24 februari 2010, 11.00 uur... We gaan voor normale controle naar het ziekenhuis. Ik ben 34 weken zwanger van onze jongens. Alles gaat goed, al ben ik wel erg moe en begint het nu toch wel echt zwaar te worden.... Dan blijkt één van onze jongens al vier weken niet gegroeid te zijn, dus hup aan de monitor. Ook blijkt zijn hartslag terug te vallen en toen ging het snel..... Om 13.35 uur en om 13.36 worden onze jongens Thijs en Stijn geboren!!! Oh, wat zijn ze klein!! Vooral Stijn weegt zo weinig, 1910 gram! Ik had nog nooit zo'n klein baby'tje gezien!
Maar ze doen het super goed! Eén weekje in de couveuse om een beetje aan te sterken, daarna mogen ze samen in een warmtebedje. Ze groeien goed, drinken nog niet goed uit een flesje, maar de sondevoeding gaat prima. Thijs had in principe al naar huis gemogen, maar we willlen de jongens niet uit elkaar halen. Dus Thijs blijft bij zijn kleine broertje in het ziekenhuis. Zelf moest ik na tien dagen naar huis en vond dat maar niks... Kom je thuis, lege buik, geen kindjes, dat is niet hoe je het wil. Maar goed, alles went (maar dat niet hoor).
In totaal hebben onze mannen vier weken in het ziekenhuis gelegen en toen mochten ze naar huis!!!!
En morgen?? Dan is het precies een jaar geleden dat ze geboren werden!! Jeetje, ik wist niet dat dat zo'n sentimenteel gevoel bij je kon teweegbrengen. Wat is het bijzonder!! En kijk eens wat er gebeurt in zo'n jaar: van 2 x 8 voedingen per dag, dus minimaal ook 2x 8 luiers per dag.... Kijk nu toch eens. Ze zitten, ze kletsen, ze (proberen te) kruipen. Ze lachen heel veel, spelen heel veel, soms jengelen ze en ook huilen komt natuurlijk ook weleens voor. Maar wat zijn ze stoer, lief, knap, vrolijk en geweldig!!
Ja, het is echt zwaar. Mijn lijf protesteert inmiddels echt heel erg. De hulptroepen zijn ingeschakeld en daar heb ik het soms toch wel moeilijk mee. Hoe doen andere ouders dit?? Ik kan gewoon niet alleen voor ze zorgen, maar gelukkig is er hulp. Iedere dag krijg ik hulp via de thuiszorg. Gelukkig iedere dag dezelfde, een super leuk mens die de jongend inmiddels ook goed kent en daardoor ook echt dingen uit handen neemt! Natuurlijk zou ik het het liefste allemaal zelf doen, maar het lukt niet! Teveel pijn, te weinig energie. Maar met de hulp gaat het goed! En natuurlijk samen met mijn allerliefste. Ons jaar kan niet meer kapot!!
Vanavond gaan we slingers ophangen en ballonnen blazen! Het echte feestje vieren we zaterdag, maar morgen komt er vast wel wat spontaan bezoek! We gaan genieten!!!!!!!!!!!!! Wat is het toch een wonder om een kindje te krijgen en wat is het toch een GROOT WONDER om twee kindjes tegelijk te krijgen!!
Liefs!!
reacties (0)