Schuld gevoel miskraam

Hallo allemaal,
een paar dagen geleden heb een miskraam gehad
Ik voel me verdrietig kapot en leeg ookal was ik maar voor
6 weken inverwachtig van een wondertje

Voor wij in verwachting waren van ons derde kindje
Hebben wij getwijfeld of we nog voor een derde kindje wilde gaan
Waarop ik de ene dag dacht ja ik wil dacht ik de andere dag nee het is goed zo
We hebben twee gezonde kinderen en wat voel ik me nu al rijk wel was ik er deze
Zomer vakantie verdrietig over dat ik nu twijfelde ik heb altijd drie kinderen gewild als dat
Ons gegeven was hoe kon ik nu zo in de war zijn ik was daar erg verdrietig over en bleef met het gevoel zitten
Van ja en nee hoewel nee mischien wel wat vaker over stemde
Toch ging het niet uit me hoofd mijn man vindt het allebei goed en leuk en komt zelf uit een gezin
Met een groter leeftijd verschil dus hij zag het wel voor zich nog een kleintje we besloten om er voor te gaan als het lukte
Was het mooi dat we gezegend waren om er nog eens van te mogen genieten en anders mogen we dankbaar zijn
Met wat we al hebben

Wat een geluk het was in een keer raak ik
wist het al voor we de test deden ik voelde me super zwanger
En praatte zo nu en dan al tegen mijn buik
Toen we de test hadden gedaan dacht ik wel even van ojee
En ja hoor toen begon alles in mijn hoofd op zijn kop te staan
Hoe gaan we dit doen kan ik dit wel wordt ik niet weer ziek(in het verleden ziek geweest met mijn ziekte van chrohn tijdens zwangerschap)
En oh wordt het straks wel leuk de kinderen zijn toch wat ouder ze schelen dan meer dan 11,5 en
En was dit wel de juiste keuze of ben ik nu tegen mijn gevoel in gegaan

Ik hield me voor ogen dat het wel goed zo komen met mijn gevoel en dat als het kindje er straks
Zo zijn dat ik er enorm van zou gaan houden net zoveel als mijn andere kids daar hoef je niks voor te doen
Een moeder liefde gaat van zelf!!

Toch bleef ik malen en sta ik de eerste dagen van mijn zwangerschap te trillen op mijn benen
Overdag gaat het beter en ziek ik afleiding maar in de nacht wordt ik wakker en kan ik niet relativeren
En lopen de tranen van mijn wangen vooral als de juf van mijn zoon en dochter een ouder avond hebben en vertellen dat ze het wat moeilijk op school hebben
Denk ik zie je wel het is te veel je moet er voor je andere kinderen zijn
Toen zag ik het even helemaal niet zitten smacht loop ik alleen naar beneden en zit in de hoek van de keuken gestrest en te huilen
Oh ik wil zo graag me verbonden voelen met dit kindje en graag blij zijn waarom ben ik dat nu niet en bid of ik tot rust mag komen
Ik ga die avond na de wc en zie een drupje bloed
Oh nee ik heb mezelf toch niet te druk gemaakt hé dat kan ik mezelf niet vergeven
Rustig blijven nu en bid dat het alsjeblieft niks ergs mag zijn ik lees op internet dat dit natuurlijk helemaal niet goed is al dat stress
Maar het lukte mij niet omdat de baas te zijn vreselijk echt waar vreselijk ik wil dit niet ik wil rust in mijn lijf en hoofd

De volgende dag had ik gelukkig geen bloeding gekregen en kon ik weer wat tot rust te komen de hele week leek het goed te gaan
Ik ging iedere dag op tijd na bed als de kinderen gingen slapen at gezond en begon er steeds meer aan te wennen ja het is toch wel leuk om een kindje Weer te mogen krijgen
Ik maakte me wel zorgen dat ik later wel zo nu en dan wat roze slijm of bloed zag ik belde de vk zij maakte zich niet gelijk zorgen
Dinsdag werd dit wel erger die nacht daar voor voelde ik me grieperig en mijn dochter had heel de avond lopen spugen en ik was zo moe
De vk vertrouwde het toen niet helemaal meer omdat ik steeds meer bloedingen had afgelopen woensdag was het helemaal mis
Ik werd wakker en het zag er niet goed uit ik werd misselijk en viel zelfs flauw

Ik was er heel de dag kapot van ik voelde me leeg en zo verdrietig ik begon er net aan te wennen en er naar uit te kijken ik had zelf over een baby gedroomd die ik veilig in mijn armen had het was prachtig
Nu voel ik me al dagen verdrietig maar vooral schuldig zo schuldig! ik heb me vast de eerste week zo druk lopen maken het is vast mijn schuld
En wat vreselijk dat ik het de eerste week niet eens leuk vondt wat vreselijk dat ik zo heb gedacht ik wilde dat ook niet maar het overkwam me ik kon niet winnen
Van mijn gedachtes maar wat is het vreselijk dat ik nu zelfs me zelf kwijt ben wat is er toch allemaal gebeurt de afgelopen tijd ik snap het niet wat een verdriet
En wat erg dat ik je nu zo mis en dat ik nu denk waar heb ik mij druk over lopen maken!? Ik begrijp het niet! Ik wil je terug....

