Update van ons!

Hallo allemaal!

Hier weer eens een berichtje vanuit het Zuiden van het Franse land.

Het gaat hier allemaal zijn gangetje. Chloé is weer helemaal beter, al draag ik nog steeds de baby phone iedere avond aan mijn riem omdat ik natuurlijk bang ben dat ze weer van die stuipen krijgt. Sinds haar ziekenhuis opname is ze erg veranderd en ook ineens super gegroeid. Ze is nog steeds maar 74cm hoor (best klein voor haar leeftijd, maar ik ben ook geen grote meid dus het zal wel kloppen..) maar ze gaat mentaal erg hard vind ik. Ze kwebbelt er in het Nederlands èn in het Engels wat af. Ze zegt al best veel en ook al kleine zinnetjes zoals ‘wattist?’ (Wat is dat) etc, drinkt uit een bekertje, eet zelf met een vorkje en lepeltje (tafelmanieren heeft ze overigens nog niet hoor…), kleed zichzelf uit als we zeggen dat we in’t badje gaan en rent en draaft de hele dag door het huis en onze tuin heen. We hebben een klein speeltuintje in de tuin gemaakt die we bij slecht weer naar binnen verhuizen. Ze klimt sinds het begin al zelf op de glijbaan en roetst ervan af. En dat dan 30x achter elkaar natuurlijk, want daar krijgt ze geen genoeg van. Ook is ze dol op verkleden. Vooral mama’s sjaaltjes, kettingen, zonnebrillen etc doen het erg goed bij haar. Overigens kan ze ook bij de lade met mijn mans ondergoed en sokken en regelmatig vertoont ze zich met haar hoofdje door een pijpje van zn boxers en op iedere hand een sok. Het liefst dan nog met kettingen en zonnebril natuurlijk, want dan moet haar publiek het hardst lichen. Ze is gek op andere kindjes maar ook op andere mensen. Toch wel apart vind ik, want we wonen vrij afgelegen en ik werk vanaf huis en mijn man was het afgelopen jaar meer in het buitenland dan thuis dus je zou denken dat het een echt mama’s kindje zou zijn geworden. Dat was ze in het begin ook wel vond ik dus toen heb ik haar naar een zg nounou gedaan voor 2 ochtendjes in de week, dat zijn een soort van Franse gastouders die worden gecontroleerd door de government en maximaal 3 kindjes per keer onder hun toezicht mogen hebben. Dus een drukte is het daar niet maar ze leert wel spelen met andere kindjes. En sindsdien is ze voor alles en niemand bang en rent vaak met de armpjes opgeheven naar iedereen toe.

Met de baby gaat het ook goed. Inmiddels alweer bijna 28wk en weten we ook wat het gaat worden…. Zoals jullie misschien nog wel weten was deze zwangerschap toch een beetje en verrassing. Mijn man zat namelijk veel in het buitenland en was toevallig een weekendje thuis bijna een week voor mijn vruchtbare periode. Ook al deden we niet aan anti conceptie, ik rekende nergens op omdat het de tijd niet was maar ook omdat ik nog maar 2 keer echt ongesteld was geworden (en dan heel onregelmatig) en nog steeds borstvoeding gaf. Afin, dus toch zwanger en de dokter bevestigde al gauw wat ik zelf ook al wist en dat is dat er 5 dagen zat tussen ‘the deed’ en de conceptie van het eitje. Nou en dus wist ik vanaf het begin al dat het een meisje zou zijn want meisjes-spermaatjes leven nu eenmaal langer dan onze mannelijke tegenhangertjes. Vanwege het feit dat mijn man niet thuis was toen ik 20 wk was hebben we de 20wk scan bij 23 wk gehad en besloten om dit keer wel uit te vinden wat het zou worden. Bij Chloé wisten we dit namelijk niet.. Dat was ook heel spannend hoor! Maar we vonden het weer eens wat anders om het dan nu wel te weten. Voor mij was het gewoon een formaliteit, want aan alles kon ik voelen dat het weer een meisje. Ik draag hetzelfde als bij Chloé, voel me hetzelfde etc en tja nou ja jullie raden het al – toen het in beeld kwam was het overduidelijk….. een piemeltje!! We krijgen dus een jongetje! Ik heb er echt 3 dagen over gedaan om daar aan te wennen. Zo’n raar idée vond ik het! Dat ik een jongetje droeg! Nu ben ik er inmiddels aan gewend… Een naam hebben we ook al, we vinden namelijk nog steeds de naam leuk die we voor Chloé hadden als zij een jongetje zou zijn.

