2nd opinion
Woensdag zijn we voor een tweede mening bij een andere gyn geweest. Ik had nog zoveel vragen en ik was ongerust en bang dat het andere kindje misschien ook al overleden was ondertussen.
Daar toegekomen heel het verhaal terug moeten doen. Daarna mocht ik gaan liggen en ging ze eens kijken. Ik lag helemaal te schudden en te beven van de zenuwen, ik heb nog nooit zo bang geweest voor wat ik te zien ging krijgen.
Het eerste beeld dat we te zien kregen was gelukkig een springlevend kindje, het bewoog en sprong alle kanten op. Dat was een opluchting.De gyn moest haar best doen om het te volgen. De gyn heeft alles onderzocht van het kindje. De grootte (van kruin tot stuitje), diameter hoofd en buik, beentjes en armen. Het hartje had twee kamers, er waren twee longen, twee nieren, lever, maag en blaas. Het hartje klopte prima. Mijn geluk kon niet op, ik heb het kindje echt volledig in detail gezien en dat was een opluchting en alles zag er goed uit.
Toen het andere kindje nog eens gezien en gemeten en het kindje is in de 11de week gestopt.
Nu ze zij de gyn dat het cru was om te zeggen maar doordat er 1 kindje was gestopt met groeien betekende dat wel meer en betere kansen voor het andere, want er vielen heel veel risico's weg van de monochoriale tweelingzwangerschap, en blijkbaar waren er meer risico's dan mijn eigen gyn ooit verteld had. Blijkbaar gaat maar 1 op 3 één-eiige zwangerschappen goed (weliswaar als ook de lege vruchtzakjes en alle gestorven vruchtjes onder de 24weken worden geteld en officiele statistieken tellen pas vanaf 24 weken). En dus is dit soort zwangerschap een risico tot beide kindjes geboren worden. Mijn eigen gyn zei dat ik op 11w al gerust mocht zijn want dat er héél weinig kans was dat het nog fout zou gaan. Hij was blijkbaar toch niet zo op de hoogte van tweelingzwangerschappen.
Ook raadde ze me aan om over twee weken terug te komen, want er kan zich nog 1 héél zeldzame complicatie voordoen, nl het TRAP syndroom (= twin reverse arterial perfusion syndroom). Het komt er op neer dat het levende kindje nog zuurstofarm bloed kan pompen naar het dode kindje via de moederkoek. Hierdoor zou het dode kindje alsnog kunnen groeien en zo het hartje belasten van het levende kindje en dit zou dodelijk kunnen aflopen voor het levende kindje.
Ik heb nu ook een afspraak gemaakt bij haar om dit over twee weken te controleren. Aangezien mijn eigen gyn dit zelfs nooit vermeld heefy (ik vraag me af of hij daar wel van op de hoogte is). Hij zei gewoon kom maar over drie weken terug. Het andere kindje gaat verder in een gewone eenlingzwangerschap nu.??
Dus je kan je voorstellen dat mijn vertrouwen wel een beetje weg is.
Toen ik buiten kwam, kon er voor het eerst sinds dagen terug een lach af. Ik was zo blij dat ons andere kindje het goed stelde, maar toch vrees ik dat ik niet meer ten volle ga kunnen genieten. Misschien als ik het kindje straks voel bewegen dat ik dan eindelijk een beetje geruster ga zijn.
Maar het was een prachtige en lange echo, en een vrouwelijke gyn waarvan ik echt het gevoel had dat ze wist over wat ze sprak. En als kers op de taart weten we nu ook het geslacht (wat volgens mijn andere gyn twee dagen ervoor nog niet te zien was, dat begrijp ik toch niet hoor).
Maar ik hou jullie lekker nog wat in spanning hihi
Bedank voor jullie lieve berichtje en steun. Ik had het echt nodig en jullie hebben me allemaal heel erg geholpen!
Dikke knuffel aan jullie allemaal
reacties (0)