Geboorteverhaal

beetje laat......

Type bevalling: Vaginaal (zonder pijnverlichting)
Duur van de bevalling: 12 uur a 13 uur
Bevallen na: 40 weken 2 dagen
Gewicht bij geboorte: 2760 gram
Lengte bij geboorte: 48

Nikita-Victoria-Aurora`s geboorteverhaal

Zondag ochtend was ik totaal niet te genieten, schold op de katten schold op mn vriend en vond dat de badkamer toch echt dringend schoongemaakt moest worden dus ik in de hitte gaan schrobben, zelfs de voegen werden niet vergeten.

rond half 1 toen ik een pauze hield voelde ik opeens iets kleverigs aan mijn rechterbeen en tot mijn verbazing was het de restant van de slijmprop..

Ik grapte nog ach t kan nog dagen duren tot een half uur later de weeen begonnen.
Eerst om t half uur. Ik had mijn moeder aan de telefoon toen opeens ik wat nattigheid voelde.. **piep** vruchtwater!! toen begonnen de weeen snel om het kwartier te komen om snel over te gaan op 10 minuten, 3 a 7 minuten.

hmm toch maar de verloskundige bellen. Om half 8 s`avonds kwam ze me controleren en bleek ik al 3 a 4 cm ontsluiting te hebben.

Gelijk naar het ziekenhuis natuurlijk waar het opeens steeds sneller ging, Op een gegeven moment vond ik t gekmakend dus om het een beetje te verzachten ben ik gaan douchen terwijl david de straal op mijn rug hield en mn rug masseerde stond ik hem voor rotte vis uit te maken (en dat heeft hij totaal niet verdiend!!) na een uur te hebben gedouched werd ik weer gecontroleerd.

6 cm ontsluiting.. blijkbaar ging alles volgends het boekje maar ik dacht: O god nee niet nog een paar uur weeen (ze kwamen toen al om de 2 minuten en later zelfs om de minuut)

door de stress heb ik flink overgegeven waardoor er nog meer vruchtwater naar buiten kwam, tijdens de volgende wee hebben ze dan ook de vliezen volledig gebroken (toen had ik 8 cm) helaas had madam in haar water gepoept dus werd de hele mikmak aan draadjes enz te voorschijn gehaald, gelijk met het breken van de vliezen kreeg ik persweeen..

maar ik mocht helaas nog niet persen want de ontsluiting was nog niet volledig.
net voordat ik de brui eraan wou geven qua luisteren mocht ik dan eindelijk persen.

Ik schijn goed te hebben geluisterd (ik herinner me er niet veel meer van maar goed..) maar toch moest ik omdat de kleine moeite begon te krijgen ingeknipt worden om alles te bespoedigen. helaas het zij zo.

nog een paar keer persen en onze kleine vinnige madam was geboren.
met een gigantische dikke bos zwart haar en grote (jawel!!) indo kijkertjes keek ze me aan en melde gelijk door over me heen te poepen dat ze schijt aan me had (haha :P )

6 over half 1 snachts en ik had mn mooie eigezinnige meid in mn armen.
en ze had gelijk een score 9 a 10 op de apgar score.. wat was ik trots..

ja ze is te licht (2760) maar ze had gelijk door hoe ze de borst moest pakken enz.
ik kan gewoon niet omschrijven hoe ik me nu nog steeds voel!

sorry voor het warrige stukje tekst maar beter gaat nu niet met mijn warrige hoofd hahaha

bianca