Kleine kids en water

Ik heb lang getwijfeld of ik deze blog moet schrijven. Ook heb ik geen idee hoe deze blog eruit komt te zien gezien ik al lange tijd niets geschreven heb. Toch hoop ik dat als maar 1 mama dit leest en zich bewust wordt van gevaar bij water met kleine kinderen, hun kind niet uit het oog verliest of wel meteen alarm slaat zodra ze hun kindje niet kunnen vinden daarmee een leven gered kan worden....
Zondagmiddag. Het was onwijs warm weer, Mn zusje bleef logeren en in de tuin hangen daar had niemand zin in. Na de honkbal wedstrijd van dyami zouden we lekker naar het meertje gaan. Heerlijk spelen in het water, warm worden in het zonnetje, een balletje gooien en zandkastelen bouwen. De tassen werden gepakt en de auto volgeladen. Op naar het meertje!
Daar aangekomen was het stervensdruk. Alleen (vanaf onze kant gezien) het achterste gedeelte was rustig en dus zette we koers die kant op. Hadden we dat nou maar niet gedaan..... hadden we maar gewoon tussen de drukte geploft maar dat is altijd achteraf.....
na ons plekje te hebben opgebouwd, river zijn bandjes te hebben omgedaan, rylie te hebben ingesmeerd en haar kleertjes verwisseld te hebben voor een badpakje begon het plezier. Het spelen in het water van de kinderen waar mijn man als een havik op aan het letten was en de ontdekkingstocht van mijn dochter die de losse grassprietjes erg interessant vond. Met zijn alle even het water in maar ik vond het te koud. Rylie vertrok geen spier maar begon ook koud te worden dus hup samen t meer uit en op de handdoek.
Daar stond een jongetje. Een blond jongetje schreeuwend om zijn mama. Iedereen keek en niemand deed wat. Mijn zusje zat bij me en bleef bij rylie en ik liep rustig naar het gillende jongetje zonder bandjes en heb samen met hem zijn moeder gezocht. Eind goed al goed. Nog geen half uur later een krijsend meisje.... mama waar ben je! Helaas was ik alleen met mijn slapende dochter dus weg kon ik niet. Een snelle check bevestigde dat het meisje bandjes droeg en een zwemband om haar middel had. Opnieuw deed niemand iets..... ik voelde me zwaarmoedig, wilde het meisje helpen maar kon mijn dochter niet alleen laten.... ik heb haar laten gaan.
Rond 16:10 ging er een zucht over het veld heen.... een drenkeling er was iemand verdronken.... ik keek op en op 50 tot 100 meter afstand stonden er mensen met handdoeken die een kring vormde. Mijn man kwam naar de handdoeken met mijn zoon van 4 en mijn zusje kwam ook aangesneld. Maar waar is dyami! Hij was met zijn buurjongetje gaan spelen dat wisten we. Zou hij er tussen staan? Nieuwsgierig zijn en gaan kijken? Dat kan hij absoluut niet handelen..... dus handelde ik. Ik liep er naartoe maar met een grote boog omheen. Inmiddels was politie en brandweer gearriveerd en hadden de reanimatie overgenomen. Want dat is wat ik zag. Een reanimatie met korte kleine bewegingen met weinig kracht. Er lag daar een kind....
mijn eigen kind zag ik niet maar het gat moest gedicht worden.... mijn handdoek lag te ver en godzijdank kwam er al iemand aanrennen met een badlaken om het gat te dichten.... ik ‘hoefde’ niet te rennen.... mijn zoon was aan komen lopen via de andere kant en heeft gelukkig weinig meegekregen.
Toen begon het wachten.... 5minuten.... 10 minuten.... 15 minuten..... de draagbare brancard werd die kant op gedragen.... 20 minuten..... en de ambulance vertrok. Het jongetje wat erin lag 4/5 jaar.....
het heeft diepe indruk gemaakt op ons allemaal.... ik wist niet dat er een kind kwijt was..... ik heb niets gehoord en niets gezien..... kwam het omdat ik in mijn eigen wereld zat? Misschien.....
de prijs die de ouders hebben moeten betalen is te hoog..... onmenselijk hoog..... maar laat het een les zijn voor iedere moeder of vader die dit leest.... verlies je kind geen seconde uit het oog in de buurt van water. Niemand weet precies wat er gebeurd is maar de prijs was veel te hoog.....
dus alsjeblieft als je met je kind naar water gaat al is het maar 5 cm diep doe je kindje bandjes om als het niet kan zwemmen... verlies ze niet uit het oog.... kijk niet naar je telefoon, lees geen boek, speel met je kind en laat weten dat je bij hem of haar bent en hou ze als een havik in de gaten.....
dit is geen verwijt maar hopelijk een waarschuwing.... een waarschuwing die misschien, heel misschien ergens in het land een leventje kan redden.....
groetjes een uit het veld geslagen mama.... die God op dr blote knietjes dankt dat haar kindjes veilig thuis kwamen......

