Mijn meisje voor het eerst naar de peuterspeelzaal

Lieve Milou,

Het nieuwe jaar brak aan, nadat we een erg drukke (beetje te druk als je het mama vraagt), maar gezellige kerst hadden gehad. Jij hebt genoten van al die aandacht, maar het was me een gesleep en heen en weer gesjees. Veel daagjes samen met opa en oma, en een aantal dagen heel erg laat naar bed. Op kerstavond gingen we het vieren met mama's familie, en lagen we pas om half 2 in bed. En als je dan al om 5 uur bent begonnen op je werk, pfff..... De dag erna naar familie de Bruijn, heel gezellig en jij weer heerlijk spelen met je neef Dandro. Dus ook pas weer om 12 uur in je bed, maar gelukkig blijf je gewoon gezellig en ga je ook 's nachts niet spoken. Tweede kerstdag even helemaal niks, heerlijk, maar eerlijk gezegt kon mama ook geen 'boe of bah' meer zeggen. En nu weer even niks moeten, en gewone werkdagen maken. Het heeft er bij mama erg ingehakt die eerste maand werken, lichamelijk was het eigenlijk nog te veel. Nu maar eens zien hoe snel mijn lijf weer een beetje bijtrekt. Want mijn schouders, schouderbladen en armen doen me op het moment nogal zeer. En daar wordt mama nogal moe van en niet de gezelligste. Maar nu genoeg gemekker en gezeur over mij.

Want met jou gaat alles heel goed, je wordt op het moment erg snel wijs en bijdehand. Je bent erg gezellig en kan heel lief zelf spelen. En er rollen steeds van allerlei grappige zinnen uit jouw mondje. Enkele voor beelden: 'rustig maar', 'ik schiet al op', 'echt niet/wel', 'dankjeblieft'. En je vader zei van de week tegen je 'he ouwehoer', omdat dat mondje van jou geen moment stil staat. Zeg jij 'nee, nieuwe hoer', oeps verkeerde woordkeuze. Ook vroeg mama laatst of je gepoept had, jij zei 'nee'. Maar aangezien je vaak nee zegt en jij zag dat mama je niet geloofde, zei jij 'echt niet, je mag wel ruiken?' Wat hebben we gelachen jouw vader en ik.