De baby kamer schiet niet echt op. We hebben er nog niks aan gedaan. Ik wil Chloé graag naar een andere kamer en die een beetje meer meisjes achtig maken want die van haar is nog steeds ‘uni-sex’: knal groen met veel bambis en stampertjes. Haar kamer wordt lichtblauw met wolkjes en dan of met fuchsia roze (dat wil ik) of met rood (dat wil mijn man…) dus nou dat moeten we nog even uitvechten dus huh uhuh. Onze beide moeders zijn allebei schilderes dus die gaan de schilderijtjes ervoor maken. Ik heb er erg zin in. De baby kamer blijft min of meer hetzelfde, we hebben alleen een extra bedje en kast nodig en tja ik ben eigenlijk een beetje uitgekeken op de knalgroene muur dus heb ik verf gekocht om die een beetje lichter te maken.

Inmiddels is mijn man van baan veranderd en werkt nu vanuit Cap d’Ail, dat ligt net naast Monaco. Dat is maar zo’n 45 minuten rijden van ons huis dus een hele verbetering en hij heeft 2 dagen per week vrij. Dat is natuurlijk normaal voor jullie in NL maar in deze industrie is dat erg bijzonder. Voorlopig werkt hij nog vanaf huis dus dat is helemaal fijn. Nu moet hij alleen nog even zn prioreiten goed krijgen want hij is momenteel een buitenkeuken aan het bouwen waar een nieuwe bbq in gaat (bbq’s zijn nou eenmaal reuze belangrijk voor Australiers….) en benedens’ huis een gym aan het inrichten ‘omdat hij fit wil zijn voor de zomer’ (ook lekker als je zelf met een toeter van een buik loopt) dus ik moet hem echt een dezer dagen die baby kamer in douwen want ik wil het eigenlijk wel graag klaar hebben volgende maand. Wij krijgen namelijk zo’n beetje de hele zomer familie en vrienden over de vloer – dat is dan weer het nadeel van het wonen in Zuid Frankrijk heh heh – dus ik krijg het super druk en wil het huis dan gewoon aan kant hebben.

Natuurlijk hebben we wel alles voor een kleine hoor! En trouwens – Chloé had tot dat ze 9 maand was nog nooit in haar baby kamer geslapen en omdat de baby kamer op een ander level dan de onze is had ik alles al dubbel gekocht (extra bedje, extra commode, extra badje voor onze badkamer etc..) dus nou ja misschien moet ik inderdaad zoals mijn man zegt een beetje chillen…. Een kinderwagen voor 2 hebben we al wel – een Phil & Teds. Die zijn namelijk nog steeds vrij klein, want het leek me niks om een busje te moeten duwen. Nu hebben we dus 2 kinderwagens. Ik wil zelf graag onze Bugaboo verkopen maar mijn man lijkt het ‘handig’ om er 2 te hebben dus nou ja toe maar, 2 kinderwagens in de gang – why not….(Al heb ik stiekem al met mijn broer afgesproken dat hij hem mee gaat nemen naar NL voor mij en hem gaat verkopen – wat moeten we in hemelsnaam met 2 kinderwagens he! Maar wel een tip voor nieuwe 1e moeders – als je snel een tweede wil denk daar dan aan met het kopen van een kinderwagen, want een Bugaboo is niet geschikt voor 2 jonge kindjes en dus zonde van de grote uitgave!!).

Nou dames – dit was het dan weer van deze kant. Iedereen weer op de hoogte!

Hoop dat het allemaal goed gaat met jullie.

Groetjes en liefs,

Bee XX