1849 x gelezen, 2

reacties (0)

1 2



  • Mama-van-3-kindjes

    Het kan echt zo snel gaan. 2 jaar geleden merkte wij ook hoe snel. We waren met ons zoontje van 3,5 aan het zwemmen. Hij had zwembandjes om en was met papa in het water. Het water was ondiep en kwam bij mijn zoontje tot zijn middel. Zelf zat ik op zon 15 meter van de kant naar hen te kijken. Op een gegeven moment komt mijn man uit het water en loopt naar mij toe en slaat een handdoek om zich heen. Omdat hij recht voor mij stond zag ik niet wat er achter hem gebeurde maar mijn buurvrouw die 2 meter naast me zat en waar ik mee aan het kletsen was gelukkig wel. Ze zei: volgens mij komt jullie zoontje niet meer boven hoor. Mijn man draaide zich om en was in nog geen 3 sec weer bij het water. Mijn zoontje was voorover met zijn gezicht in water gevallen maar door de bandjes kon hij toen niet meer met zijn voeten bij de grond en kwam hij niet meer rechtop. Hij ging daardoor steeds kopje onder. Vergeet dat beeld nooit meer. Het was hooguit een halve minuut dat wij niet oplette (hij had bandjes aan en kon makkelijk staan in het water dus het leek allemaal zo veilig maar zelfs dan is een minuut uit het zicht zelfs al te veel). Mijn man haalde hem er uit. Het was even hoesten en proesten en toen was het voor hem weer goed maar wij vergeten dit nooooit meer. We dachten zo goed op te letten met bandjes in ondiep water. Zelf dicht aan de kant en eigenlijk de hele tijd met hem in het water maar dan toch... zooo gevaarlijk water!

  • florien84

    Verschrikkelijk. Kinderen en water, het is zo gevaarlijk. Mijn dochter heeft altijd zwembandjes om en we zijn altijd bij haar bij het water, maar het gebeurd zo snel. Het is zo druk op een strand en vaak wordt je afgeleid en zijn ze al weg.

  • Moedervanmooieknullen

    Inderdaad! Het gebeurt letterlijk in een ogenblik. En vergeet niet dat er soms in die meertjes ook iets van draaikolkjes kunnen ontstaan wat wij als volwassen niet merken maar een kind zo naar beneden kan zuigen. Vreselijk heftig zeg.. En het is wat met mensen die alleen maar toekijken en doen of hun neus bloed. Bah!

  • trotstemam89

    ohh wat heftig ik ben vroeger toen ik zelf een jaar of 4a5 was bijna verdronken. oplettende zwemmers hebben me uit het water gehaald. Als ik er aan denk alleen al voel ik paniek in mijn hele lichaam. Wij hebben een zwembad acher in de tuin, die is 75 cm hoog 66 cm aan water. als mijn dames in het zwembad zitten zit ik er echt op mijn stoel naast of zelfs in het zwembad. ze hebben beide geen diploma's en iedereen verklaard me voor gek omdat ze zichzelf wel kunnen redden in het water word er gezegd. Maar ik kan het niet om aan de tuintafel te zitten terwijl mijn kinderen verder op in het water zitten.

