40+ weken... Toch een septemberkindje

Hoi meiden,

Noooooooit gedacht dat ons kind een septemberkindje zou worden. Heel gek, want als je 30 augustus bent uitgerekend is september een reële kans... Sterker nog, de kans is best groot. Maar nee, mn vader trouwt half september DUS ons kind wordt in augustus geboren. 'De 25e of de 28e' zei ik maanden geleden nog zo stoer. Mijn glazen bol is blijkbaar aan vervanging toe.

Inmiddels is het dus 2 september. Ik heb de 30 augustus met een weeig gevoel achter me gelaten. Hoe kan dat nou? Ik zou dan al bevallen zijn? Toch moet ik het loslaten. Het is zo. We gaan wel zien hoe het loopt met mij, de bevalling, ons kind en die verdomde bruiloft. Ja, zo denk ik er de laatste maand over. Ik ben boos en verdrietig dat ik me druk maak om die bruiloft. Waarom moet mn vader nu deze datum kiezen terwijl hij wist van de uitgerekende datum? Waarom waagt hij het erop dat ik er misschien niet bij kan zijn? Ik weet dat hij naief is en ik heb aan hem gelaten of hij zijn trouwdatum (die toen alleen nog in zijn hoofd zat) wilde doorzetten. De trouwdatum heeft voor hem echter een belangrijke betekenis (het heeft een relatie met mn overleden moeder) en daarom wilde hij het tóch doorzetten. Ik heb het destijds gerespecteerd, maar oef, wat heb ik daar nu een moeite mee.

Vorige week heb ik een gesprek gehad met de verloskundige. Ik zat in de stress. Het kindje móet snel komen want die bruiloft en ik ben getuige en... Misschien inleiden?? Wil ik dat dan? Ze reageerde heel snel door meteen een afspraak te maken met de gyn voor mij. 'Dan kun je het inleiden bespreken, al heb je niet de garantie dat hij je ook daadwerkelijk al wil helpen. Het is niet medisch...' Eigenlijk wist ik toen al dat inleiden voor mij niet goed voelde. Ik wil de natuur zijn werk laten doen. Ik wil de bevalling niet afdwingen als dat niet nodig is, zeker niet voor een bruiloft. Ik heb de gyn de volgende dag afgebeld.

Dus we krijgen een septemberkindje. Alle datums in september zijn goed. Laat maar komen. En die bruiloft, tja... Ik maak me er maar niet meer druk om...Althans, ik doe goeie pogingen daartoe met meer en minder succes. We gaan het toch niet helemaal meemaken. Mijn bevalling en ons kind staan voor mij op nummer 1. Daar is geen speld of bruiloft tussen te krijgen.

Hopelijk heb ik deze week goed nieuws.

Grx Joosje

444 x gelezen, 0

reacties (0)


  • Berbeltje

    Ahhh spannend! Kan me heel goed voorstellen dat je augustus zo in je systeem hebt zitten dat het nu gewoon een raar idee is dat het er nog niet is hoor. Waar zullen we voor duimen, een hele snelle bevalling dan maar en anders een heeeeele makkelijke zodat je zo weer op de been bent, sterkte!

  • anonieme mama

    Jeetje meid, ik snap je dubbele gevoelens! Wel ontzettend goed dat je voor jezelf de keuze hebt gemaakt om de natuur zn gang te laten gaan en niet in te laten leiden! Ook wij wachten hier in spanning af!xxxx

  • Massie1987

    Duurd nu iig niet lang meer! Heel veel succes straks!

  • eertje1984

    Zo is dat meid jij en je kindje zijn het belangrijkst..

  • HePino

    Vervelend voor je dat je nu die druk voelt, misschien moet je maar bedenken dat ookal was je al bevallen je toch niet alles mee had kunnen krijgen op die trouwdag met een pasgeborene en jouw vader heeft dat risico genomen, toch? Gelukkig zal de komst van de kleine alles om je heen totaal onbelangrijk maken. Succes met de laatste loodjes en ik wens je een soepele bevalling toe...vandaag!

  • 2x mama

    Nog even geduld

  • yvje1977

    Dikke knuffel en veel liefs van mij!!