Dat ik zwanger ben vind ik zelf fantastisch, de vader is er ook helemaal blij mee en samen willen we dit kindje opvoeden. Het zal echter zo zijn dat wij dit doen vanuit een LAT relatie. Samen weten we dat we daar op onze manier een weg in zullen vinden. Ik zal als mijn huis verkocht is een huur woning betrekken waar ik dan met het kindje zal gaan wonen. Ik ben bezig met het opzetten van mijn eigen bedrijfje en kan tegen die tijd grotendeels vanuit huis werken. Verder hoop ik (en ik ken mijn moeder heel goed) dat zij ook een dagje wil bijspringen. L zal (zoals het er nu uitziet) dan 2,3 of 4 dagen/nachten per week bij mij zijn. Ook zal hij zoveel mogelijk financieel bijspringen. Kortom we hebben een plan en ik weet dat het gaat werken!
Natuurlijk weet je niet hoe het gaat lopen. L is gelukkig wel iemand op wie ik kan bouwen en zal zeker zijn verantwoordelijkheid nemen. Ik hoop dat we hierdoor nog closer worden en wat hem betreft staat de deur zeker open voor meer dan dat we nu hebben. Ook hij ziet het alleen maar beter worden en is 'slechter' niet aan de orde. Alleen ....
Tja ik weet echt niet hoe ik het aan mijn ouders/familie moet gaan vertellen dat ik zwanger ben. Hoe vertel ik ze dat ik dus niet alleen weer aan het daten ben met de man waar ik al eerder een relatie mee heb gehad? (ehmmmm lees hij is wel uit elkaar met zijn ex, maar kunnen vanwege financiën niet scheiden, heeft een dochter en het heel druk met vanalles dat niet met mij te maken heeft) Maar tegen die tijd ook nog eens 12 weken zwanger ben?!?!
Tussen neus en lippen door ben ik inmiddels bezig mijn naaste familie in te lichten dat ik L nog steeds zie...dat we aan het daten zijn en ik zo gelukkig ben. Zij willen voor mij het liefst een fulltime relatie en huisje boompje beestje en het liefst met iemand zonder zo'n rugzak als L. Maar zoals ik al eerder heb gezegd ben ik blij zoals het nu gaat: LAT! Zo verlies ik mezelf niet weer in een relatie en ben ik sterker en mezelf! Kan ik me ook eens focussen op de dingen die ik zelf wil ipv me volledig op een man te storten. Dit vertellen haalt hopelijk tegen die tijd een gedeelte van de schok weg....want anders zou het niet alleen 'ik ben zwanger' zijn, maar ook 'ik heb weer een relatie met L en ik ben zwanger'.....pfff denk dat ik onterft word! Eigenlijk wil ik het gewoon van de daken schreeuwen maar ik realiseer me heel goed dat het voor hun een enorme schok zal zijn!
Ik denk dat ik een kaart schrijf met daarin zoiets als:
Lieve mama en papa,
Zelf ben ik super blij met het nieuws wat ik jullie hiermee vertel. Ik weet dat het geen goede timing is en het alles nog ingewikkelder maakt, maar ben ervan overtuigd dat het zijn weg vindt en ik heb een plan!
Ik hou super veel van jullie en hoop dat jullie uiteindelijk net zo blij zullen zijn als ik.
(en dat ik dan in een klein envelopje de echo doe....)
Tja......het is gewoon moeilijk ben nu al zenuwachtig als ik eraan denk, ik heb nog 6 weken om te bedenken hoe en wat....tips zijn meer dan welkom!
reacties (0)