    Noem me maar een overbezorgde moeder maar wanneer ik bij ze ben weet ik wel dat ze veilig zijn

  • rlyblue

    Ja water is erg gevaarlijk. Mijn nichtje is verdronken in de vijver van de buren toen ze anderhalf was. Ik zal je het verhaal besparen, maar ik laat mijn kinderen echt nog geen twee seconden alleen in een bad(je). Je kan niet altijd alles voorkomen, maar water vind ik gewoon te eng.

  • Fijne-mie

    heftig joh!heb t een x int zwembad mee gemaakt terwijl er badmeester waren heb ik t kind er uit gehaald zo naar..ook al hebben ze zwemdiplomas het blijft opletten!mijn zoon heeft a en b maar verlies m niet uit t oog

    raar genoeg moet er gewaarschuwd blijven en ben ik blij dat je dit heb gedeeld hoe zwaar t ook was/is dank je wel

  • Linaa

    Toen ik jouw verhaal las moest ik meteen denken aan de dag dat ik mijn kind ook HAD kunnen verloren door het water. Het was lekker weer en ik ging samen met mijn buurvrouw en haar zoon van zes naar een meertje bij ons in de buurt. Mijn dochter was toen drie jaar.

    Zij kreeg bandjes het was best druk ook. Gelukkig was ik super maar dan super alert was ik dit niet dan had ik mogelijk mijn kindje ook kunnen begraven. Het jongen van zes kwam zijn vrienden ook tegen in het water, en zij gingen dus echt heel gek spelen in het water. Het meertje was niet diep tenzij je verder liep in het water, dus die jongens gingen elkaar uitdagen om handstand te doen in het water, wat nauwelijks lukte maar goed. Dus mijn dochter dacht waarschijnlijk laat ik ze maar eens na doen, en ja hoor ik zag haar meteen koppie onder gaan, ik wist niet hoe snel ik moest rennen, je zag haar spartelen met haar handen gekke bewegingen maken met haar benen, dus de bandjes hielpen niet eens! echt als een netvlies in mijn hersenen. En hoe gek ook op dat moment zag ik ook dat niemand dit zag behalve mijn buurvrouw buurjongen en ik. Hij heeft ook geprobeerd om haar weer recht te krijgen in het water, ik zag echt letterlijk dat hij zo haar hoofd probeerde omhoog te halen en ik kwam in het water pakte haar op en zij moest zoveel hoesten. Het buurjongen werd zo wit als ik weet niet wat hij schrok ervan en zei heel hard waarom deed ze dat ?!!! Ik heb haar toen bij mij genomen en niet meer in het water laten spelen maar met zand. Pff ik vergeet het echt nooit maar dan ook nooit meer:(

  • mijn~meisje

    verschrikkelijk zeg. Ik kreeg een brok in mijn keel toen ik het las. Mijn schoonmoeder zei dat ze zo ook een keer iemand uit een vijver heeft gevist. Het is echt de grootste nachtmerrie als ouders. Mijn dochter moet ook abc halen. maar zo veel laten hun kindjes stoppen naar ab... Niet dat dat me dan meteen het vertrouwen geeft. maar iig al iets meer.

  • TrotseMama<3

    Krijg rillingen over mijn lichaam als ik deze blog lees. Wat moet dit een impact zijn geweest op jou!

    Gelukkig heeft je zoontje er niet veel van meegekregen maar ook voor ons als volwassenen is dit enorm heftig.

    Mooi geschreven en idd hopelijk een waarschuwing voor iedereen.

  • duivelse-badeend

    Het heeft inderdaad meer impact dan je van te voren verwacht als zoiets gebeurd.... ik ben moeder.... een realist maar kan ook goed doemdenken..... ik heb Mn eigen zoon ook zien liggen in mijn hoofd zeg maar..... ik merk dat ik op het moment toch wel verstar bij het idee van Mn 2 jongste in de buurt van water.... de oudste 2 hebben A, B en C en ook bij hun denk ik doe alsjeblieft voorzichtig..... ik vermoed dat het nog wel een paar dagen duurt voor het zwembadje hier weer opgezet wordt.....

