Waarom mijn borstvoeding is mislukt

ik krijg wel is de vraag ook hier online.. wat nou de rede is dat ik niet verder gegaan ben met borstvoeding.. vooral omdat ik de hele tijd liep te verkondigen dat ik borstvoeding ging geven en dat ik daar me volledig in wou wijden..

Ik had veel informatie opgevraagd over borstvoeding en uiteraard ook veel gelezen en gevraagd maar toch vond ik het belangrijk om ook een borstvoedingcurcus te gaan doen dus ik in week 37 nog gauw die curcus gedaan.

informatie over flessenvoeding legde ik altijd naast me neer, en de enige reden dat ik flesjes in huis had was omdat het in een pakket zat. afijn..

Nikita werd geboren en ze deed het geweldig! gelijk lag ze goed aan de borst ik had nergens last van en vond het heerlijk om te geven (blijkbaar 1 van de weinigen als ik sommige mensen wel is hoor).

de eerste dagen gingen voorbij en nikita kreeg vingerfeeding vanwege haar lage geboortegewicht maar uiteraard ging ze eerst aan de borst ik mocht haar altijd geven als ze erom vroeg en er moest max 3 uur tussen zitten, maar ze bleef maar vragen en mijn stuwing bleef uit.

Op de 3de of 4de dag (toen was ik al extra aan het aanleggen) had ik nog geen stuwing, de kraamzorg werd een beetje bezorgd en stelde voor om een kolf te gaan huren.. ik kon kiezen voor handmatig of electrisch, ik koos electrisch omdat die het eventueel sneller opgang kon brengen. ik kolfde elke keer na de borst af, wat helaas maar 3 cc voormelk produceerde (beide borsten) en dan had ik de kolf op zijn hoogste stand staan.

Nog steeds geen stuwing.. laatste poging om het opgang te brengen kwam dichterbij, de verloskundige adviseerde en schreef een neusspray voor die mijn stuwing opgang moest brengen.

helaas bleek ik daar misselijk van te worden (een bijwerking die betekend dat je moet stoppen) maar ik bleef hem stiekem toch gebruiken. de laatste 3 dagen (van dat de kraamzorg er zou zijn) gebeurde er ook niks.

ik ging eens kolven voor de borst (om te controleren hoeveel er nou uitkwam) toen kwam er amper 10 cc uit (terwijl ik elke dag borst gaf en electrisch kolfde op hoogste stand 15 min lang)

Toen begon ik toch behoorlijk in de put te raken.. want wat is er mis met mijn lichaam? ik kan niet eens voor mijn eigen meisje zorgen.. afijn.. de kraamtranen kregen me te pakken vooral toen de kraamzorg doorliet schemeren dat ze zelf nog nooit had meegemaakt dat iemand totaal geen stuwing had.

na een week moest ik kiezen tussen door blijven gaan of overstappen naar flesvoeding..

ik koos met pijn in mijn hart voor de fles want mn meisje groeide veel te traag door al dat gehannes met haar (ze moest zoveel energie gebruiken om wat uit me te krijgen dat ze elke keer inslaap viel)

mijn vriend heeft die dagen heel veel met me te stellen gehad want ik heb veel huilbuien gehad omdat ik het gevoel had/heb dat er iets mis is met mijn lichaam.

ik vind het nog steeds pijnlijk om erover te praten maar probeer door deze blog te schrijven het een plaatsje te geven.