Mijn dochter alweer 15 maanden

Lief Moppie,

Mama heeft het geweten hoor, dat ze onder het vorige stukje schreef, "op naar je volgende sprongetje". Want wat was je een uitdaging voor mama, en wat duurde het lang deze keer (3-4 wk). Mama had het maar zwaar met je. Je wilde alles wat je niet mocht en wat mama wilde dat je deed, wilde jij niet. Het avondeten was soms een ramp en er waren dagen dat je de hele dag jezelf in de weg zat. Je jengelde dan veel, hing huilend aan onze benen of gooide je jezelf op je rug op de grond. Je wilde waarschijnlijk zoveel zelf doen en duidelijk maken aan ons. Maar het pratend uitleggen ging nog niet, en dat frustreerde je enorm. Ook de blokkendoos en puzzels moesten er regelmatig aan geloven, want lukte het niet (en dat was vaak het geval) dan werd hij door de kamer gesmeten. Ze driftig, ongeduldig en kwaad als je dan was. Mama wilde nog helpen, maar dat mocht vaak niet van jou. Gelukkig sliep je goed, nog steeds lekker van 8 uur 's avonds tot 8 uur 's ochtends. En dan ook nog eens twee keer overdag (van ongeveer 11-13 en van 16:30-17:30), heerlijk vind je het. En je lammetje (je lievelings knuffel vanaf je geboorte) is op dit moment je aller grootste vriend, en er is dan ook niemand (zelfs papa en mama niet) waarvan je zo gaat stralen en glimmen elke keer als je hem ziet.

En nu ben je sinds een ruime week ineens weer dat gezellige, ondeugende (dat nog wel) en liefste meisje dat we zo goed kennen. Heerlijk vind mama dit. Je bent ook echt zo vooruit gegaan de laatste tijd. Wilde je eerst nog steeds niet graag zelf uit je tuitbeker drinken en stukjes eten (zoals brood, rozijntjes, stukjes aardappel, patat) met je handjes eten. Nou ja je weigerde vaak gewoon, en de stukjes patat kregen we vaak naar ons hoofd gesmeten, zo van doe jij dat maar. Nu doe je dit vaak allemaal zelf en zit je heerlijk te eten. Dus dat chagerijnige koppie van jou, hebben we al een tijdje niet meer gezien aan tafel. Je vindt het eten van aardapppeltjes op het moment het lekkerst, zoals spinazie, andijvie, dopertjes/worteltjes en patatjes vind je ook heel lekker. Pannekoeken en poffertjes worden vaak geweigert en ook vis is soms een resolute NEE. En die stukjes aardappels in de potjes, vind je ook echt niet te pruimen. Je vindt de potjes fruit met stukjes dan weer wel om te smullen. En ook je rozijntjes eet je inmiddels graag zelf uit een bakje of je peutert ze zelfs helemaal zelf uit dat kartonnen doosje.

Je fijne motoriek is zo vooruit gegaan. De blokjes gaan nu soms wel in het goeie gaatje en de puzzelstukjes passen nu soms ineens wel terug in het plankje. Ook gaat het lopen nu al zo'n stuk beter, en is het vaak zelfs al echt rennen. De afstapjes gaan soms al goed en doe je helemaal alleen. En klimmen kon je al, maar het ergens afkomen kan je nu ook. Mama heeft het vaak moeten zeggen en je vaak geholpen, maar nu doe je zelf eerst je beentjes. En ren je heerlijk heen en weer over de loungeset zonder kussens, want dat kunstof riet veert zo lekker. Praten gaat nog steeds niet veel beter, maar de grootste mijlpaal is genomen. Want je zegt, sinds twee weken Mama!!! en een paar dagen later dan ook papa!! Niet vaak en enkel als je ons nodig hebt, maar is toch wel erg leuk. Ook was mama benieuwd of je nu al zonder je speentje zou kunnen, en ja hoor het gaat harstikke goed. Je slaapt nu al een weekje zonder speen, horen je wel voor het eerst vaak nog even een kwartiertje mopperen en kletsen. Maar wie weet sliep je met speen ook niet meteen, alleen hoorde we je dan niet. Ook slaap je 's middags iets minder lang, maar dat kan ook door het warme weer komen. Dus mama is super trots, mijn meissie kan al zonder heer speentje!!

Nou moppie, tot de volgende keer!!