Mijn voetbal held

Al weken zeurt zoonlief de oren van mijn hoofd dat hij graag op voetbal wil. Prima dacht ik, laten we maar gaan kijken. Vorige week wezen kijken en afgesproken dat hij vanmiddag een proefles mee mocht doen. Gister al zenuwachtig, en vandaag was het zover. Vanochtend voor school nog zn haren bij geknipt, want dat moet echt goed zitten met voetbal mam.! Oh ja en natuurlijk wel allemaal na 1 kant. (zucht)

Kinderen uit school gehaald en bijna direct moesten we door naar voetbal. Zuslief mee, zn vader kwam nog kijken kortom alle ingredienten waren aanwezig voor een leuke eerste training.

Hij stond werkelijk nog geen 10 min op t veld voordat meneer al met hele andere dingen bezig was,  met korreltjes van de kunstgrasmat gooien bijvoorbeeld. Dus uiteindelijk maar even bij mij geroepen. Uitgelegd dat we hier niet voor niets staan, en als die het niet leuk vind dat ook goed is, maar dan kunnen we omkleden en weggaan. Nee mam, ik vind het heel erg leuk,maar ik wacht gewoon even totdat ze klaar zijn met oefenen, ik kom hier voor de potjes voetbal. Dus nogmaals voor de zoveelste keer uitgelegd dat trainingen van voetbal niet alleen potjes voetbal betreft, maar ook dingen leren inhoud. 

In tussen had hij met zn clownsact alle aandacht al opzich gericht. 

De trainer heeft hem meerdere malen geprobeerd over te halen, maar hij bedankte keer op keer vriendelijk.'

''Ik wacht wel op t potje voetbal meester''    

Nou eindelijk, ze gingen voetballen en de hesjes werden uitgedeeld. Meneer stond er met zn neus boven op, en instrueerde zn teamgenoten gewoon nog even, tuurlijk waarom niet haha!

De andere ouders stonden te genieten van zijn vertoning, terwijl ik wel in mn sjaal wilde kruipen, die kleine mafkees was mijn kind haha.

Nou toen kwam het...potje voetbal begint

Hij vliegt als een ware Messi over het veld en trekt zijn trucendoos even open. Iedereen onder de indruk van zijn 'talent' 

Speelt alle teamgenoten voorbij alsof het niks is, ondertussen staat zn vader keihard te genieten en naar iedereen te roepen; dat heeft tie van zn vader!!! 

Einde training, ik ben benieuwd wat hij er van vond! Met rode wangen komt dat kleine mannetje het veld afgelopen, ontvangt nog wat schouderklopjes van ouders en de trainer , en zegt triomfantelijk;  kom mam we gaan! Eenmaal thuis aangekomen verteld hij bloed serieus dat dit niet is wat hij er van verwacht heeft, en hij liever buiten blijft voetballen. Oh ja, en of hij volgende week met vriendje Ruben mee mag naar Tennis........

Diepe buiging voor alle ouders die dag in dag uit met hun kroost naar sportverenigingen vliegen. Ik ben blij dat het voorlopig bij deze ene keer blijft ;)