Thijs en Stijn, bijna tien maanden

Hallo allemaal!

Hieronder de update die ik aan onze familie en vrienden heb gestuurd. Hoef ik niet alles opnieuw op te schrijven en zijn jullie toch op de hoogte!

December 2010, onze jongens zijn alweer bijna 10 maanden en wat gaat het goed met ze! Tijd voor een nieuwe update met wat recente foto’s. Hopelijk vinden jullie het leuk om te lezen.

Het gaat hier ontzettend goed. Vanmorgen zijn we voor controle bij de kinderarts in het Westeinde geweest. Daar waren ze een half jaar niet geweest en bij binnenkomst zei ze: dat we ons om deze mannen zorgen hebben moeten maken na de geboorte! Daar waren wij het helemaal mee eens. Ze wegen nu allebei rond de 10 kilo en zijn 76 cm lang! Enorm gegroeid dus! Hollands welvaren. Ze was zeer tevreden. Vooral Thijs liet zien dat stil liggen niet leuk meer is en als hij ergens mee wil spelen, dat je het dan vooral niet van hem moet afpakken of hem moet proberen op andere gedachten te brengen. Niets van dit alles, hij zorgt er wel voor dat hij komt waar hij wil komen! Haha! Hij viel nog bijna van de behandeltafel af omdat hij gewoon enorm beweeglijk is op dit moment. Gelukkig lette Aldo goed op!

Stijn vond het onderzoek niet zo prettig en ook dat kan hij goed laten weten. Hij begon enorm te huilen, maar dat was snel over toen ik hem mocht oppakken. Ook Stijn is goed gegroeid en goed in de ontwikkeling. Allemaal iets later dan bij Thijs, maar niks om ons zorgen om te maken. Wel hebben we voor Stijn een verwijzing naar een kinderfysiotherapeut gekregen. Ze vond dat zijn rug nog wat slapjes oogde. En met mijn achtergrond van Ehlers-Danlos en daarbij zijn vroeggeboorte leek het haar verstandig om hem even te laten onderzoeken door een fysiotherapeut. Dit kan nooit kwaad, dus begin januari hebben we een afspraak. Als hij niet te vroeg geboren zou zijn en ik geen bindweefselproblemen zou hebben, dan had ze hem ook niet doorverwezen. We gaan zien wat de fysiotherapeut van hem vindt.
Maar ze mogen weer een half jaar wegblijven bij de kinderarts!

Verder zijn ze veel aan het ‘keten’. Ze bouwen regelmatig een feestje boven als ze eigenlijk moeten slapen. De kreten en het gelach klinkt dan door de babyfoon en dat is super leuk om te horen. Natuurlijk ook wel eens jammer dat ze niet gaan slapen als wij denken dat het toch echt wel beter voor ze is, maar goed, ze geven het zelf aan. Gelukkig slapen ze nog steeds regelmatig en best nog veel. Nog steeds in de ochtend een uur en in ade middag anderhalf tot twee uur. Verder slapen ze ’s nachts ook heel goed! Erg fijn voor hun ouders!! Het is ook leuk om te zien dat ze meer contact met elkaar zoeken. Benieuwd hoe dat verder gaat!

Met Aldo gaat het ook super goed. Hij heeft een hele goede beoordeling gehad op zijn werk en dat geeft natuurlijk een heel fijn gevoel. Zijn nieuwe functie als systeembeheerder bevalt hem dan ook erg goed. Het is hard werken en veel leren, maar daar haalt hij wel veel voldoening uit! En zodra hij thuis is, krijgt hij twee lachende gezichtjes te zien en geniet ook hij erg van zijn kleine mannen!

Met mijzelf ging het de afgelopen weken lichamelijk gezien wat minder. Ik kreeg erg veel pijn in mijn schouder (en ook mijn rug speelde op), eerst werd gedacht aan een slijmbeursontsteking. Dit blijkt het toch niet te zijn. Het blijkt overbelasting te zijn door het vele tillen wat ik op een dag doe. Het zou over moeten gaan met rust en fysiotherapie. Hoe neem je rust met twee jongens in huis die nog niet veel meer kunnen dan liggen? Alle hulptroepen zijn ingeroepen en dat heeft erg goed geholpen!! Natuurlijk helpt ook de fysio me erg goed, dus de pijn is zeker minder dan de afgelopen weken. Maar dit moeten we in de toekomst natuurlijk proberen te voorkomen en daarom hebben we ook ‘hulp van buitenaf’ ingeroepen. Ik heb een indicatie voor gezinshulp en ben daar (inmiddels) blij mee. Het is nog een heel gedoe om ook daadwerkelijk iemand in huis te hebben, dus daar ben ik nu dagelijks mee bezig. Maar goed, de indicatie is er en hopelijk hebben we begin volgend jaar iemand die een paar uurtjes per dag komt helpen, want als ik heel eerlijk ben, het is echt heel zwaar. Ik vond het negen maanden lang niet nodig om te zeggen, want wat geniet ik van de jongens! Maar alles wat je op een dag moet doen, het is te veel voor mijn lichaam. Ook de urgentie-aanvraag voor een ander huurhuis ligt klaar om ingeleverd te worden. Allemaal stappen om er in de toekomst het allerbeste van te maken!!!

Zo, de update komt weer tot een einde. Ik wil op deze manier iedereen hele gezellige Kerstdagen toewensen en voor het nieuwe jaar natuurlijk heel veel geluk en gezondheid!!! De kerstkaarten laten we dit jaar even in de kast. Maar natuurlijk wensen wij iedereen het allerbeste!

Heel veel liefs,

Irene