedereen een andere methode, net wat bij je past.
Voor mij hielp de methode dat je toch steeds weggaat als ze weer rustig zijn en als ze huilen kom je weer terug en troost je ze weer en dan weer weggaan, wel eerst de deur dicht natuurlijk en dat steeds iets uitbreiden. Als ze weten dat je wel komt als ze huilen dan wordt het bedje vertrouwde omgeving en za het alleen slapen uiteindelijk wel lukken. Het heeft wel even wat doorzettingsvermogen nodig.
Ik kan ze ook niet laten huilen dus ben weet niet hoe vaak wel terug gegaan op een avond, maar het werkte wel steeds beter.
Als er iets is zoals tandje doorkomen, dan zou ik wel gewoon knuffelen en bij blijven want als ze ergens last van hebben dan helpt het niet om de slaap methodes toe te passen .
Het is pittig, het is zwaar maar het is ook wat het is. Jouw kleintje wordt rustig door jouw nabijheid. Kun je in mijn beleving niet veel aan doen anders dan dichtbij hem te blijven. Ik heb hetzelfde gehad. Je komt er doorheen, echt. Tis alleen even doorbijten op sommige momenten. Succes! ❤️
Laat het los nog een kleintje komt allemaal wel goed. Lekker nou je houden troosten. Avond nacht gewoon bij je laten liggen evt avond op de bank. Komt vanzelf wel
Ik zou de nachten voor nu accepteren zoals ze zijn en het proberen overdag anders te doen. Dus overdag eventueel in de kinderwagen laten slapen in plaats van op jou. Ik lees dat. Hij heel veel te verwerken heeft tanden ontwikkeling. Daarbij komt ook nog dat hij nu in de fase zit dat ie begrijpt de afstand tussen jou en hem wat natuurlijk ook überhaupt wel lastig is. Dus ik zou proberen veranderingen door te voeren overdag wat eventueel leidt naar betere avonden.
Ik zou het ook zo doen. Doorzetten juist niet nu, want de verlatingsangst periode komt er aan en daarom werkte dat bij ons niet en werd het juist erger. Wij kregen ook het advies om om de 2 minuten terug te komen en het interval steeds langer te laten zijn. Werkte voor geen meter, al begonnen we er hoopvol aan. Daarna was het juist veel erger.
Misschien kun je iets met jouw geur in het bedje leggen? Wel op een veilig manier uiteraard. Heb je al geprobeerd om naast het bedje te blijven zitten tot hij diep slaapt?
Het klinkt heel simpel, maar dat is het niet. Advies: doorzetten.
Onze dochter heeft (ook vanwege pijn door koemelkeiwitallergie) ook veel bij ons gelegen. Wat uiteindelijk toch gevaarlijk werd doordat ze ging rollen en dergelijke. Maar hier lag ze wel ook alleen in de box, ledikant of kinderwagen. Zij reageerde goed op de knuffel met geluid en licht. Inmiddels is ze ruim 2,5 jaar en wil ze nog steeds bij ons in bed. Dat doen wij inprincipe niet, uitzondering daar gelaten. Maar ze mag sochtends wel even bij ons in bed. Zo nu en dan slaap ik nog even naast haar op een matras, maar ik geef ook aan dat ik niet de hele nacht blijf slapen. Dat accepteert ze gelukkig tegenwoordig vaak wel.
Eigenlijk is mijn tip om te proberen eerst overdag toch de slaapjes in het bedje te laten doen. Is die stap te groot? Dan in de buggy binnen het zicht. En daarna alsnog het ledikant. Probeer het slaapje alleen op te bouwen. En begrijp ook dat huilen niet gek is. Maar probeer steeds meer wentijd te geven, in het begin kijk je na 2 minuten huilen en geef je een aai. Daarna na 5 minuten etc. Net zo lang tot hij stil is en slaapt Zo weet hij dat je wel in de buurt bent. Ik hoop dat hij dat vertrouwen krijgt en gaat slapen zonder te huilen. Verder kan je een knuffel gebruiken met ontspannende muziek en eventueel lampjes ter ontspanning. Misschien reageert hij daar wel goed op.
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (7) Verversen