Het is voorbij.... (morgen is de échte dag pas, maar vandaag de viering ervan... )... Saar's verjaardag is gevierd... de balonnen en de slingers laten we nog even hangen...
Vanmorgen moest er natuurlijk éérst gezongen worden, waarbij Saar zelf ook luidkeels meezong omdat ezel (haar slapie) óók jarig moest zijn... WIE IS ER JARIG SAAR?
IKKEEEE... en ezel ook... en papa ook... en eehhhh... eva?
nee saar, alleen jij en ezel...
Beneden waren er slingers en balonnen en stond saar te springen en te fladderen alsof ze al drie stukken taart op had... wat is jarig zijn toch leuk.... alleen slingers zijn al genoeg... Máár mama had ook taart gebakken en toen om 14.00 de visite kwam moest dát éérst gegeten worden... mét een kopje thee...
En daarna was het tijd voor de cadeautjes... mama had enorm geholpen bij het 'verzinnen' van de cadeau's want ik heb gráág dat cadeautjes ook nog van enig nut zijn hihi...
dus saar kreeg het taartlint in haar haren en kreeg een mooie nieuwe rugzak voor mee naar school... een skippybal voor in de zomer, nieuwe kleurtjes, een stabilo pen om de pengreep te oefenen, een horloge en een klokpuzzel... van opa en oma kreeg ze een mooie fiets met zijwieltjes (waar ze bijna niet meer van áf te meppen was) van papa en mama kreeg ze een schoolbord met krijtjes en magneetletters en van tante paula een mooi nieuw voorleesboek om samen voor het slapen gaan uit te lezen...
en toen kwam het.... mijn schoonzusje... die was lós gegaan in een of andere pinkiepinkiepinkerdepink winkel met veel barbiebarbie... en saar kreeg niet alleen een afgrijselijke toverstaf... nee, ook een toverspiegel, plastic barbieschoenen, een diadeem, oorbellen, een ring en een gigántische prinsessenjurk...
en weet je... ik koop het zélf niet, maar stiekem vond ik het toch wel hééél leuk....
(behalve die oorbellen dan, want dat was écht geen pan)
en zo is ze ook meegegaan naar de snackbar want er moesten wél frietjes gegeten worden natuurlijk...
hihi...
ze wilde met geen mógelijkheid van haar nieuwe fiets af... dus mama moest vanalles uit de kast trekken om haar mee naar boven te krijgen..... en daarna moest die jurk uit
NEE MAMA, DE JURK MOET AAN!!! AAAAHAAAANNNNNNNNNNN.... NIET UIT..... DE JURK MOET AANNN, WANT HIJ MOET AAN...
Tja, daar valt weinig tegen in te brengen... die redenatie sluit als een bus. Hij moet aan, want hij moet aan... hoe kon ik daar aan twijfelen???
Uiteindelijk is de jurk wél uitgegaan, vrijwillig ook... want de jurk was tóch wel een beetje moe en wilde zelf ook wel naar bed... en dus sta je daar dan als volwassene een jurk toe te dekken (welterusten jurk, tot morgennnnn) in de slaapkamer whahahahaaaa....
Maar Saar ging slapen, het was een drukke dag... morgen gaat de jurk weer aan en wil ze vást met jurk en al de hele dag buiten fietsen.... ach, 't is carnaval... 't mag
reacties (0)