  • tantnana

    ik ben gisteren naar een waterplas geweest, hoeveel kinderen ik daar zie rondlopen, alleen, zonder bandjes. Een klein meisje, drie jaar, kroop van paddenstoel naar paddenstoel (waar je niet kan staan). Ik kijk rond, zie wat mensen aan de rand, inclusief een oudere dame, ik vermoed haar oma....staat aan de kant te kijken. ze stond wel te kijken ja, das waar. Ik kijk naar mijn kinderen, want ook ik ben een havik (ik ga steeds mee het water in, de jongste 4 jaar met bandjes, de oudste zes kan zwemmen, maar geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt dat ze alleen weg mag) Ik hoor plots een plons en gespetter; Ik kijk om, het meisje haar ogen stonden vol paniek en ze ging onder. Ik trek haar op de paddestoel, ze was ok, maar ik vraag of ze kan zwemmen. Ze zegt nee, uiteraard. De oma staat te lachen aan de kant. Hoe is het mogelijk? Ik roep haar toe dat het meisje niet kan staan en dat het gevaarlijk is. Daarop roept ze het kleine meisje naar haar, weer over die paddestoelen, door het diepe stuk. Ik begrijp het niet. ….

  • duivelse-badeend

    Dit..... precies dit.... ik kan daar zo kwaad om worden..... een kind is het kostbaarste bezit wat je ooit gegeven kan worden, ga er dan ook als zodanig mee om!

    Wat moet de moeder dankbaar zijn geweest dat jij er was en dat je handelde! Respect

  • Cutiepie

    Vreselijk 😢

    Onwerkelijk eigenlijk op een plek waar zoveel mensen zijn, dat niemand dat optijd gezien heeft.. pff

    Sterkte met de verwerking en bedankt voor het delen, laat het een wake up call zijn voor velen ♥️

  • duivelse-badeend

    Ik hoop ook op een wake up call voor andere...

    ik weet niet of er een zoekactie was naar het kind eerlijk gezegd. Ik heb het niet meegekregen maar dat hoeft niets te zeggen natuurlijk. Het enige wat ik kan zeggen is dat een verdrinkend kind heel veel weg heeft van een spelend kind..... het spetteren en slaan met de armen, het niet kunnen schreeuwen ivm happen naar adem.... en daarnaast de mensen die allemaal in hun eigen wereld waren. Met vrienden lol maakte, met het gezin een leuke dag wilde hebben en zich daarop concentreerde.... ik denk dat niemand op die plek iets te verwijten viel.... het was een ongelukkig een zeer triest ongeluk.... waarvan nogmaals de prijs die onmenselijk hoog is betaald is door de ouders en het broertje.....

  • Cutiepie

    Inderdaad.. dat is ook weer zo.. enorm triest en een hele harde les voor de nabestaanden

  • .FamilyFirst

    vreselijk als je zoiets moet mee maken laat staan als het je eigen kind is.

    ik ben echt panisch bij het water en waarschijnlijk veel te beschermend maar ik ben zelf vroeger bijna verdronken dus ik blijf altijd bij mijn kinderen in de buurt. zelfs als we over een brug lopen mogen mijn kinderen niet bij de rand lopen omdat ik als de dood ben dat ze er in vallen.. de kids met c zwemdiploma durf ik iets meer los te laten maar mijn zoon no way.. zelfs als hij met zijn vader in het water zit blijf ik tot vervelends toe van min man opletten hahaha

  • duivelse-badeend

    Alleen maar goed en vooral blijven doen! Het kan in een seconde gebeurd zijn!

    Tot mijn schaamte moet ik toegeven dat ik inderdaad als eerste reactie had godzijdank is het niet mijn jongetje die daar ligt..... gelukkig zit die hier bij mij op de handdoek.... (boos dat hij was dat hij moest blijven zitten!) gelukkig zijn wij hem niet uit het oog verloren..... ik had hem bijna plat gedrukt met alle liefde die ik in mij had en ben dankbaar dat wij wel onze zoon heelhuids mee naar huis namen.....

  • .FamilyFirst

    kan me voorstell3m dat dat je eerste gedachte was hoor , denk dat een hoop moeders die gedachte wel hadden.

    weet je ook of het jongetje het gered heeft?

  • duivelse-badeend

    Het jongetje is dezelfde avond overleden.

  • .FamilyFirst

    oh dat meen je niet wat erg.

