Ziekenhuis

20 feburuari......
Sharvani is in de nacht van woensdag op donderdag heel erg huilerig, heb de hele nacht opgelopen met haar, vond het wel vreemd dat ze zoveel huilde, want dit deed ze nooit, maar goed, baby's huilen huilen nu eenmaal.
Rond een uur of 7 ond ik haar erg warm, dus ben maar gaan tempen, toen schrok ik! Kleinemeid had 39.8!!! veelste hoog voor een moppie van 3 weekjes.....  uurtje gewacht, want dat had de kraamhulp toen gezegd, en na een uur weer tempen, 38.9 nog steeds te hoog dus. Ondertussen was ze ook heel erg gaan kermen, ze had echt ergens pijn, want ze bleef kermen. Dokter gebeld en we mochten gelijk langkomen.
Bij de doktter is ze weer getempt en daar was hij 38.4 de dokter wilde geen risico nemen en heeft ons doorgestuurd naar het ziekenhuis. Dacht nog, jemig, zal gewoon een griepje zijn, geef mij maar antibiotica en dan kanik naar huis met haar. Maar goed, zekere voor het onzekere en maar naarr het ziekenhuis. Daar bleek alles toch wat erger......
Er werd een ruggeprik gedaan, gillen dat mijn meissie deed, en huilen dat ik deed op de gang, wat ergom je kindje zo te horen huilen van de pijn enje kan dan niets doen :( door een hel ging ik!!
Toen was het wachten op de uitslag, ze zou zowiezo opgenomen worden want hoge koorts bij zo een jonge baby is niet goed.
5 dagen moesten we blijven, maar 7 kon ook dus moest daar maar rekening mee houden. Toen kwam de uitslag... hersenvliesontsteking, mijn wereld storte finaal in, daar lag mijn kleintje, hadden we 4 jaar op gewacht en danzou ik haar zo na 3 weken weer kwijt kunnen raken....... een nachtmerrie was waar we in terecht waren gekomen.
Gelijk behandeling gestart voor alle vormen van hersenvliesontsteking en nu wachten welke vorm ze had. Die uitslag kwam de volgende dag, ze had een bacteriele vorm en diehad ze opgelopen tijdens de bevlling via mijn baarmoederkanaal! Niemand had ditdus kunnen voorkomen......
Het was goed te behandelen, alleen duurt de behandeling wel 3 weken! Damn! 3 weken ziekenhuis ds, want ze krijgt de antibiotica via het infuus binnen.

Omdat ze zolang aan de AB moest en dit via hetinfuus moest, werd er besloten om een ander infuus aan te leggen voorlangere  tijd, die in haar handje zou namelijk snel kapot gaan omdat alles zo klein is. Prima, ander infuus en diezou dan tot het einde blijvenzitten....helaas na een dag infuus kapot, weer infuus in haar handje. Volgende dag zou ze weer een nieuwe lijn voor lange tijd krijgen, maar die kwam er alleen als ze danook op de IC zou komen te liggen, want daar konden ze de lijn beter in de gaten houden, washet hier niet mee eens, want dankon ik niet bij haar slapen! Maar had helaas niet veel in te brengen..... Infuus geplaatst en helaas na 2 uur was hij door een foutje kapot..... verdomme! Baalde enorm,maar gelukkig had ze ng een infuusje in haar hand, deze kon nu weer gebruikt worden. Volgende ochtend zagik dathet infuus in haar andere handje zat, ja het andere infuusje was ook weer kapot gegaan :( echt hoeveel moet ze er nog krijgen!!!
Er is besloten om een centrale lijn aan te leggen, een infuus die door een chirurg word ingebracht, meissie dus naar de OK en afwachten maar... wat duurt wachten dan lang zeg. Alles goed gegaan en dit infuus zou het echt gaan houden!
Niet dus........ na een paar dagen ging hij lekken! Ik storte helemaal in en kon alleen nog maar huilen! Hoeveel ellende moest mijn kleine meid nog ondergaan! hoeveel pijn moest ze nog hebben......
Nieuw infuus, handjes lukte niet meer, adertjes waren al allemaal gebruikt, dan maarhaar voetje. volgende dag, je raadt het al........ infuusje kapot! Lekte in haar voet, had het niet meer... Dit alles was in het weekend en infuus in haar vvoet moest het tot maandag redden want dan zou er weer 1  chirurgisch gezet worden. Wachten tot maandag deden ze niet meer en zondag ging ze weer naar de OK....... pfffff wat een ellende allemaal!
Maargoed, infuus weer gezet en foto gemaakt om te kijken of hij goed zat, enje raadt het alweer, natuurlijk zat hij niet goed :(
Ipv naar haar hartje ging hij naar haar hoofdje, niet goed dus. Ats zou hem iets terug trekkne, dan zat hij niet perfect maar wel goed genoeg om de AB te krijgen. Goed, weer wachten, weer  foto. Vrouw die de foto moest maken zet de lamp goed, wil weglopen en zit de infuus draden niet...... daar ging mijn meid, schoof zo over de behandeltafel heen! Gelukkig zatalles nog goed en heeft ze er niets aan overgehouden!!! Maar wat een schrik weer!! Hoeveel kan je danals moeder nog hebben.... niet veel meer!

Weer afwachten en toen kwam de arts! Hij zat goed! Beter nog! Hij zat zoals hij hoorde!!!! Eindelijk goed nieuws! Nu is het woensdag  en zit alles eglukkig nog goed ( klop klop! KLop alles af nu he!!!)
Nog tot 11 februari zijn we in het ziekenhuis, ik ben elke dag bij haar en slaap ook bij haar opde kamer ( ze heeft maar 1 dag op e IC gelegen ;))
Afentoe zit ik er goed doorheen, dit is echt heel zwaar, kan mijnmeissie niet lekke vast houden door alle draadjes en dingen, kan der niet goed troosten en datmaakt het allemaal best wel zwaar hoor. Maar goed, we moeten nog even volhouden en dan zijn we weer lekker thuis bij papa en onze diertjes! Kan niet wachten tothet 11 feb.is!!!