We zijn weer in de lucht !

Hallo allemaal...

waar zal ik eens beginnen,, wat een maand heb ik afgelegd... ik heb gehuild gescholden boos geweest en noem het maar op..
ik heb echt het idee dat ik een maand niet geleefd heb, ik zat behoorlijk in de knoei met mn eigen gevoel en gedachten.
maar nu ?? ik durf toch wel te zeggen dat ik me vrij voel... bevrijd van heel veel ellende, ruzies etc.
ik leef voor mn kinderen... ik ben alsware 'dakloos' geen inkomen, geen huis geen helemaal niks.. en toch ben ik optimistisch.
ik leef nog, ik heb mn kinderen, ik heb te eten, ik slaap in een warm bed, ik heb familie en vrienden en ik kan weer mezelf zijn.

nu gaan voor mij weer de deuren open voor een gezond en gelukkig leven, alle kansen liggen voor me open en ik grijp ze met beide handen aan.
ik heb hulp gezocht, en dat voelt goed. Ik heb er voor moeten knokken,, omdat ze vonden dat ik ze prima op een rijtje heb (dat is in weze ook zo) maar toch voel ik dat ik een stukje mis.

tussen mijn ex en mij gaat het moeizaam, maar het gaat.. hij verwijt mij van alles zonder kritisch naar zichzelf te kijken.. wat mij meer dan eens zo ontzettend boos maakt.
maar ik blijf vechten voor mn kinderen !! 
Ik streef er naar om straks voor de kinderen normaal te doen.. en als dat betekend dat ik mezelf WEER moet weg cijferen, dan is dat voor mij best. 

Met milan gaat het opzich wel goed, hij is vaker boos, geirriteerd en slaat een toon aan waar je u tegen zegt. maar ook daar heb ik hulp voor om hem zo goed mogelijk te begelijden, om hem te leren omgaan met zijn emoties. Hij zit erg in 2-strijd hij wil papa maar wil ook mama en hoewel hij echt niet hoeft te kiezen voelt hij het wel alsof dat zo is. het mannetje is helemaal van zijn stuk gebracht en ik voel me zo rot voor hem. want dit mag een kind toch niet hoeven meemaken ?
wat ik zo erg vind is dat we hem beloofd hebben dat hij eindelijk zijn eerste verjaardag in zijn eigen omgeving mocht vieren (gewoon thuis) en dat dat gewoon van hem is afgepakt.. zo ook het op straat spelen met zijn vriendjes,, zn diertjes die nu tijdelijk ergens anders wonen en zn papa en mama die niet meer bij elkaar zijn... 
ik vraag me af of er uberhaupt wel aan gedacht is wat dit met die kleine jongen doet.. nieuwe vriendinneTJE van mijn ex heeft zeer zeker geen idee zei realiseerd dit zich pas wanneer ze de tranen van haar eigen dochter/kleinkinderen weg veegt.

met de zwangerschap gaat ook alles goed :) voel de kleine druk bewegen, maar genieten kan ik nog altijd niet. maar ook dat zal straks wel komen wanneer ik mijn eigen plekje heb :)

het gaat dus opzich wel goed hier :) ik durf weer een beetje te leven, plezier te maken etc :) ik zal blij zijn als ik straks van het huis af ben en alles daar de boel kan laten en het af kan sluiten :) lekker opnieuw beginnen :)