Lieve meiden,
Jullie hebben misschien al gemerkt dat ik op het moment niet zo fanatiek reageer op jullie blogs. Dit ligt niet aan jullie, maar ik vind het op het moment moeilijk om vrolijk en opgewekt te reageren.
Zoveel meiden zwanger deze maand en ik niet. Heb het even heel erg moeilijk met onze pauze. Ik begrijp mijn mannetje heel goed, maar kan mijn gevoel tegen over het zwanger worden niet uit zetten. Al zou ik dat zo graag willen.
Ook vind ik het moeilijk om te lezen dat meiden die "net"bezig zijn met zwanger worden, hier klagen over dat het niet lukt en dan het ze ws. nooit gaat lukken. Normaal kon ik hier prima tegen en begreep ik het ook. Heb zelf ook aan het begin van dit avontuur gestaan. Maar helaas ik ben al 4 jaar verder en nog steeds geen mama!!!
Tuurlijk hebben deze meiden ook het recht om hier te klagen en hun verhaal neer te zetten, maar ik kan er op het moment even niks mee. En dan kan ik beter niet reageren toch? Dan dat ik iets neertik waar ik later spijt van krijg??
Jullie zijn me allemaal even lief, maar het reageren op blogs is eventjes moeilijk voor me. Maar dat betekent niet dat ik jullie automatisch vergeten ben. Ik leef en duim met iedereen hier mee!!
reacties (0)