1035 x gelezen, 6

reacties (12)


  • Tonnetjerond

    Fijn om het van je af te schrijven he?! Geef het tijd! Gevoel en gedachte hebben tijd nodig om weer op 1 lijn te komen. dat gaat helemaal goedkomen. Fijne kerst!

  • Yune

    Dat t kindje gewenst was blijkt maar weer je hebt je best gedaan lieverd, meer kan je niet doen. Je lijf en kindje hebben dan toch samen gedaan, daar hebt je geen grip op.

  • chantalll

    Dankjewel voor al jullie liefdevolle berichtjes ik zal het een plekje moeten geven mijn schuld gevoel is groot en ik wil er zelfs met iemand over praten ik heb het er zo moeilijk mee mijn vk zei dat het waarschijnlijk niet van stress komt maar ik zei haar ook al ik ben geen gewoon mens ik ben anders dan gewone mensen als ik gestresst ben ben ik echt gestrest en in paniek. En wat heb ik mij toch om stomme dingen druk gemaakt leeftijd verschil hoe gaat het straks allemaal is iedereen straks wel blij voor ons wordt ik niet weer ziek moeten we het huis weer veranderen hoe doen we het straks met school als het kindje maar gezond wordt geboren heb ik wel de juiste keuze gemaakt of heb ik mijn gevoel niet goed gevolgd omdat ik het ergens wel goed vindt zo en waarom hebben we zo lang gewacht kon het echt niet eerder? Waar ben ik toch aanbegonnen het is toch al goed zo als het is! en als Ik er nu aan terug denk denk ik natuurlijk zou het allemaal goed zijn gekomen maar opdat moment was mijn angst mij de baas en dat voelt vreselijk dat ik er op dat moment helemaal niet blij mee was En aan moest wennen wat een angst! Nu mis ik het zo ik voel me zo leeg en verdrietig maar ik moet wel door voor mijn andere lieve schatten Het kost tijd

    Bedankt voor jullie lieve berichtje het geeft kracht!

  • Lightfury

    💖💖💖💖💖💖💖

  • JustAMom

    Wow, wat een liefdevolle moeder ben jij! Dat blijkt uit alles. Je schrijft bijvoorbeeld dat je bang bent dat je je andere kinderen niet genoeg aandacht kunt geven, terwijl ze het lastig hebben op school. En dat je nu zo verdrietig bent om een miskraam met 6 weken, zegt hoeveel liefde jij te geven hebt.

    Ik heb met 6,5 week een miskraam gehad, 5 jaar geleden al. Dat blijft echt een pijnlijke plek in mijn hart. Ook ik voelde me schuldig, omdat ik biefstuk had gegeten die niet goed doorbakken was. Maar als je heel nuchter probeert te denken dan is het op de termijn van onze miskramen nog geen mensje dat last heeft van onze emoties of ons eten. Het is een boontje van een paar mm groot. Vaak in aanleg al niet goed, of er is iets bij de innesteling niet goed gegaan.

    Dus meid, wees lief voor jezelf. Geef ook dit kindje een plekje in je hart, en zorg goed voor jezelf.

  • Looide

    Al die gedacht zijn heel logies.. voel je niet schuldig ! Ik kan nog heel veel dingen zeggen maar ik denk dat het belangrijkste is dat jij je rust vindt en dat je niet aan jezelf gaat twijfelen. Het leven is vol ups en down. Uiteindelijk komt het goed 💕

  • C.helletje

    Dat je dit schrijft betekend al dat je hart vol zat met liefde voor dit kleintje. Het is heel logisch dat je gaat denken en misschien wel gaat doemdenken wanneer je zwanger bent. Je leven is vertrouwd, en dit ging veel veranderen. Wees niet te streng voor jezelf. Dit is niet jouw schuld. Dit is “domme pech”. Kop op en hou je taai.

  • Kaat888

    Het is normaal dat je in een roller-coaster terecht komt bij begin v zwangerschap, ook al is het 100%gewenst en gepland, je begint over vanalles en nog wat te denken. Dat lijkt me heel normaal. Een miskraam zal niet veroorzaakt zijn door stress. Ik las ergens dat oorzaak van een vroege miskraam bijna altijd een aanlegstoornis is. Kan je dus zelf niets aan doen. Het blijft natuurlijk wel bijzonder pijnlijk. Geeft het een beetje tijd. Sterkte.

  • Chudo

    Langdurige zware stress is idd niet goed voor een baby, maar daar valt dit echt niet onder meis. Van dit soort stress krijg je zeker weten geen miskraam van!

    Je hebt dit echt niet over jezelf afgeroepen en dat dit je verdiende loon is. Echt niet🙏

  • chantalll

    dank voor je lieve berichtje! dat doet met goed.

  • Thorunn

    Wat vreselijk voor jullie, maar wees alsjeblieft niet zo hard voor jezelf... Hier kun je niets aan doen..

    Ik wil jullie beiden veel sterkte en kracht toewensen

  • chantalll

    Dankjewel dat is lief!