Ouders `vertelt`
Nou daar zit je dan; het EK is net van start en dat betekend dat L de komende weken weinig op de aardbol te vinden is :S haha....nou ja met ons gaat het allemaal gestaag.... Zondag komt hij weer eten en ik heb besloten het dan maar eens over geld te gaan hebben. Hij wil me tenslotte financieel en emotioneel steunen en er voor me zijn, dus moeten we het eens over geld hebben ;)
Ik heb namelijk eens uitgezocht wat ik precies allemaal nodig heb (wist wel ongeveer hoor.....en dan echt nodig he? Geen luxe dingen....of dure dingen pfff).
Nou maar de reden van dit blog is dat mijn ouders inmiddels weten dat ik zwanger ben! Het was namelijk zo dat vorige week donderdag mijn moeder bij me op de koffie was. Toen ik naar de wc moest had ik na mijn ontlasting opeens roze bloed (vaginaal...nee geen aambei;)). Dus toen brak ik! Ik huilen en overstuur naar beneden naar mijn moeder die natuurlijk een hartverzakking kreeg (ja wist zij veel). Dus al huilend gezegd dat ik zwanger ben en dacht dat het fout ging omdat ik bloed had.... Nou ja na de eerste schrik het er een tijd over gehad. Dat het niet handig is op dit tijdstip en hoe ik dat nu voor elkaar kreeg? Waarom ik de morning after niet geslikt had and so on....
Nou ja wel een voorzichtig gefeliciteerd van mama :) en we hebben even lekker gepraat. Zij ging het wel aan mijn vader vertellen! O O O help! Mijn vader is nogal een emotioneel mens (ik lijk op hem:)) en ik weet hoe hij op 'dit soort' dingen reageert....berg je dan maar! Nou daarom ook maar beter dat hij het van mijn moeder hoort en niet rechtstreeks van mij!
Die avond belde mijn moeder dat papa zowat een hartverzakking had gehad en helemaal over zijn toeren in bad lag....nou ik weer huilen natuurlijk! Ja ik wist dat het moeilijk ging worden hoor...en ik moet hun ook de tijd geven om eraan te wennen!
Nadat mijn vader een weekend aan het idee had kunnen wennen leek het mij een goed idee om di avond bij mijn ouders te gaan eten. Op woe eten we altijd met de hele familie en het leek me een beter idee om mijn vader voor die tijd eerst even te spreken! Nou wat een mega opluchting! Mijn vader was zoooo relaxed! Hij was er wel heel erg van geschrokken maar hij stelde vragen en luisterde naar mijn redenen en antwoorden en veegde niet meteen de vloer met me af!
Dat ze nog een hoop vragen hebben waar ik nog geen antwoorden op heb....maar ik ben goed op weg! Ik heb onderzoek gedaan naar de inkomsten die ik nodig heb zodat ik toch kan proberen voor mezelf te beginnen. Heb een lijst met spullen die ik nodig heb voor de baby (MP gecombineerd met Hema, Wibra en Zeeman...daar merkt zo'n kleintje toch niets van). En ik ga er gewoon voor! En er komen vast een hoop hobbels waar ik overheen moet, omwegen naar mijn uiteindelijke doel...maar het belangrijkste is dat ik gelukkig ben, nu, ondanks alle drama :)
Zo zie je maar dat zelfs vaders kunnen veranderen:)
O,ja het doel? Over 4 jaar een eigen (beneden)woning (koop) met mijn kleine, een goedlopend eigen bedrijf en nog steeds gelukkig zijn met (mijn LAT relatie met) L!
Dat al jullie wensen ook maar mogen uitkomen!
Liefs K
reacties (0)