5 December was het eindelijk zover, we hadden de eerste echo. Om half 3 zaten we netjes in de wachtkamer toen we werden geroepen. De hele dag geen zenuwen tot toen. Binnen enkele seconden zagen we een kloppend hartje, wat een bijzonder moment blijft dat toch. Helaas duurt zo'n echo altijd te kort, maar het belngrijkste wisten we, het hartje klopte. Vervolgens werd ons verteld dat het er naar uit ziet dat we nu 8 weken zwanger zijn, 16 juli 2012 dus uitgerekend.
Vervolgens nog even bij de gyn langs voor Controle, het bleek een gyn in opleiding te zijn, normaal geen problemen mee maar deze keer raakte ik door haar info ongelofelijk in de war. Doordat ik medicatie gebruik moet ik bij 20 weken een GUG echo laten maken aangezien die uitgebreider is dan een gewone 20 weken echo. Verteld ze dat ze die daar ook maken, terwijl mij was verteld dat ik voor die echo naar een ander ziekenhuis moet. Vervolgens draaide ze het verhaal weer terug en daarna kon het wel weer bij hun. Nou schiet mij maar lek, ik begrijp er niets meer van. Vervolgens de vraag of we een nekplooimeting en andere onderzoeken willen, waarop ik vroeg waar dat ook al weer voor was. Nou het is voor chromesoon afwijkingen maar ze wist niet tevertellen hoe dat precies zat, nou daar schieten we dus ook niet veel mee op. Daarna moest mijn bloedruk gemeten worden, drie keer overnieuw en vervolgens schrijft ze nog het verkeerde op. Toen was ik er wel klaar mee en volgende keer gaat dat natuurlijk allemaal even anders. Maar dit alles kon de pret niet drukken op dat moment, we hadden kennis gemaakt met ons kleine wondertje en dat was alles wat telde. 23 december opnieuw een echo dus nog even geduld, maar de tijd schiet voorbij tot nu toe.
reacties (0)