Allereerst wil ik jullie heel erg bedanken voor allen kleine hartjes onder de riem. Ik vind het slechte nieuws melden nog steeds verschrikkelijk maar ook omdat ik het huilen zo zat ben en zo graag weer op een wolk wil zitten. Bezig zijn met het kamertje inplaats van in een klein kamertje in het ziekenhuis te liggen, maar ik lig hier nu en ons motto is: Geen nieuws is goed nieuws, en zo lang de dokters het niet weten is het goed. Het is mij nl wel duidelijk dat als ze wel iets weten het gewoon betekent dat zip er uit moet, en dat overleeft ie nog niet. Het is in dit soort gevallen nl niet mogelijk een uitspraak te doen over het verloop van de zwangerschap. Het is ook heel goed mogelijk dat mijnheer nog lekker een week of 10 blijft zitten (ik zeg doen knul). Het klinkt dus heel stom maar ik hoop dat ik de komende weken heel weinig heb te melden, ja dingen als hij zit weer op de goede groei curve, er is weer volop vruchtwater, en nou ja ik heb in ene geen eiwitverlies meer en mijn bloeddruk is lekker laag. En natuurlijk over een week of (denk) 6 joehoe ik ben weer tante!!!!
reacties (0)