  • duivelse-badeend

    Ergens denk ik dat dit het beste was wat er voor het jochie gewenst kon worden...... hij lag op de bodem van de plas (lees longen volgelopen met water en hersenen geen zuurstof) en ging na 20 minuten de ambulance in terwijl zij nogsteeds reanimeerde. Niemand weet hoe lang hij onder water heeft gelegen, de schade zal immens zijn geweest vermoed ik......

  • .FamilyFirst

    oh wauw wat erg, ja dat denk ik dan ook indd. echt heel erg , denk dat je dat je zelf nooit meer vergeeft als ouders zijnde..

  • Chariisa

    Vreselijk! Ik ben er constant bij ook al heeft ze haar easy swim aan ( morgen afzwemmen) dan nog mag ze niet alleen.. ik ben zo geen waterhekd vreselijk als ik ergens aan t water ben voel k me nooit echt ontspannen.. oo mn eigen kind en al die andere kids letten pffff

  • duivelse-badeend

    Vermoeiend is het zeker..... toen we uiteindelijk naar huis gingen waren Mn benen zwaar bijna net zo zwaar als Mn hart.... al die kinderen..... toch zullen we blijven gaan alleen nog beter opletten dan de voorgaande keren. Nog vermoeider thuiskomen 🙂

  • Momtini

    Vreselijk om het van zo dichtbij te zien... Het is idd goed om bewustwording te creëren hier voor! 👍

  • duivelse-badeend

    Ik hoop het te bereiken. Ik hoop dat mama’s en papa’s dit lezen en meenemen in hun onderbewustzijn. Het nooit meer vergeten..... naast kleine kinderen ook de kinderen met alle diploma’s.... een klap op het hoofd met wat dan ook (elleboog, skimboard, surfplanken, harde bal, frisbee verzin het) kan genoeg zijn en dan kunnen al je zwemdiploma’s je ook niet redden.....

  • Momtini

    Helemaal gelijk... De volle aandacht erbij houden blijft van levensbelang zo blijkt maar Weer!

  • Birth

    Vreselijk om mee te maken lijkt mij. Heel veel sterkte met verwerken...

  • duivelse-badeend

    Komt goed we praten er veel over mijn man en ik.... om de emotie die op dat soort momenten vrij komen te verwerken.

    Mijn hart gaat voornamelijk uit naar de mensen die er met handdoeken omheen stonden, de reddingsdiensten die alles hebben gegeven en geprobeerd hebben maar bovenal de ouders en het broertje van het kind die door moeten met hun leven al heb ik geen idee hoe.....

  • Anna-76

    Wat heftig om mee te maken. Sterkte....zal altijd op je netvlies blijven staan denk ik...

    Het je gebeuren. Mijn grootste nachtmerrie. Net als ongeluk op de weg. Onze oudste is momenteel gefascineerd door ambulances en helicopters. Hij zegt regelmatig dat hij op de weg wil staan en dat er dan een auto op hem botst. "Dan komt de ziekenauto mem en de helicopter en die brengt me naar het ziekenhuis..." Dat lijkt hem heel interessant. Pas drie. Zo oppassen dat we de poort goed op slot hebben. Onze straat is soms net een racebaan.

    Gisteren met hem wezen zwemmen. Steeds gezegd, tot aan de ketting en tóch....het avontuur trok zo.... in een mum was hij er over. Ik was er bij, maar je moet er niet aan denken dat je even met wat anders bezig bent.

  • duivelse-badeend

    Inderdaad. Wij zijn ook niet beter dan andere omdat we proberen ze niet uit het oog te verliezen. Een seconde is genoeg.... een zandkorrel in je oog, een niesbui, een beweging in je ooghoek waardoor je even wegkijkt.... die kleintjes zijn watervlug!

  • .Familyof4.

    Ik heb het nieuwsbericht gelezen inderdaad en ook helaas dat het jongetje overleden is. Vreselijk dat je dit van dichtbij hebt meegemaakt.

    Wat heb je deze blog toch mooi geschreven! En je hebt helemaal gelijk. Wij zijn zondag ook naar het strand gegaan, maar onze telefoons bleven de hele dag in de tas! We hebben lekker samen gezwommen met onze kinderen en als ze gingen spelen hielden we ze goed in de gaten.

