7 Maanden

Het is zondagmiddag, daar lig je dan, lekker bij papa te slapen op de bank. Mijn mannen...ik kan er uren naar kijken. Wat een rijkdom. Ons lieve hondje ligt er lekker naast, hij hoort er ook bij. Op dit soort momenten staat de wereld stil en is er alleen maar liefde. 7 Maanden ben je nu bij ons en je hebt ons leven enorm veranderd, soms zo heftig en moeilijk maar meestal geweldig en overrompelend. Jij hoort bij ons, wij zijn samen een gezin en dat is zo te gek. Ik kan het niet anders omschrijven, we zijn zo trots op jou, onze flinke vent. Je bent zo vaak vrolijk en kletst ons de oren van het hoofd. Je wilt alles zien en meemaken. Je kunt heerlijk spelen, met je kleine vingertje ontdek je dan weer dit en dan weer dat...je trekt dan een heel serieus gezicht met een tuitlipje...die ik dan altijd even een kusje moet geven, hihi. Je bent steeds meer mobiel, je rolt de kamer door en gaat al bijna als een rupsje er vandaar, soms een stukje achteruit...dat vind je maar raar. Je kunt wel heel driftig worden als iets niet lukt of als je moe bent. Dan geef je goed aan dat je het er niet mee eens bent, we krijgen nog wat met jou....maar ook dat hoort erbij, we zullen wel zien hoe het gaat. Verder ben je nog altijd gek op eten, je wilt alles proeven en lust alles, haha nu nog wel. Wacht maar mama, als ik straks groter wordt. Eens kijken of ik dan nog alles lust... Je vindt tandenpoetsen ook heel erg leuk, als de tandenborstel er aan komt, doe je je mondje wijd open, je hebt onderhand al 8 tanden! Het is echt ongelovelijk, als je zo doorgaat heb je straks je hele gebit als je een jaar bent. We merken dat je steeds sterker in je beentjes wordt, je wilt vaker staan en hupst dan lekker met je kontje, das zo grappig om te zien. Op het kdv doe je ook graag mee met de liedjes, je babbelt gezellig mee en zwaait met je handjes in de lucht, dat heb je vast van mama, die houdt daar ook van, zingen en dansen. Toen je nog in mijn buik zat, ging mama altijd naar zumba toe en dan hupste je gezellig mee in mijn buik...dat doe je nu nog.

Gisteravond waren er allemaal vrienden bij papa en mama, ze gingen allemaal op stap en hadden wilde plannen. Mama en papa keken elkaar aan toen ze weg waren, en zeiden: wat zijn wij blij dat we nu dit leven hebben, met jou..lekker rustig. Wie had dat ooit gedacht, dat we dat tegen elkaar zouden zeggen. Maar het is echt waar, niks is meer belangrijk, alleen jij, kleine man...groei maar lekker door en geniet van het leven!

Liefs mama