En sinds vorige week mag je dan eindelijk naar de peuterspeelzaal. Dus we lieten je zondag niet slapen overdag, want je zit er toch tegen aan te hikken dat dat niet meer nodig is. Al vind mama het nog wel erg lekker om even op adem te komen als jij slaapt en even gewoon wat voor mezelf te kunnen doen. Zodat je 's avonds een uur eerder naar bed zou gaan (om 20;00), dit ging heel goed. Dus 's avonds alles klaar gezet, fles met melk en limonade in de koelkast, verzorgingtas vol, kleren klaar gelegd, zodat het 's ochtend zo soepel mogelijk zou verlopen. Wekker op half 8, Djoah uit bed gehaald, fles gedronken, zelf aankleden, haren doen, enz. En toen om 8 uur jouw uit bed gehaald, gelijk kleren aan, naar beneden, fles drinken, mama jou haartjes doen, broodjes smeren, eten, jas aan en op weg. Toen stond jij even raar te kijken, mama het is nog donker? Beetje spannend dus, maar je vond het wel leuk en was verrassend genoeg was je niet chagerijnig. Want meestal ben je niet te genieten als we je wakker maken. Onderweg nog wat broodjes erin gestopt, en toen liepen we de school in met jouw wang gevuld met een prop brood. Mama moest er wel om lachen, nog even op de gang wachten en toen mochten we naar binnen. Je vond het wel leuk en schuifelde naar binnen, begon gelijk te spelen. Toen de kring begon gingen de andere mama's weg, mama bleef nog even. Er was namelijk een kindje wat nogal over z'n toeren ging toen z'n mama wegging. Hij was al aardig wat keertjes geweest, maar nu zo na de vakantie. Jij keek raar naar hem, zo van 'hou eens op, wat doe jij nou', hij verstoorde een beetje de kring. Na 5 minuten was het over en toen mama tegen jou zei, nu ga ik weg, keek je wat beteuterd maar het ging wel goed. Je keek nog eens in de richting van mama, maar deed al goed mee met de kring, geen traan gezien. Daar stond mama dan op de stoep zonder jou, toch wel een beetje verdrietig. Daar gaat mijn kleine meisje. Je ging het er heerlijk hebben, en kwam vast terug met grote verhalen. En ookal liep ik achter de wagen van je kleine broer, ik voelde me even geen mama. En dat voelde even onwennig, lekker even meer tijd voor mezelf of nou eigenlijk voor de dingen die er nog moeten gebeuren. Dus gelijk boodschappen gedaan, overschotel klaar gezet voor 's avonds, nog even wat kletsen met je broer. En hop alweer tijd om terug te lopen. Daar stond je dan aan de andere kant van de deur, even een vlugge knuffel en toen moesten jullie nog even op je plek gaan zitten voor het afscheidsliedje. En jij deed precies wat er gevraagt werd, weer helemaal terug achterin op het bankje. Netjes mee doen en gedag zwaaien, ondertussen glunderend naar mama kijken. Alsof je er al tijden heen ging, zo trots was mama. Je had vuurwerk geverfd zei de juf en al heel goed meegedaan. Thuis heb je het er niet zoveel meer over gehad, je keek zelfs een beetje geirriteerd als ik erna vroeg. Op donderdagochtend zelfde liedje, wat een gedoe, maar het lukte om weer op tijd en nog steeds vrolijk in de klas te staan. Mama liet haar jas aan en wilde met het beginnen van de kring weggaan, maar dat mocht niet van jou. Ik wilde dus nog even blijven en dan alsnog weg. Maar toen ik opstapte en de juf zei we vangen haar wel op, klampte je je aan me vast. Dus de juf vroeg of ik nog even kon blijven. Ik deed nog een liedje mee, en kon toen zo weggaan. Je keek niet eens waar ik heen ging, gewoon dus testen wat mama zou doen. Je mocht weer verven en had het erg leuk gehad. Mama was erg moe van al dat gedoe en geheen en weer, hopelijk ging het volgende week beter met afscheid nemen. De juf zei dat ik de volgende keer waarschijnlijk beter iets eerder weg kon gaan. Mocht je dan stennis gaan schoppen, verstoor je ook niet zo de kring. En bofte jij even, juf vierde maandag gelijk haar verjaardag, dus feest. We hadden samen een cadeautje gemaakt van thee, chocolaatjes en een mooie tekening. Die mocht je dan in de kring geven. Mama had al vertelt dat wanneer de kring zou beginnen, ik weg zou gaan. Dus je pakte enthousiast een stoeltje en gauw zitten, mama vroeg nog een kus. En kreeg hem nog net, ging dus weg, zei nog dag, maar je keek geen enkele keer om. Nog even in de hal gestaan, of je wel begrepen had dat ik echt al wegging. Maar je zat al middenin de gezelligheid en geen tijd meer voor mama. Heerlijk om je zo te zien glunderen. Het ging weer super en de juffen zeiden beide dat het ze verbaasde dat het al zo goed met je ging. Je was een aanwinst voor de groep en al zo ontzettend vrij. Wij kennen je niet anders, en gelukkig heb je het er naar je zin. Mama vindt het erg leuk voor jou. Wat wordt je snel groot ....

Je wil op het moment ook graag een film kijken, en iedere dag weer een andere. Ook speel je veel met de duplo die we van je neef hebben overgenomen. En dat is een heleboel, dus de treinbaan ligt standaard door de kamer en er wordt met blokken gebouwd en poppetjes gewandeld. Eten gaat erg goed, en ook begin je zelf al wat meer te happen. Maar op het potje of de wc plassen, NEEEEEEE!! Heel duidelijk, je hebt er geen zin in. Stickers plakken, is leuk, maar niet intressant genoeg om je over te halen. En als jij niet wil, ja dan houd het op. En mama heeft op het moment ook geen zin, om met natte broeken in die kou over straat te lopen. Dus we hebben besloten maar even te wachten tot het mooier weer wordt en dan in een keer geen luiers meer om te doen. Want je kan het wel al aardig, maar hebt nu gewoon duidelijk geen zin. En dus beginnen we er maar niet meer over, is vast straks snel gelukt.

Hopen dat het snel wat kouder gaat worden, het is nu namelijk nog zo'n 8 graden. Lekker vind mama, maar jij wil graag sneeuw. Want jij blijft het zeggen 'pop maken'. Dan zeggen wij 'eerst moet er sneeuw komen', jij zegt dan 'komt eraan'. Met van die ondeugende oogjes, op naar de sneeuw.... Zal een hoop mooie plaatjes opleveren...

liefs Mama