  • duivelse-badeend

    Het jongetje is inderdaad overleden. Ik ben gestopt met lezen na dat bericht. Mijn man en ik praten er nog steeds veel over om het een plekje te geven, om elkaar eraan te herinneren dat gevaar in een klein hoekje zit. Mijn hart gaat vooral uit naar de ouders en broertje van het jongetje die nu verder moeten leven zonder hun zoon, zonder hun broertje.... ik vraag me echt af hoe.... ook gaat mijn hart uit naar de mensen die wel de handdoeken hebben vastgehouden, wel het kind hebben gereanimeerd zowel hulpdiensten als omstanders.... naar de zwemmer die het kind heeft gevonden.... wij komen er wel overheen ik hoop met heel mijn hart dat hun dat ook kunnen en iemand hebben om erover te praten......

  • Yune

    Ik las het op FB. Blijkbaar had dit jongetje wel zijn A diploma. Hoevaak waarschuwen zwemleraren wel niet: ze hebben hun diploma maar blijf er ten alle tijden bij. Pas als ze hun B en C hebben gehaald zijn ze pas zwemvaardig. Bij a kunnen ze wel zwemmen maar de uithoudingsvermogen is nog heel laag.

    Ze opperen om dan een paar strandwachten neer te zetten op dat meer maar dat voorkomt dit soort ongelukken niet.

  • duivelse-badeend

    Ook de strandwachten hadden dit niet kunnen voorkomen.... het hele veld lag vol en NIEMAND heeft iets doorgehad! Verdrinkende kinderen lijken namelijk erg op spelende kinderen... Ik weet niet of hij zn a diploma had.... wel dat hij 4 jaar was en mijn zoon van 4 heeft zn a nog niet.... je vergelijkt meteen....

  • Soccer-Mom

    Wat erg dat jullie dit hebben moeten meemaken, zoals zovelen die middag, waaronder een klasgenoot van mijn oudste zoon. Die zaten (ook) dichtbij. Wij komen er ook wel eens. We wonen in de nabij gelegen wijk en kunnen er op de fiets naartoe. Toen onze kinderen nog niet konden zwemmen, hielden mijn man en ik allebei toezicht. Ik op de jongste, mijn man op de oudste. Dat werkte voor ons het beste want ze zijn weg nadat je even met ogen hebt geknipperd. Het is ieder jaar raak bij Toolenburgerplas. Nu wordt er weer geschreeuwd om toezicht, maar dat gaat niet helpen en toezicht zal er toch niet komen. Het is aan de ouders om goed op te letten. Ik vind trouwens de reacties rondom de nieuwsberichten vreselijk, meteen met zoveel oordelen naar de ouders toe. Ben toen maar gestopt met lezen. Het is wederom heel verdrietig dat er geen zomer voorbij kan gaan dat er niet iemand verdrinkt.

  • duivelse-badeend

    Ik lees het helemaal niet.... heb gezocht tot ik het artikel vond waarin verklaard was dat hij was overleden.... hoe hard ook ging de opluchting door mij heen want stel hij had het overleeft..... hoe ernstig beschadigd was zijn koppie geweest...

    vele kinderen hebben het gezien.... vele ouders zijn meteen vertrokken. Logisch. Strandwachten gaan niet werken als een veld vol mensen niets hadden doorgehad. Zoals al eerder gezegd een verdrinkend kind lijkt op een spelend kind. En ik heb het alarm dat er een kind kwijt was niet meegekregen en andere met mij ook niet.... zolang je niet weet dat je moet zoeken zoek je niet. Een strandwacht ook niet...

    Klopt het is ieder jaar raak. Voorheen woonde we op loopafstand van de plas en kwamen we er bijna dagelijks in warme tijden. Nu wonen we een dorp verderop dus is de weg ernaartoe wat langer.... toch blijft het een mooi gebied en blijft het trekken. Wij hebben die les lang geleden al geleerd, letten allebei ombeurten op een kind ik heb wel gezien dat andere ouders de les spontaan ter harte namen want opeens stond t hele zandstrandje vol met ouders die op hun kind lette wat daarvoor niet het geval was.... laten we hopen dat dit t was voor dit jaar....


1 2