Mijn bevallingsverhaal

28 december, ik had een beetje last van harde buiken en voorweeën, ik moest om 13.00 uur bij de VK zijn, deze afspraak stond er al.
Gezegd dat ik best last van mijn buik had, ja het kon nog even duren maar het kon ook vandaag gebeuren, dus weer naar huis en een nieuwe afspraak gemaakt voor de week erop, VK hoopte dan wel dat ze me niet zou zien, en dat ik al bevallen zou zijn.
Op weg naar huis zei ik nog tegen mijn man, zou toch wat zijn als ik nu vanavond weer terug moet!
Eenmaal thuis werden de weeën toch wel wat erger, en rond 5 uur kwamen ze om de 4 minuten en hielden een minuut aan.
Mijn man ging nog even snel de hond uitlaten voor het geval dat het echt begonnen was en ik hield de tijd zelf even goed bij.
Anderhalf uur later was er nog niets veranderd en mijn man belde het zhuis, ik moest gelijk maar komen. Taxi gebeld en op naar het zhuis.
In het zhuis kreeg ik een band om me buik en werd de hartslag van de kleine in de gaten gehouden en mijn weeën gemeten.
Ivm mijn suiker zou er elk uur bloed geprikt worden bij mij en werd er voor de zekerheid een infuus aangelegd, wat een HEL was dit zeg! Die meiden die er waren konden het echt niet! Een pijn! Ik had nog liever de weeën dan de pijn die zij mij deden zeg! Na 2 x proberen en het mislukken hebben ze iemand anders erbij gehaald, ook deze prikte niet goed maar kwam erop neer dat ik me niet moest aanstellen! Infuus zat erin en de pijn werk na een tijdje gelukkig ook wel minder ( of dit kwam doordat de weeën heviger werden hihi dat kan ook!)
Helaas ben ik niet meer geprikt, dus al die moeite voor het infuus was ook nutteloos, want dit was voor als mijn suiker te laag zou worden ik gelijk wat toegediend kon krijgen. Erg amateuristisch in mijn ogen maar goed.
Alles veranderde toen de nachtdienst kwam! Wat een geweldige mensen waren dat!
Mijn weeën werden steeds heftiger en kwamen steeds meer op elkaar, al snel kreeg ik een weeën storm! Wat een hel was dat ook weer! Ik kon ze ook echt niet meer opvangen en me man kreeg het best wel zwaar met me haha
Gaf hem de schuld van mijn pijn en hij kreeg ook gelijk maar te horen dat we nooit meer sex zouden hebben want wie weet zou ik per ongeluk zwanger worden en een 2de kindje kwam er echt niet whahahaah wat een heks kan je tijdens de bevalling zijn zeg!
Maar goed, ik kon de weeën echt niet meer opvangen want had wee op wee en kon niet meer bijkomen, doordat ik een beetje in de stress raakte van de pijn ging de hartslag van de kleine achteruit, ik moest op mijn zij gaan liggen, dit deed zoveel pijn, maar ik moest wel! heb me vastgehouden aan mijn man en zo ben ik er een beetje doorheen gekomen, maar ook dit was wel weer een hel!
Ondertussen is de arts de hele tijd bij me gebleven omdat ze merkte dat ik dan iets rustiger was dan als ze weg was en dit was natuurlijk beter voor de kleine.
Persweeën kwamen er en ik mocht gewoon persen, hoefde het niet weg te puffen gewoon persen als ik dat moest. Intussen was ik van 6 cm in 50 min naar 9 cm ontsluiting gegaan dus dat ging lekker snel!
Helaas ging de hartslag van de kleine erg achteruit en binnen notime stond onze kamer ineens vol met allemaal mensen, ik raakte hierdoor in de stress, gelukkig werd er rustig uitgelegd wat er aan de hand was en wat ze gingen doen en daardoor werd ik weer wat rustiger.
De kleine zou met een knip en vaccuumpomp gehaald worden omdat ze er gelijk uit moest, haar hartslag was nog maar 55 en ging niet meer omhoog, volgende wee moest ik persen en stoppen als ze dat zeiden ik zou een knip krijgen en de pomp zou op haar hoofd gezet worden, zo gezegd zo gedaan en bij de volgende wee mocht ik weer gaan persen, bij de volgende perswee was onze dochter geboren en kreeg ik haar op mijn buik wat mooi was dit onze kleine meid Sharvani Ishana Amarante is om 02:20 uur geboren.
Ik had het zelf kunnen doen, met een paar persen had ze er geweest, maar omdat haar hartslag zo achteruitging moesten ze het op deze manier doen.
De moederkoek was er ook vrij snel en zonder moeite uit gelukkig en ze had echt een mini vruchtzakje, dat onze kleine meid daarin had gezeten was niet te begrijpen hihi snapte wel gelijk waarom ze al zo lang in dezelfde houding lag! Ze kon ook niet anders, ze had helemaal geen ruimte om te bewegen! Ondanks dat mijn buik vrij groot was!
Omdat Sharvani met een vaccuum gehaald is en ik zwangerschapssuiker zou hebben gehad moesten we 2 nachten blijven, Shavani haar suiker werd 24 uur gecontroleerd maar alles was in orde 1 x was hij iets te laag hij moest 2.7 zijn maar was 2.5 dus moest ze bijvoeding krijgen, dit vond ze niet echt lekker trouwens haha

Ze is dinsdagnacht geboren en donderdag mochten we naar huis.
Ik heb nog vrij veel last gehad van de hechtingen en kon niet veel. Ik heb nu nog wel wat pijn maar het ergste is wel voorbij nu gelukkig!

Sharvani doet het goed! Ze wilt niet altijd even goed drinken helaas, soms drinkt ze maar 10 min en andere keer een half uur, ene keer komt ze na een uur weer en de andere keer wil ze na 4 uur nog niet drinken! Als ik haar wakker maak om te drinken dan wilt ze echt niet! Ze moet echt zelf wakker worden anders drinkt ze gewoon niet.

Al met al is het wel een heerlijk meissie en ben ik dolgelukkig met haar! Ik vind het heerlijk om mama te zijn en geniet van elk moment! Oke de huilmomenten iets minder hahahaah maar gelukkig doet ze dat niet heel veel!

Ze is nu genezen! De  ontsteking is weg :) alleen de kuur moetnog afgemaakt worden, tijd uitzitten dus! Maar dat ze beter is, maakt mij al heel gelukkig!!