Ziek zijn is stom

Lieve Vince,

Deze week (25 januari 2011) ben je voor het eerst ziek...jeetje das echt niet leuk. Je ziet bleekjes, grijpt naar je oortjes en moet heel erg hoesten en huilen. Jij vindt het ook niet leuk, want je wilt lekker spelen en gek doen maar dat gaat nu even niet. Het enige wat lukt, met moeite, is bij mama hangen en piepen. Als een klein zielig muisje, je bent echt weer even mijn hele kleine babytje....we zijn samen naar de dokter geweest en die moest even in je oortjes kijken, nou daar was jij het niet mee eens. Hou op, dat doet pijn, leek je te brullen...de dokter vond het ook heel erg voor je en mama zat met een trillend lipje.  Je moest van de dokter wat medicijntjes hebben dan zou het vanzelf beter gaan, maar das ook niet leuk want dat is VIES. En dan ook nog een zetpil in je kontje, wie heeft dat bedacht! Lieve schat, ik vind het zo vreselijk zielig voor je en dat terwijl ik normaal best rustig ben maar nu is mama net een kip zonder kop. Dat komt omdat ik zo ontzettend veel van je hou, jij bent het mooiste in mijn leven en als het niet goed met jou gaat is mama ook niet blij. Papa is ver weg voor zijn werk en vindt het ook vreselijk, hij mist ons heel erg en wil het liefste naar huis komen om bij jou te zijn..maar dat kan helaas niet. Maar hij denkt wel aan je hoor schattebout! Gelukkig ging het vanacht al weer wat beter en lag je heerlijk te slapen, je moest af en toe wel even huilen maar dan ging je weer lekker slapen. Vandaag maken we er weer een mooie dag van samen, je bent mijn kanjer!

Wie had dit gedacht, zo veel liefde, voor zo n klein mensje, het is overweldigend. Er zullen vast nog veel meer dingen komen die niet altijd leuk zijn en god wat zie ik daar tegen op, maar ik weet dat we het met elkaar gaan redden. We zullen er altijd voor jou zijn! En mama beloofd dat ze voortaan wat rustiger zal blijven...echt waar..nou ja dat probeert ze. (hihi)

Honderduizend kusjes op je bolle buikje,

van mama