Al zolang M. orrison leeft, moeten we dealen met zijn driftbuien , felle reacties, angsten en paniek. Soms gaat het heel goed, maar hoe meer veranderingen en prikkels, hoe moeilijker het gaat...
Nu zijn we terug v vakantie, dat ging super, maar sinds de dagen dat we bij mijn moeder hebben gelogeerd, wil hij niet meer in zijn eigen bed . Hij wil bij mij in bed in slaap vallen en pas dan voel ik hem ontspannen. Zijn broertje staat zo makkelijk in het leven, en praat ook al een stuk beter, dat is gewoon sneu voor de oudste...
Soms voelt het voor mij dat ik als moeder gefaald heb... Mijn oudste prul is supergevoelig, en lijkt hierin op mij, ik wil hem gelukkig zien, maar deze fase is zo moeilijk.......
Hoe kan ik hem helpen? Ik snap hem als geen anders, maar de omgeving vaak niet!!!
reacties (0)